اندرو گارفیلد؛ شرور تازه ای برای سریال تولسا کینگ؟

اندرو گارفیلد را تصور کنید که آرام و بی‌صدا وارد سایه‌های تولسا می‌شود. عجیب است؟ شاید. هیجان‌انگیز است؟ بدون تردید.

سیلوستر استالونه به‌تازگی ایده‌ای را مطرح کرده که بیشتر از یک انتخاب نمایشی برای جلب توجه، شبیه تغییری حساب‌شده در لحن سریال است: او می‌خواهد گارفیلد در «تولسا کینگ» نقش نوع تازه‌ای از شخصیت منفی را بازی کند. نه یک مافیوزوی تنومند، خشن و سیگاربه‌لب از همان جنس دشمنانی که سریال معمولا سر راه دوایت منفردی می‌فرستد، بلکه رقیبی آرام‌تر، لغزنده‌تر و غیرقابل پیش‌بینی‌تر؛ کسی که دوایت نتواند با یک نگاه او را ارزیابی کند.

«تولسا کینگ» که به دست تیلور شریدان خلق شده، از زمان پخش نخستین قسمت روی موجی قدرتمند حرکت کرده است. استالونه ستون اصلی سریال در نقش دوایت، ملقب به ژنرال، است؛ مردی که در تولسا، اوکلاهما، امپراتوری جنایی خودش را بنا می‌کند. این سریال به یکی از آثار شاخص و پربیننده پارامونت پلاس تبدیل شده و اکنون با تولید فصل پنجم در مسیر ادامه قرار دارد. حتی یک اسپین‌آف با عنوان «فریسکو کینگ» نیز از دل آن بیرون آمده که در آن ساموئل ال. جکسون در نقش راسل لی واشنگتن جونیور، عملیات جنایی خود را در تگزاس شکل می‌دهد.

استالونه در پادکست «بقیه‌اش سرگرمی است» با اجرای مارینا هاید، از دیداری شبانه با گارفیلد گفت که مدت‌ها در ذهنش باقی مانده بود. او توضیح داد که از میزان ارتباط خوبشان شگفت‌زده شده و کم‌کم گارفیلد را نه به‌عنوان یک زورگوی خشن، بلکه در قامت تهدیدی ذهنی و پیچیده تصور کرده است؛ نوعی شرور که بر پایه هوش، دستکاری روانی و شاید حتی فناوری ساخته می‌شود. استالونه گفت: «واقعا دوست دارم او را در نقش یک شخصیت منفی در تولسا کینگ ببینم. نه دشمن بزرگ و خشنی که همیشه می‌بینیم. شاید کسی که با هوشش تهدید ایجاد می‌کند. شاید بر پایه هوش مصنوعی. چیزی که حتی خودم هم ندانم چطور باید متوقفش کنم.»

استالونه گارفیلد را نه در قامت دشمنی عضلانی، بلکه به‌عنوان تهدیدی سرد و ذهنی تصور می‌کند که دوایت توان پیش‌بینی‌اش را ندارد.

البته زمان‌بندی این رویا را پیچیده می‌کند. پارامونت پلاس فصل پنجم را تایید کرده و فیلم‌برداری نیز آغاز شده است، بنابراین ورود گارفیلد به همین فصل چندان محتمل به نظر نمی‌رسد. اما تلویزیون همیشه جای غافلگیری است. اگر «تولسا کینگ» شتاب فعلی خود را حفظ کند و تیم خلاق بخواهد داستان را گسترش دهد، فصل ششم می‌تواند بهترین نقطه برای معرفی شخصیتی باشد که استالونه در ذهن دارد.

