7 دقیقه
نگاه نخست: تصویر مبهم اما امیدوارکننده تاماستون
یک تصویر کمرزولوشن از پشت صحنه فیلم در حال ساخت Spider-Man: Brand New Day در فضای مجازی فاش شده که برای اولین بار طرفداران را با ماروین جونز سوم در نقش تاماستون آشنا میکند. این عکس که رسانهٔ سرگرمی Cominbookmovie منتشر کرده، ظاهراً از یک شرکت جلوههای ویژه بوده و کیفیت دانهدانه و نویزی دارد؛ با این حال همین قاب مبهم کافی بود تا در میان جوامع کتابهای مصور و سینما صحبت و تحلیلبرانگیز شود، زیرا بهنظر میرسد شخصیت تا حد زیادی شبیه به اقتباس دقیق از نسخهٔ کمیکی خود به تصویر کشیده شده است.
چه چیزی در عکس دیده میشود
اگرچه تصویر از نظر کیفیت هنری فاصلهٔ زیادی با صحنههای سینمایی دارد، اما سیلوئت کلی تاماستون، رنگ پوست روشن و طراحی حالتیافتهٔ او حتی در میان تاری قابلتشخیص است. برای خوانندگان قدیمی اسپایدرمن، این نگاه کوتاه نشاندهندهٔ طراحیای است که به ظاهر کمیکی تاماستون نزدیک است: هیئت تنومند، چهرهٔ شاخص و آن حضور تهدیدآمیز و بیتغییر که با نام لانی تامپسون لینکلن شناخته میشود. ترکیب نور و سایه در تصویر، گرچه ساده، بهنوعی تأکید بر جثهٔ غالب و اتمسفر جرم شهری دارد که این شخصیت را در داستانها همراهی کرده است.
جزئیات تصویری مانند حالت ایستادن، نوع رنگآمیزی پوست و ضربههای نور روی خط فک، بهطور ناخودآگاه انتظاراتی را دربارهٔ انتخاب گریم، استفاده از پروتز یا نورپردازی خاص برای برجسته کردن ویژگیهای تاماستون در مخاطب شکل میدهد. حتی اگر این تصویر از نظر فنی تنها یک نشت زودهنگام باشد، اطلاعاتی دربارهٔ جهتگیری طراحی کاراکتر و رویکرد سازندگان نسبت به اقتباس کمیکها منتقل میکند که برای تحلیلگران و طرفداران فضای کمیک و فیلمهای مارول جالب است.
با توجه به اینکه انتشار اینگونه تصاویر معمولاً از طریق منابع مرتبط با جلوههای بصری یا کارکنان تولید رخ میدهد، این قاب مبهم میتواند هم نشاندهندهٔ اجرای عملی یک ایدهٔ طراحی باشد و هم نمونهای از آنچه تیم VFX برای تکمیل خواهد افزود—از صافسازی پوست گرفته تا برجستهسازی بافتها و خلق جلوههای سایهروشن که در نسخهٔ نهایی سینمایی واضحتر خواهند شد.
تاماستون کیست و چرا مهم است
تاماستون (Tombstone) که با نام واقعی لانی تامپسون لینکلن شناخته میشود، توسط جری کانوی و الکس ساویوک خلق شد و برای نخستین بار در شمارهٔ 36 مجموعهٔ Web of Spider-Man (سال 1988) ظاهر شد. او به عنوان یک رئیس سنتی جنایت در دنیای مارول شناخته میشود و در طول سالها نه تنها با اسپایدرمن بلکه با قهرمانانی مانند دیردویل نیز درگیر شده است. حضور تاماستون در فهرست ضدقهرمانان فیلم میتواند نشاندهندهٔ تغییر لحن به سمت جرائم سازمانیافته و جنبههای شهری و زمخت در برابر برخی تهدیدهای علمیتخیلی یا ابرقدرتمحور باشد که در برخی نسخههای اخیر اسپایدرمن دیدهایم.
در بستر کمیک، تاماستون شخصیتی است که بیش از هر چیز بهخاطر جثهٔ بزرگ، خالهای سفید روی پوست و رفتارهای بیرحمانهاش شناخته میشود؛ ویژگیهایی که او را تبدیل به یک نیروی تهدیدآمیز در ژانر جرم شهری میکند. نقشآفرینی او بهعنوان یک دشمن سرسخت با ریشههای گانگستری و شبکههای جرم و جنایت، امکان پرداختن به زیرمتنهای اجتماعی و ساختارهای قدرت شهری را در اقتباس سینمایی فراهم میسازد—موضوعاتی که میتوانند به عمق و وزن روایت بیفزایند و آن را از سطح صرفاً اکشن فاصله دهند.
از منظر سینمایی، آوردن تاماستون به فیلم به این معناست که سازندگان احتمالاً میخواهند روی زنجیرهٔ جرم سازمانیافته، نفوذ باندها و تعاملات میان خلافکاران متمرکز شوند؛ مسیری که پیشتر در آثاری مانند Daredevil (نسخهٔ نتفلیکس) با لحن تیره و واقعگرایانه امتحان شده است. این انتخاب همچنین راه را برای مقایسهٔ مستقیم یا غیرمستقیم تاماستون با شخصیتهایی مانند ویلسون فیسک (کینگپین) باز میکند، که در سطح سمبلیک نماد قدرت تحتانی شهری و تهدید ساختاری هستند.

