درگذشت ویکتور میلر، خالق کابوس ماندگار جمعه سیزدهم

ویکتور میلر، نویسنده فیلم کلاسیک جمعه سیزدهم و آفریننده پاملا و جیسون وورهیز، در ۸۶ سالگی درگذشت؛ میراث او هنوز در سینمای وحشت و سریال‌سازی ادامه دارد.

.2 دیدگاه
درگذشت ویکتور میلر، خالق کابوس ماندگار جمعه سیزدهم

2 دقیقه

دنبال کردن در گوگل

جیغی که شب‌های تابستان را تسخیر کرد، ابتدا تنها چند خط روی صفحه یک نویسنده بود. ویکتور میلر، داستان‌پردازی که در کمپ کریستال لیک ضربان بی‌امان وحشت را به سینما بخشید، درگذشت.

خانواده او تأیید کردند که میلر در ۳۱ اوت ۲۰۲۶ در آلامدا، کالیفرنیا، از دنیا رفته است. او ۸۶ سال داشت. این خبر را پسرش، ایان میلر، در اینستاگرام اعلام کرد.

میلر فیلم‌نامه و داستان اصلی فیلم «جمعه سیزدهم» محصول ۱۹۸۰ را نوشت و با همان صفحات، دو چهره را وارد افسانه‌های سینمای وحشت کرد: پاملا وورهیز و پسر رنج‌دیده‌اش، جیسون وورهیز. تصمیم محوری فیلم، یعنی قرار دادن وحشت در یک اردوگاه تابستانی دورافتاده که کمک بزرگسالان در آن کمیاب بود، از ایده خود میلر شکل گرفت؛ ایده‌ای که تا حدی از موفقیت خیره‌کننده «هالووین» الهام می‌گرفت و بر پرسشی ساده و هولناک تکیه داشت: اگر جایی که برای کودکی ساخته شده، به ویرانی همان کودکی تبدیل شود چه؟

او در فصل‌های بعدی، هدایت این فرانچایز را بر عهده نداشت. میلر از مسیری که این مجموعه پیمود ابراز نارضایتی کرده بود، به‌ویژه زمانی که جیسون در دنباله‌ها از حضوری تراژیک به قاتلی نقاب‌دار تبدیل شد. با این حال، شخصیت‌هایی که او طرح زد، ستون‌های یکی از ماندگارترین مجموعه‌های سینمای اسلشر را ساختند.

بیرون از جهان کریستال لیک، میلر کارنامه‌ای طولانی در نویسندگی تلویزیونی داشت. او برای آثار شناخته‌شده روزانه‌ای مانند «بیمارستان عمومی»، «همه فرزندان من»، «جهانی دیگر»، «چراغ راهنما» و «یک زندگی برای زیستن» فیلم‌نامه نوشت؛ آثاری که برای او چندین نامزدی و برد در جوایز امی روزانه به همراه آوردند. مردی که می‌توانست نفس مخاطب را در سینه حبس کند، خوب می‌دانست چگونه بینندگان را روز به روز پای داستان نگه دارد.

او میراثی بر جای گذاشت که هم سینمای وحشت و هم روایت‌های دنباله‌دار را دگرگون کرد.

و این داستان هنوز به پایان نرسیده است. سریال پیش‌درآمدی از «کریستال لیک» با محوریت پاملا وورهیز به‌زودی از راه می‌رسد؛ پژواکی از نگاه اولیه میلر و نشانه‌ای از اینکه پرسش‌هایی که او درباره سوگ، انتقام و انزوا مطرح کرد، هنوز اثرگذارند. تماشای دوباره نخستین فیلم حالا معنای دیگری دارد. این اثر بیش از یک یادگار قدیمی، یک بذر است.

داستان‌پردازان آینده با آن چه خواهند کرد؟ تنها زمان، و نسل تازه‌ای از ترس‌ها، پاسخ خواهد داد.

ترانه علوی
من ترانه‌ام، عاشق نوشتن درباره دنیای فیلم و هنر. سعی می‌کنم هر چیزی که به زندگی جذابیت بیشتری بده رو باهات به اشتراک بذارم.

نظر بگذارید

نظرات (2)

آرمین

آیا واقعا میلر از تبدیل جیسون به قاتل نقاب‌دار ناراضی بود؟ همیشه شنیده‌م، اما سندی دیدنی نیست، اگه واقعی باشه خب چرا؟

اتومویو

وااای، نمی‌دونستم میلر اینقدر تاثیرگذار بوده... جمعه سیزدهم یه نسل رو ساخت. دلم گرفت، ولی خوشحالم میراثش ادامه داره.