نقد استرلینگ پوینت؛ درام نوجوانانه ای آرام و ماندگار

جزیره‌ای مرموز. ارثیه‌ای که به یک نوجوان می‌رسد. دوستی‌های غیرمنتظره و عشق‌های اولی که هم زخمی می‌کنند و هم التیام می‌بخشند. استرلینگ پوینت شما را به دل یک جامعه کوچک کانادایی می‌برد و به این آسانی رهایتان نمی‌کند.

این سریال که مگان پارک خالق آن است، داستان آنی جیکوبسون را دنبال می‌کند؛ دختری که از پدربزرگش جزیره‌ای دورافتاده به ارث می‌برد. روی کاغذ ساده به نظر می‌رسد، اما اجرای آن چنین نیست. پارک بر دردهای نوجوانی، آرامش عجیب نوستالژی و نقشه ناپایدار سوگ تکیه می‌کند. صحنه‌ها در ذهن می‌مانند. ترانه‌ها هم همین‌طور. نتیجه بیشتر شبیه اثری دست‌ساز و صمیمی است تا محصولی کارخانه‌ای.

منتقدان با اشتیاق به سریال واکنش نشان داده‌اند. بسیاری از آن‌ها به لحن اثر اشاره کرده‌اند: گرمای اوایل دهه ۲۰۰۰ که به‌خوبی با صداقت احساسی امروزی همراه می‌شود. بازی‌های جوانانه، ستون اصلی روایت هستند؛ گروه بازیگران صحنه‌ها را با طبیعی‌بودنی بی‌تکلف پیش می‌برند و باعث می‌شوند لحظه‌های آرام، تأثیری عمیق داشته باشند.

نظر منتقدان و مرور نقدهای مهم

در راتن تومیتوز، این سریال بر اساس ۲۶ نقد امتیاز ۹۲ درصد را ثبت کرده، در حالی که متاکریتیک امتیاز ۷۵ از ۱۰۰ را بر پایه ۱۶ نظر منتقدان برای آن فهرست کرده است. ورایتی آن را یک درام نوجوانانه کمیاب و اصیل دانسته، امتیاز ۹۰ از ۱۰۰ داده و بر مضمون‌های اندوه و خودشناسی تأکید کرده است. هالیوود ریپورتر امتیاز ۸۰ از ۱۰۰ را به سریال داده و نوشته است که هرچند استرلینگ پوینت چرخ را از نو اختراع نمی‌کند، اما هوشمندی و جذابیتش باعث می‌شود در آمازون پرایم ویدئو برجسته باشد.

د رپ نیز امتیاز ۸۰ از ۱۰۰ را برای آن در نظر گرفته و سریال را اثری بامزه، تأثیرگذار و بی‌هراس از صراحت در پرداختن به پرسش‌های بلوغ توصیف کرده است. گاردین و راجرایبرت دات کام هر دو به امتیاز ۷۰ از ۱۰۰ رسیدند؛ منتقدان آن‌ها پذیرفتند که شاید سریال جسورانه‌ترین نگاه اگزیستانسیال را ارائه نکند، اما اعتراف کردند دلشان می‌خواهد در حباب این جزیره و کنار این شخصیت‌ها بمانند.

برخی منتقدان هم به ضعف‌هایی اشاره کرده‌اند. ایندی‌وایر از گاه‌وبیگاه شل‌شدن روایت و دست‌اندازهای ساختاری نوشت، در حالی که اسکرین رنت معتقد بود این سریال بیشتر برای بینندگانی جذاب است که به دنبال درام نوجوانانه احساسی، لحظه‌های موسیقایی ماندگار و بازی‌های چشمگیر هستند، نه داستان‌پردازی کاملا مهندسی‌شده و بی‌نقص.

مقایسه‌ها اجتناب‌ناپذیر خواهد بود. اگر از «تابستانی که زیبا شدم» یا «اوتر بنکس» خوشتان آمده، استرلینگ پوینت باید در فهرست تماشای شما باشد. با این حال، این سریال خصلت خاص خودش را دارد: آرام‌تر، درون‌نگرتر و به شکلی عجیب تسلی‌بخش. آن را مثل تابستانی آرام‌سوز تصور کنید که در خاطره دوباره به سراغش می‌روید، نه فقط یک گزینه دیگر برای تماشای پشت‌سرهم در سرویس‌های استریم.

آیا این سریال، درام نوجوانانه قطعی سال است؟ شاید نه. آیا ارزش وقت گذاشتن دارد؟ قطعا. پارک شخصیت‌هایی به ما می‌دهد که انگار پیش از شروع داستان هم زندگی کرده‌اند، صحنه‌هایی که در ذهن طنین می‌اندازند و صداقتی احساسی که پس از پایان تیتراژ هم همراهتان می‌ماند.

آن را در آمازون پرایم ویدئو تماشا کنید و خودتان تصمیم بگیرید که آیا این جزیره برایتان حس خانه را خواهد داشت یا نه.