7 دقیقه
شیائومی از سال ۲۰۲۶ تلفنهای جدیدی را با یک کیف پول رمزنگاری و اپلیکیشن کشف (discovery) از شرکت Sei Labs بهصورت پیشنصب شده عرضه خواهد کرد؛ اقدامی که در چارچوب یک توافق جهانی برای آوردن قابلیتهای بلاکچین مستقیماً در اختیار کاربران صورت میگیرد. این تصمیم شامل دستگاههایی است که خارج از خاک اصلی چین و ایالات متحده فروخته میشوند و میتواند میلیونها کاربر را بدون نیاز به دانلود برنامهٔ اضافی در معرض ابزارهای Web3 قرار دهد. از منظر پذیرش فناوری و دسترسی به اپلیکیشنهای غیرمتمرکز (dApp) این حرکت میتواند نقطهٔ عطفی در انتشار پول دیجیتال و خدمات بلاکچینی روی موبایل باشد؛ اما در عین حال سؤالات فنی، امنیتی و مقرراتی قابل توجهی را نیز مطرح میکند.
اپلیکیشن پیشنصب چه کاری انجام میدهد — و در کجا نصب میشود
اپ Sei هم نقش کیف پول رمزنگاری را ایفا میکند و هم بهعنوان درگاهی برای دسترسی به اپلیکیشنهای غیرمتمرکز عمل مینماید. گزارشها حاکی از آن است که کاربران قادر خواهند بود پرداختهای همتا به همتا (peer-to-peer) انجام دهند، با dAppها تعامل کنند و خدمات مبتنی بر بلاکچین را مستقیماً از طریق تلفن همراه خود مرور کنند. Sei یک بلاکچین لایهٔ اول (Layer 1) است که برای معاملهٔ داراییهای دیجیتال بهینهسازی شده و روی کارایی، تاخیر کم و تطبیق سفارشها تمرکز دارد؛ بنابراین ادغام کیف پولی که مستقیماً با شبکهٔ Sei کار میکند میتواند تجربهٔ تراکنش سریعتر و هزینهٔ کارمزد پایینتری را فراهم کند.
برنامهریزی شیائومی بر این است که اپ را روی تمام گوشیهای جدید واجد شرایط از سال ۲۰۲۶ نصب کند؛ موضوعی که از نظر دسترسی اهمیت زیادی دارد: شیائومی در حال حاضر سومین تولیدکنندهٔ بزرگ گوشیهای هوشمند در جهان است و تقریباً ۱۳ درصد سهم بازار جهانی را در اختیار دارد — رقمی در حدود ۱۶۰ میلیون دستگاه در سال — و در برخی کشورها سهم بیشتری دارد. لازم به ذکر است که این اپ روی گوشیهایی که در داخل خاک اصلی چین یا بازار ایالات متحده فروخته میشوند نصب نخواهد شد؛ اما بیشتر بازارهای دیگر در برنامه قرار دارند که میتواند پذیرش Web3 را در سطح بینالمللی تسریع کند.
فراتر از گوشی: پرداخت با استیبلکوینها در فروشگاهها
شیائومی و Sei همچنین دربارهٔ یکپارچهسازیهای خردهفروشی صحبت کردهاند. این همکاری تصویرگر امکان پرداخت با استیبلکوینها در بیش از ۲۰٬۰۰۰ فروشگاه فیزیکی شیائومی است که اجرای آزمایشی آن از هنگکنگ و بخشهایی از اتحادیهٔ اروپا آغاز میشود. در عمل، این یعنی مشتریان میتوانند محصولات شیائومی را با استیبلکوینهایی مانند USDC خریداری کنند و تراکنشها روی شبکهٔ Sei تسویه شوند؛ روندی که به معنی تسویهٔ سریعتر، کاهش واسطهها و یک گزینهٔ پرداخت بومی رمزنگاری برای خریداران است.
برای کاربران این قابلیت میتواند کارآمد و جذاب بهنظر برسد — تسویهٔ سریع، شفافیت در جابجایی داراییها و یک فرآیند پرداخت بومی کریپتو که نیاز به تبدیلهای پیچیدهای ندارد. اما برای ناظران و کارکنان فروشگاهها مسائل تازهای در حوزهٔ انطباق با مقررات، صدور فاکتور، محاسبهٔ مالیات و رعایت قوانین پرداخت محلی مطرح میشود. در اتحادیهٔ اروپا مسایلی همچون قوانین حفاظت از مصرفکننده، الزامات ضدپولشویی (AML) و بررسیهای مربوط به شناسایی مشتری (KYC) ممکن است نحوهٔ ارائهٔ این خدمات را تعیین کنند. در هنگکنگ نیز قوانین محلی و چارچوب نظارتی میتواند روی مدل پذیرش و نحوهٔ تسویهٔ تراکنشها تاثیرگذار باشد.
چرا بسیاری از مشتریان آن را نرمافزار اضافی مینامند (bloatware)
اپلیکیشنهای پیشنصب شده همواره یکی از شکایات کاربران شیائومی بودهاند. در سالهای گذشته برند تلفنهای خود را با مجموعهای از اپها عرضه میکرد که بسیاری از خریداران هرگز آنها را باز نکردند؛ تجربهای که بهعنوان اضافهبار نرمافزاری یا bloatware معروف شد. شیائومی کوشش کرده است این مسئله را کاهش دهد و شفافیت را بهبود بخشد، اما نصب پیشفرض یک کیف پول کریپتو خطر باز شدن زخمهای گذشته را دارد— بهویژه اگر اپ بهصورت پیشفعال (pre-enabled) نصب شود یا حذف آن دشوار باشد.
