6 دقیقه
بیشتر استارتاپهای هواگردسازی وعده آینده را میدهند. اما تعداد بسیار کمی جرئت میکنند آن آینده را تا این اندازه نزدیک نشان دهند. آلتوولو، شرکت مستقر در لندن که هنوز بهسختی دو سال از عمرش میگذرد، میگوید سیگما اکنون در مسیر تبدیل شدن به یک نمونه نمایشی تماممقیاس تا پیش از پایان سال قرار دارد؛ نقطه عطفی جدی برای شرکتی که میخواهد در یکی از شلوغترین و پرریسکترین رقابتهای صنعت هوانوردی برای خود جایگاهی بسازد.
اما سیگما همان رویایی را دنبال نمیکند که بسیاری از پروژههای عمودپرواز دیگر در پی آن هستند. این یک تاکسی پرنده برای رفتوآمدهای شهری و کابینهای پر از مسافر نیست. آلتوولو سراغ حوزهای خاصتر و شاید جسورانهتر رفته است: یک هواگرد شخصی جمعوجور برای دو نفر، شامل یک خلبان و یک سرنشین، که برای برخاستن از مکانهایی طراحی شده که بیشتر شبیه متن بروشورهای سبک زندگی لوکس هستند تا زیرساخت هوانوردی. به ورودی خانهها، پشتبامها و حتی قایقهای تفریحی فکر کنید.
ابعاد این هواگرد بخش مهمی از جذابیت آن است. سیگما کمی بیش از ۴ متر طول، ۴.۸ متر عرض و ۱.۹ متر ارتفاع دارد. وقتی تا میشود و عرض آن به ۲.۲ متر میرسد، تقریبا فضایی مشابه یک خودروی جادهای اشغال میکند، نه یک هواگرد متعارف. همین بستهبندی فشرده، محور استدلال آلتوولو است که پرواز عمودی شخصی فقط زمانی معنا پیدا میکند که دستگاه آنقدر کوچک باشد که بتوان با آن زندگی کرد، نه فقط آن را تحسین کرد.
نکته مهم دیگری هم در اینجا وجود دارد. سیگما به سامانه کاملا برقی متکی نیست؛ همین موضوع آن را بهسرعت از بخش بزرگی از بازار هواگردهای عمودپرواز جدا میکند. در عوض، آلتوولو در حال توسعه یک پیشرانه هیبریدی است، هرچند شرکت هنوز ترکیب فنی کامل آن را اعلام نکرده است. آنچه اعلام شده، ادعاهای عملکردی است: سرعت کروز تا ۳۵۴ کیلومتر بر ساعت، حداکثر سرعت ۴۶۷ کیلومتر بر ساعت، ظرفیت حمل بار ۲۷۰ کیلوگرم و برد بیشینه ۸۰۵ کیلومتر در حالت هیبریدی. در حالت تمامبرقی، این برد به حدود ۴۰۲ کیلومتر کاهش مییابد. ماندگاری در حالت هاور تا ۴۵ دقیقه اعلام شده و سقف پروازی هواگرد نیز ۳۰۰۰ متر است.
چرا آلتوولو مسیر خود را تغییر داد
شاید آشکارکنندهترین بخش این پروژه چیزی باشد که آلتوولو کنار گذاشت. در مراحل اولیه توسعه سیگما، این شرکت بهجای چیدمان روتورهای باز که در بسیاری از طراحیهای رقیب دیده میشود، فنهای کانالی برقی و روتورهای بسته را بررسی کرده بود. روی کاغذ، احتمالا این راهکار شیک، مدرن و حتی اجتنابناپذیر به نظر میرسید. اما در آزمایشها ظاهرا به یک نقطه ضعف تبدیل شد. آلتوولو میگوید رویکرد روتور بسته، وزن، پیچیدگی و آسیبپذیری بیش از حدی به همراه داشت و در مهمترین بخشها عملکرد مورد انتظار را ارائه نمیکرد.
به نظر میرسد همین تصمیم، شکل هواگرد را از نو تعریف کرده است. گفته میشود سامانه پیشران بازنگریشده، که بر پایه روتورهای باز و یک سازوکار کجشونده ساخته شده، زمان هاور را نسبت به پیکربندی قبلی از ۱۸ دقیقه به ۴۵ دقیقه رسانده و عملا بیش از دو برابر کرده است. شرکت همچنین از بارگذاری کمتر ملخ، رفتار بهتر در گذار میان پرواز عمودی و پرواز رو به جلو، و صرفهجویی قابلتوجه در وزن سخن میگوید. در ردهای که هر کیلوگرم اهمیت دارد و هر مصالحه طراحی در آسمان خودش را نشان میدهد، این دستاوردها کوچک نیستند.
