یک نجوا در سینما باید زیر پوستتان بخزد. «نجواگر» اغلب به جای فریاد، به یک لرز سرد بسنده می‌کند.
تریلر جنایی ۲۰۲۶ نتفلیکس، به کارگردانی جیمز اشکرافت و اقتباس از رمان پرفروش الکس نورث، گروه بازیگران وسوسه کننده‌ای را کنار هم می‌گذارد: رابرت دنیرو، میشل موناهن و آدام اسکات. فیلمنامه بن جاکوبی و چیس پالمر به فضایی تیره و معمایی تکیه دارد؛ سایه‌ها، تماس‌های تلفنی و پدرانی آشفته. با این حال، وعده یک درام قاتل زنجیره‌ای واقعا تسخیرکننده، به ندرت به طور کامل محقق می‌شود.
از نظر امتیازها، فیلم در منطقه‌ای نه چندان گرم قرار دارد. راتن تومیتوز ۴۴ نقد منتقدان و امتیاز ۴۳ درصد را ثبت کرده است. متاکریتیک نیز با ۱۷ نقد، امتیاز ۵۲ از ۱۰۰ را نشان می‌دهد. این اعداد کشمکش میان مهارت فنی و خویشتنداری روایی را به خوبی بازتاب می‌دهند.
برخی منتقدان نکات مثبتی در فیلم دیده‌اند. د رپ امتیاز ۷۴ از ۱۰۰ داد و اشاره کرد که تماشای یک تریلر قابل قبول و بالاتر از متوسط، با بازیگرانی محترم و داستانی قابل پیگیری، می‌تواند لذت بخش باشد. این بیشتر حس آسودگی است، اینکه دست کم سازوکار فیلم کار می‌کند، نه هیجان واقعی.
هالیوود ریپورتر امتیاز ۷۰ از ۱۰۰ را ثبت کرد و از کارگردانی مطمئن اشکرافت و توانایی بازیگران در حفظ توجه مخاطب، حتی در لحظه‌هایی که ریتم می‌لنگد، ستایش کرد. این نقد اشاره داشت که بافت عاطفی، به ویژه رابطه پرتنش پدر و پسر، در جاهایی که پیرنگ مکث می‌کند، به فیلم وزن بیشتری می‌دهد.
سه رسانه، کولایدر، آی‌جی‌ان و ایندی‌وایر، امتیازی نزدیک به ۶۰ از ۱۰۰ دادند. ایراد مشترک آن‌ها این بود که «نجواگر» با خیال راحت از کلیشه‌های آشنای تریلرهای جنایی دهه نود و الگوهای قدیمی فیلم‌های قاتل زنجیره‌ای وام می‌گیرد، بی آنکه ریسک کافی کند. با این وجود، فیلم همچنان برای مخاطبانی که به این قالب علاقه دارند، به عنوان یک معمای کلاسیک و تنش محور کارکرد خود را حفظ می‌کند.
در سوی دیگر، نقدهای تندتری قرار دارند. نقد اسکرین رنت با امتیاز ۴۰ از ۱۰۰ استدلال کرد که فیلم می‌توانست همراهی قدرتمند برای کلاسیک‌هایی مانند «سکوت بره‌ها» یا «زودیاک» باشد، اما در نهایت هرگز به آن ظرفیت نمی‌رسد و به جای انفجار، آرام آرام محو می‌شود. ای. وی. کلاب و راجرایبرت دات کام بسیار سردتر برخورد کردند، با امتیازهای ۳۳ از ۱۰۰ و ۲۵ از ۱۰۰، و فیلم را به کم عمق کردن شخصیت‌ها و ناتوانی در ارائه فرجام احساسی یا تعلیق آفرینی که ایده اولیه وعده می‌دهد، متهم کردند.
دنیرو، موناهن و اسکات هر کاری از دستشان برمی‌آید انجام می‌دهند. آن‌ها به نقش‌هایی که فیلمنامه گاهی کم جان رها می‌کند، بافت و جزئیات می‌بخشند. بهترین لحظه‌ها کوچک‌اند: یک نگاه، ضرباهنگی از سکوت، جمله‌ای ناگفته که از گذشته‌ای گسترده‌تر خبر می‌دهد. اما فیلم اغلب شبیه بسته‌ای با دقت کادو شده است که جذاب‌ترین محتویاتش همچنان داخل جعبه مانده‌اند.
«نجواگر» یک تریلر فنی و صیقل خورده است که بیش از حد محتاط بازی می‌کند و به جای شوک تمام عیار، فضای کنترل شده و تیره را ترجیح می‌دهد.
اگر دنبال اثری حال و هوامحور با بازی‌های قابل اتکا و داستانی هستید که آرام پیش می‌رود نه پرهیاهو، این فیلم کارتان را راه می‌اندازد. اما اگر انتظار بازآفرینی فیلم قاتل زنجیره‌ای را داشتید، چیزی که بهترین غرایز این ژانر را دوباره بیدار کند، شاید در پایان احساس کنید با نجوایی روبه‌رو بوده‌اید نه غرش. آیا همین برای شما کافی است؟
.avif)
نظر بگذارید
نظرات (3)
فیلم خوش ساختیه، اما مثل یه جعبه قشنگه که هیجانش داخلش مونده. بازی‌ها قابل اتکا ان، اما برای عاشقان ژانر شاید کافی نباشه
واقعاً؟ نقدا اینقد متفاوته، فیلم رو باید دید خودم شک دارم، اما دنیرو قوی بود.
وای، فکر نمی‌کردم اینقدر محتاط باشن... دنیرو و موناهن همه تلاششون رو کردن، ولی حس میکنم یه انفجار سینمایی کم داره