منتقدان معتقدند افزودن یک اپ بلاکچینی که بسیاری از کاربران آن را نخواستهاند یا به آن آشنایی ندارند در واقع نوعی bloatware است؛ خصوصاً اگر حذف یا غیرفعالسازی آن پیچیده باشد. نکات حیاتی که میتواند از واکنش منفی کاربران جلوگیری کند شامل پشتیبانی روشن برای پاککردن یا غیرفعال کردن اپ، سیاستهای شفاف در مورد پردازش دادهها، و اطلاعرسانی واضح دربارهٔ امنیت، هزینهها و ریسکهای مرتبط با نگهداری کلید خصوصی و عبارت بازیابی (seed phrase) است. ارائهٔ گزینهٔ ورود آگاهانه (opt-in) بهجای نصب اجباری، نمایش هشدارهای امنیتی هنگام راهاندازی اولیه و امکان بازبینی کد یا دریافت تأییدیههای امنیتی از نهادهای ثالث نیز از اقداماتی هستند که اعتماد کاربران را تقویت میکنند.
این اقدام شیائومی میتواند یک راه میانبُر هوشمندانه برای ورود گستردهٔ مردم به دنیای کریپتو و Web3 باشد یا بهعنوان تحمیل ناخواستهٔ فناوری بر کاربران دیده شود؛ نتیجه به نحوهٔ پیادهسازی بستگی دارد: رضایت شفاف کاربر، امکان حذف آسان، گزینههای بازیابی امن و تدابیر امنیتی قوی میتواند آن را به یک تسهیلات پذیرفتهشده تبدیل کند. در مقابل، فقدان این تضمینها احتمالاً باعث خواهد شد کاربران این تغییر را صرفاً بار نرمافزاری اضافی تلقی کنند.
از منظر فنی دربارهٔ امنیت کیف پول لازم است چند نکتهٔ کلیدی بررسی شوند: آیا کیف پول غیرحضانتی (non-custodial) است و کلیدها در اختیار کاربر باقی میماند یا شیائومی/Sei گزینهٔ نگهداری کلید را پیشنهاد میدهند؟ آیا از فضای کلید سختافزاری (secure enclave/TPM) تلفن برای ذخیرهٔ کلیدها استفاده میشود؟ آیا بازیابی کیف پول از طریق عبارات بازیابی بهصورت استاندارد و ایمن صورت میپذیرد و آیا آموزشهای لازم برای کاربران تازهوارد فراهم است؟ پاسخ به این پرسشها تعیین میکند که کاربران تا چه حد میتوانند به امنیت داراییهای دیجیتال خود اعتماد کنند.
از منظر تجربهٔ کاربری (UX) نیز تصمیمات مهمی باید گرفته شود: آیا اپلیکیشن بهصورت جداگانه در منوی اپها ظاهر میشود یا با رابط کاربری سیستم ادغام میگردد؟ آیا اعلانها و مجوزها بهوضوح توضیح داده شدهاند؟ آیا تراکنشها و کارمزدها قبل از تأیید نهایی نمایش داده میشوند؟ پاسخهای مناسب به این پرسشها میتواند هم پذیرش استفاده از کیف پول را افزایش دهد و هم ریسک سوءاستفاده و خطا را کاهش دهد.
در نهایت، پیامدهای اقتصادی و بازاریابی نیز قابل توجهاند: فراهمآوری امکان پرداخت با استیبلکوین و دسترسی ساده به dAppها میتواند شبکهٔ کاربران شیائومی را به یک بازار جدید برای توسعهدهندگان بلاکچینی و ارائهدهندگان خدمات مالی تبدیل کند. توسعهدهندگان dApp ممکن است بهسرعت راهکارهای خود را برای همگامسازی با اکوسیستم Sei و قابلیتهای موبایل بهینهسازی کنند، که این خود میتواند چرخهٔ بازخوردی از قابلیتهای جدید و جذب مشتریان بیشتر ایجاد کند.
با این همه، اجرای موفق این طرح نیازمند هماهنگی چندجانبه است: از نظر فنی بین شیائومی و Sei، از منظر حقوقی با تنظیمکنندگان محلی، و از منظر عملیاتی با شبکهٔ فروشگاهی و نیروی انسانی در نقطهٔ فروش. بدون برنامهریزی دقیق در هر یک از این حوزهها، حتی بهترین نوآوریها هم میتوانند با مانعهای عملیاتی و پذیرشی مواجه شوند.
منبع: gizmochina
نظرات
توربو
اگه واقعا با Sei ادغام شده باشه تراکنشها سریع و کارمزدها پایین میشن ولی حریم خصوصی چی؟ و کی کلیدها رو نگه میداره؟
بلاکتون
این واقعیه؟ یعنی تو همه کشورا از ۲۰۲۶ نصب میشه جز چین و آمریکا؟ مقررات چی میشه، AML و مالیات چطور قراره باشه؟
راودکس
وای واقعا شیائومی میخواد کیف پول بذاره؟ جذابه ولی نگران امنیت و اینکه مردم بفهمن چطوری کلیدها رو نگه دارن...
ارسال نظر