زمینه و مقایسهها
دستین دنیل کرتون، کارگردانی که پیشتر اثری شخصیتمحور مانند Shang-Chi and the Legend of the Ten Rings را هدایت کرده است، وظیفهٔ کارگردانی Brand New Day را بر عهده دارد. سابقهٔ او نشان میدهد که فیلم ممکن است علاوه بر عناصر کلاسیک «گالری خلافکاران»، تأکید ویژهای بر روابط انسانی، تضادهای احساسی و عمق شخصیتها داشته باشد؛ مسائلی که میتوانند روایت را از یک فیلم صرفاً ابرقهرمانی به یک درام شهری ملموستر منتقل کنند.
این پیشزمینه سبب میشود که مقایسهها با دو جریان متفاوت در اقتباسهای مارول رخ دهد: از یک سو لحن زمخت و جرممحور دوران نتفلیکس (مانند Daredevil) و از سوی دیگر چشمانداز تماشاگرپسند و بلاکباستری آثار MCU. ترکیبی میانی از این دو—روایت جدیتر دربارهٔ جرم سازمانیافته اما با بودجه و جلوههای بصری یک اثر بزرگ سینمایی—میتواند نتیجهٔ امیدوارکنندهای باشد که هم طرفداران کمیک و هم مخاطبان عام را راضی نگه دارد. طرفداران همین حالا تاماستون را با نامهایی مانند ویلسون فیسک یا حتی هود مقایسه میکنند و دربارهٔ وزن نمایشی او در کنار دیگر شروران احتمالی فیلم گمانهزنی میکنند.
از منظر فنی، نشت چنین تصاویری سؤالاتی دربارهٔ امنیت اطلاعات بخش جلوههای ویژه و لزوم مدیریت گفتوگوهای داخلی استودیو برمیانگیزد. هر نشت میتواند روند تبلیغات را تحتتأثیر قرار دهد: برخی هواداران هر ذرهٔ اطلاعات را جشن میگیرند و هر قطعهٔ پازل را رمزگشایی میکنند، در حالی که دیگران نسبت به لو رفتن جزئیات پیکسلی هشدار میدهند زیرا این موارد ممکن است انتظارات را پیش از انتشار تریلر رسمی تحریف کنند. بهویژه در عصر رسانههای اجتماعی، کنترل روایت و زمانبندی انتشار اطلاعات برای تیم بازاریابی فیلم اهمیت ویژهای دارد.
واکنش طرفداران تا کنون ترکیبی است از هیجان، نوستالژی و حدس و گمان: در شبکههای اجتماعی اشارههایی به طراحیهای قدیمی کمیک، ایدههای لباس و گریم برای کازپلی، و تحلیلهای داستانی دربارهٔ نحوهٔ گنجاندن تاماستون در روایت دیده میشود. برخی به احتمال پیوند بین تاماستون و سایر عناصر تبهکارانهٔ دنیای اسپایدرمن اشاره کردهاند، مانند ارتباطات او با باندهای محلی یا نقش او بهعنوان مهرهای در نقشهٔ بزرگتر دشمنان فیلم.
خلاصه اینکه حتی یک عکس مبهم هم میتواند آتش امیدها و انتظارات بزرگ را روشن کند. اگر Brand New Day همچنان بر عمق شخصیتها و درامی شهری بنا شود، تاماستون میتواند یکی از قابلتوجهترین و پیچیدهترین ضدقهرمانان در تاریخ سینمایی اخیر اسپایدرمن باشد؛ شخصیتی که نه تنها از نظر فیزیکی تهدیدآمیز است، بلکه از منظر داستانی نیز میتواند به بررسی ساختارهای قدرت و تبعات جرم در شهر بپردازد.
برای تحلیلگران و روزنامهنگاران سینما، این نشت فرصتی است تا دربارهٔ مسیر اقتباس کمیک به فیلم، نقش طراحی کاراکتر در انتقال معنا و چگونگی تعامل فیلمهای ابرقهرمانی با ژانرهای دیگر—از جمله جنایت و درام اجتماعی—بحث کنند. علاوه بر این، توجه به مسایل تولیدی مانند مراحل VFX، زمانبندی ساخت، و استراتژیهای بازاریابی میتواند برای پیشبینی نحوهٔ ارائهٔ نهایی تاماستون در فیلم مفید باشد.
در نهایت، حتی اگر تصویر منتشرشده نسخهٔ نهایی طراحی نباشد، نشاندهندهٔ نیت سازندگان برای نزدیک شدن به ریشههای کمیکی تاماستون است؛ نیتی که میتواند طرفداران کمیک را خوشحال کند و به فیلم لایهای از تهدید زمخت و قابلاحساس بدهد که در بسیاری از اقتباسهای ابرقهرمانی مدرن کمتر دیده میشود.
منبع: smarti
ارسال نظر