آلتوولو همچنین تاکید میکند که سختافزار ملخها آماده و موجود در بازار نیست. این سامانه از قطعات طراحیشده در داخل شرکت استفاده میکند که به گفته آلتوولو، از گزینههای تجاری موجود عملکرد بهتری دارند. این ادعایی جسورانه است، اما اگر در عمل ثابت شود، میتواند به یکی از مزیتهای فنی تعیینکننده سیگما تبدیل شود. عملکرد کمصداتر نیز به تقویت این روایت کمک میکند. آلتوولو میگوید این هواگرد در فاصله ۱۰۰ متری حدود ۷۰ دسیبل صدا تولید میکند که به توصیف شرکت، تقریبا ۸۰ درصد کمصداتر از یک بالگرد معمولی است. برای هر دستگاهی که قرار است از یک ملک مسکونی برخیزد و فورا به بحران محله تبدیل نشود، صدا یک نکته فرعی نیست. صدا همان مجوز اجتماعی پرواز است.
این شرکت سیگما را نخستین هایپرتول جهان مینامد؛ نامی که مخفف برخاست و فرود با عملکرد هیبریدی است. اصطلاح بازاریابی؟ قطعا. اما همین نامگذاری نشان میدهد آلتوولو میخواهد مالک چه دستهای باشد: نه دقیقا حملونقل هوایی شهری، نه جایگزین لوکس بالگرد به معنای معمول، بلکه چیزی میان این دو؛ یک هواگرد شخصی پرسرعت با قابلیت پرواز عمودی و ستون فقرات هیبریدی که بخشی از محدودیتهای همچنان سنگین پرواز صرفا باتریمحور را دور میزند.
با این حال، مسیر طولانی هنوز پیش روست. آلتوولو میگوید سیگما برای دریافت گواهی نوع کامل هدفگذاری شده و در ابتدا خریدارانی را مدنظر دارد که گواهینامه خلبانی ورزشی دارند و برای پرواز با آن به حدود ۲۵ ساعت آموزش تکمیلی نیاز خواهند داشت. تمهیدات ایمنی در نسخه تولیدی برنامهریزیشده شامل کنترلهای پرواز با افزونگی سهگانه و یک چتر نجات بالستیک است که برای باز شدن در شرایط اضطراری، حتی در ارتفاع تنها ۱۵ متری از سطح زمین طراحی شده است.
اما واقعیت تجاری همچنان همان چالش آشناست. سیگما هنوز محصولی دارای گواهی نیست و آلتوولو همچنان در مسیر ورود به مرحله بعد بهدنبال جذب سرمایه است. حضورهای عمومی برنامهریزی شدهاند، اما جزئیات آنها هنوز اعلام نشده است. با این حال، پیشسفارشها از هماکنون باز شدهاند. قیمت اعلامشده ۸۶۳٬۲۰۰ پوند است که با نرخهای فعلی ارز، حدود ۱.۰۱ میلیون یورو میشود. نخستین ۱۰۰ دستگاه با عنوان نسخه لانچ ادیشن فروخته خواهند شد، هرچند آلتوولو هنوز توضیح نداده که این هواگردها، بهجز نشان ویژه، دقیقا چه تفاوتی خواهند داشت.
به این ترتیب، سیگما در جایگاهی جذاب قرار میگیرد. بله، هنوز یک وعده است، اما دیگر صرفا طرحی روی کاغذ نیست که در واژگان استارتاپی پیچیده شده باشد. اگر آلتوولو بتواند نمونه نمایشی خود را طبق برنامه به پرواز درآورد، این شرکت کوچک بریتانیایی ممکن است از یک نام کنجکاویبرانگیز در حاشیه، به یکی از جدیترین و زیرنظرترین بازیگران هوانوردی عمودپرواز شخصی تبدیل شود.
نظرات
آسمانچرخ
طرح جالبه. تغییر از فن کانال به روتور باز منطقیه، اگه مصرف و وزن رو حل کنن ممکنه واقعی باشه. اما تستهای ایمنی و هزینه سرویس، همهچیزو مشخص میکنه
آرش
حس میکنم کمی هایپ شده؛ صدای کم و چتر نجات خوبه ولی بازار خریدار داره؟ نگهداری و قیمت رو شک دارم..
لبکور
این ادعاها واقعیه؟ برد ۸۰۰ کیلومتر با هیبریدی برای چنین جسه کوچیکی عجیب به نظر میاد. گواهی کی صادر میشه؟ جزئیات فنی رو بگید
رودایکس
وای! اینکه یه هواگرد دو نفره و جمع و جور واقعی بشه، هیجانانگیزه. اما قیمتش وحشیئه، امیدوارم تستها واقعی باشن...
ارسال نظر