فرود سرنشین دار نزدیک قطب جنوبی ماه؛ ایمنی همیشه اولویت دارد

تحلیلی درباره برنامهٔ فرود سرنشین‌دار نزدیک قطب جنوبی ماه که بر اولویت ایمنی نسبت به جدول زمانی تأکید دارد؛ شامل نکات فنی، آزمون‌های سوخت‌گیری، شبیه‌سازی‌های فرود و پیامدهای ناهنجاری برنامهٔ استارلاینر.

2 نظرات
فرود سرنشین دار نزدیک قطب جنوبی ماه؛ ایمنی همیشه اولویت دارد

3 دقیقه

طرح‌هایی در دست انجام است برای فرود سرنشین‌دار نزدیک قطب جنوبی ماه، اما این مأموریت تنها بر پایهٔ آرزو پیش نخواهد رفت. هنوز چند سال تا اجرا فاصله وجود دارد و رهبران روشن ساخته‌اند که ایمنی — نه جدول زمانی — تاریخ پرتاب را تعیین خواهد کرد.

«ما پرتاب نخواهیم کرد مگر اینکه آماده باشیم، و ایمنی فضانوردان‌مان بالاترین اولویت باقی خواهد ماند»، جرد آیزاکمن هفته گذشته در پلتفرم X نوشت. این اظهارنظر در جریان یک آزمایش پر سر و صدا در زمینهٔ سوخت‌گیری مطرح شد که همزمان یادآور این نکته بود: آمادگی اهمیت دارد، حاشیهٔ ایمنی اهمیت دارد، و اعتماد باید به دست آید.

چرا قطب جنوبی اهمیت دارد — و چرا احتیاط مهم‌تر است

قطب جنوبی ماه برای کاوشگران جذاب است به‌خاطر دهانه‌های سایه‌دار و وجود احتمالی یخ آب — منابعی که می‌توانند از حضور بلندمدت پشتیبانی کنند و تولید سوخت را امکان‌پذیر سازند. فرود دو فضانورد در آنجا یک نقطهٔ عطف فنی خواهد بود و مسیرهای جدیدی برای علم و کاوش باز می‌کند. اما زمین‌شناسی آن خشن است. شیب‌ها، کنتراست نور بسیار شدید و نیاز به ناوبری دقیق، ریسک هر نزول سرنشین‌دار را افزایش می‌دهد.

تنش‌های اخیر پیرامون برنامهٔ استارلاینر بوئینگ این خطر را برجسته‌تر کرده است. آیزاکمن به‌طور علنی از شرکت و رهبری ناسا بعد از آنکه یک ناهنجاری در استارلاینر باعث شد دو فضانورد مدت‌ها بیشتر از برنامه در ایستگاه فضایی بین‌المللی بمانند، انتقاد کرد. او هشدار داد که این حادثه می‌توانست به یک وضعیت مرگ و زندگی تبدیل شود؛ ارزیابی صریحی که توجه‌ها را به سوی اطمینان‌پذیری سیستم‌ها و نظارت معطوف کرده است.

این‌ها دو نخِ موازی‌ای هستند که در پروژه جاری دیده می‌شوند: جذابیت فرصت‌های علمی در قطب جنوبی، و درس‌های سخت از نزدیک‌ خطرات در حمل‌ونقل سرنشین. مهندسان در حال تصفیهٔ روش‌های سوخت‌گیری، آزمون سیستم‌های فرود در شبیه‌سازی‌ها و بازپخش سناریوهای شکست تا زمانی که واکنش‌ها به‌صورت غریزی درآیند هستند. این تلاش‌ها نشان‌دهندهٔ تاکید بر مهندسی فرود، ایمنی فضانوردان و قابلیت اطمینان اجزاست.

امید هست. همچنین احتیاط هم هست. جدول زمانی می‌تواند کش بیاید. تاریخچهٔ هوافضا نشان می‌دهد زمانی که یک مأموریت سرنشین‌دار تا رسیدن به آمادگی صبر می‌کند، نتیجه اغلب تنها یک پرواز ایمن‌تر نیست بلکه یک برنامهٔ پایدارتر است — برنامه‌ای که فرود اول خود را زنده می‌ماند و سپس می‌تواند به انجام علمی که برایش آمده‌ایم ادامه دهد.

منبع: sciencealert

ارسال نظر

نظرات

آرشام

به‌نظرم خوبه که محتاطن، اما امیدوارم دیگه بهانه‌ی تاخیر نشه؛ بودجه و فشار سیاسی همیشه خطرناکن.

لابکور

وای، نزدیک قطب جنوبی؟ هیجان زده‌ام ولی همزمان نگران. ایمنی باید اول باشه، عجله نکنن، تجربه ثابت کرده عجله می‌تونه فاجعه بیاره...

مطالب مرتبط