مسیر کاری اخیر گارفیلد بیشتر به سینما گره خورده است. او بخش زیادی از دهه گذشته را صرف فیلم‌های سینمایی کرده و تنها گاهی به تلویزیون سر زده است؛ از دو قسمت «دکتر هو» در دوران دیوید تننت گرفته تا سریال «زیر پرچم آسمان» از شبکه اف‌ایکس و پروژه آینده اپل تی‌وی پلاس با نام «چیزهای وحشی». همین گرایش سینمایی ممکن است ایده حضور او در «تولسا کینگ» را غیرمنتظره کند، اما دقیقا به همین دلیل جذاب است. چه اتفاقی می‌افتد وقتی بازیگری که با نقش‌آفرینی‌های احساسی، چندلایه و سینمایی شناخته می‌شود، همان حساسیت را به یک سریال جنایی پرستیژ بیاورد؟

این ایده از زاویه‌ای دیگر هم جالب‌تر می‌شود، چون گارفیلد اخیرا نقشی را پذیرفته که مستقیما با هوش مصنوعی ارتباط دارد. او در فیلمی به نام «مصنوعی»، نقش سم آلتمن، هم‌بنیان‌گذار اوپن ای‌آی، را بازی می‌کند. واکنش‌های اولیه منتقدان بسیار مثبت بوده است؛ برخی نقدها بازی گارفیلد را از بهترین کارهای او دانسته‌اند و گفته می‌شود امتیاز اولیه راتن تومیتوز نیز بسیار بالا است. این هم‌پوشانی، یعنی بازی گارفیلد در نقش یک چهره واقعی دنیای فناوری و سپس تصور او به‌عنوان شروری احتمالا مرتبط با هوش مصنوعی در یک درام جنایی، پژواکی خلاقانه و هوشمندانه ایجاد می‌کند.

فراتر از استالونه و گارفیلد، گروه بازیگران «تولسا کینگ» همچنان یکی از نقاط قوت سریال است. در کنار استالونه و ساموئل ال. جکسون، بازیگرانی چون فرانک گریلو، رابرت پاتریک، آندریا ساویج، مارتین استار، جی ویل، گرت هدلند، نیل مک‌دانا و کوین پولاک نیز در این مجموعه حضور دارند. سریال تاکنون بارها به الگوهای کلاسیک مافیا تکیه کرده، بنابراین ورود شروری که با هوش و پیش‌بینی‌ناپذیری تعریف می‌شود، می‌تواند فضای داستان را به‌طور جدی دگرگون کند.

استالونه فقط ستاره سریال نیست. او تهیه‌کننده اجرایی «تولسا کینگ» هم هست و در برخی قسمت‌ها اعتبار نویسندگی دارد؛ نکته‌ای که باعث می‌شود پیشنهادهایش درباره انتخاب بازیگر، کمتر شبیه حرف‌های معمول سلبریتی‌ها و بیشتر شبیه طراحی خلاقانه مسیر داستان باشد. شورانرهای سریال، ترنس وینتر و دیو اریکسون، تا اینجا هدایت مجموعه را بر عهده داشته‌اند. اینکه آیا آن‌ها از چرخشی با حال و هوای اندرو گارفیلد استقبال خواهند کرد یا نه، هنوز مشخص نیست.

آیا گارفیلد چنین پیشنهادی را می‌پذیرد؟ پاسخ به برنامه کاری، میل خلاقانه و میزان علاقه او برای بازگشت به قلمروی تلویزیون بستگی دارد؛ قلمرویی که سال‌ها پیش از آن فاصله گرفت. اما خود این ایده، یعنی ورود دشمنی مدرن، فکری و زیرک به دنیای دوایت و بهره‌برداری از زاویه‌هایی که ژنرال هرگز به آن‌ها فکر نکرده، همان تکان روایی‌ای است که «تولسا کینگ» می‌تواند از آن سود ببرد.

پس باید زمزمه‌های انتخاب بازیگران را زیر نظر داشت. اگر گارفیلد واقعا پا به جهان زیرزمینی جنایی شهرستان دالاس، یا دقیق‌تر بگوییم تولسا، بگذارد، ممکن است شاهد برخوردی چشمگیر میان بازیگری در سطح سینما و درام جنایی سریالی باشیم؛ آن هم با چاشنی اضطراب فناورانه‌ای که به بخشی از حال‌وهوای زمانه ما تبدیل شده است.