پراگ مدتی طولانی یک صحنه مخفی را در دل خود پنهان کرده بود. برای چند ماه، کوچه‌های آشنا و گوشه‌های صنعتی شهر دوباره رنگ‌آمیزی، صحنه‌آرایی و گاهی محصور شدند تا به گوشه‌ای تازه و تاریک‌تر از جهان رزیدنت ایول تبدیل شوند.
تصاویر منتشرشده از پشت صحنه نشان می‌دهد زک کروگر، کارگردان فیلم، و گروهش چگونه خیابان‌های روزمره را به زمینی آخرالزمانی برای روایت ترس و بقا بدل کرده‌اند. اسناد کمیسیون فیلم چک نیز جزئیات اجرایی پروژه را روشن می‌کند: فیلم‌برداری از ۱۳ اکتبر ۲۰۲۵ تا ۲۱ ژانویه ۲۰۲۶ ادامه داشته و در مجموع ۶۲ روز در سراسر جمهوری چک انجام شده است. پراگ مرکز اصلی تولید بود، اما دوربین‌ها به همین شهر محدود نماندند.
لوکیشن‌ها طیفی گسترده را در بر می‌گرفتند، از منطقه کارلین و کوچه‌های باریک ییرسیکووا و پاپیرنسکا گرفته تا مجموعه کوه-ای-نور و مرکز کنگره پراگ. گروه تولید حتی صحنه‌هایی را در نیروگاه گرمایشی تربورادیتسه، اطراف میلوویتسه و منطقه لیتومژیتسه اجرا کرد. سایت‌های صنعتی و پس‌زمینه‌های شهری دوباره طراحی شدند تا با نگاه متفاوت، خشن‌تر و زمخت‌تر کروگر هماهنگ شوند.
 |  |
خدمات تولید محلی را استیل‌کینگ فیلمز بر عهده داشت، شرکتی که سابقه‌ای طولانی در پشتیبانی از پروژه‌های بین‌المللی دارد. استیل‌کینگ تأیید کرده است که تیم‌هایش از اکتبر تا ژانویه در پراگ حضور داشته‌اند و در ساخت دکورها و هماهنگی تغییرات گسترده شهری، همان تغییراتی که در عکس‌های پشت صحنه دیده می‌شود، نقش داشته‌اند.
این عکس‌ها فراتر از طراحی صحنه شیک چه چیزی به ما می‌گویند؟ آن‌ها لحن فیلم را آشکار می‌کنند. خیابان‌هایی که از ظاهر معمول و صیقلی خود stripped نشده، بلکه عمدا بی‌روح و فرسوده جلوه داده شده‌اند. نورپردازی سردتر شده است. جلوه‌های عملی در دل لوکیشن‌های واقعی تنیده شده‌اند، به جای آنکه فیلم تنها بر جلوه‌های کامپیوتری تکیه کند. همه این‌ها نشان می‌دهد فیلم می‌خواهد ژن ترسناک و اکشن شناخته‌شده این مجموعه را با تهدیدی ملموس‌تر، واقعی‌تر و زیسته‌تر ترکیب کند.
سونی این قسمت را بازآفرینی تازه‌ای از مجموعه رزیدنت ایول توصیف کرده است. این استودیو وعده داده که برداشت کروگر، ترس‌ها و شکوه بصری فرنچایز را احیا می‌کند و در عین حال آن را به مسیری خلاقانه و تازه می‌برد. تاریخ اکران برای ۱۸ سپتامبر ۲۰۲۶ تعیین شده است، تاریخی که مشخص می‌کند آیا دگرگونی پراگ همان چیزی را ثبت کرده که طرفداران قدیمی می‌خواهند و مخاطبان تازه به دنبالش هستند یا نه.
اگر هیچ چیز دیگری نباشد، این فیلم‌برداری دست‌کم یک نکته را ثابت می‌کند: وقتی یک شهر به شخصیت داستان تبدیل می‌شود، هر سنگ‌فرش و هر در کارخانه اهمیت پیدا می‌کند. آیا آماده‌اید در سپتامبر، پراگ را در هیئت یک کابوس ببینید؟
.avif)
نظر بگذارید
نظرات (2)
واقعا؟ همه این صحنه‌ها عملی هستن یا بیشتر CGI هستن؟ اگه فقط ظاهر باشه فایده نداره، امیدوارم بازی و داستان هم خوب باشه، و گرنه...
وای، پراگو اینقدر تاریک کردن؟ عکس‌های پشت‌صحنه شکه‌ام کرد! انگار هر سنگ‌فرش قراره بهت حمله کنه، نورپردازی خیلی خفن، هیجان‌زده‌م ولی کمی نگران...