زک کرگر دنبال کلیک گرفتن نیست. او میگوید حتی اگر موجود «سایرن هد» هرگز به یک پدیده اینترنتی تبدیل نمیشد، باز هم فیلمی درباره آن میساخت. جملهای کوتاه. نیتی بزرگ.
کرگر به خبرنگاران گفت: «فرقی نمیکند سایرن هد از یک میم شروع شده باشد یا نه. من در هر صورت میخواستم این داستان را روایت کنم.» همین باور، اصل هدایتکننده این پروژه است. داستان باید روی پای خودش بایستد.
هیولای محوری این پروژه ابتدا در دفتر طراحی ترور هندرسون جان گرفت و بعد مثل آتش در انجمنهای اینترنتی و شبکههای اجتماعی پخش شد. موجودی عظیمالجثه و استخوانی را تصور کنید که بهجای سر، دو آژیر هشدار حمله هوایی دارد؛ موجودی که صدای انسانها را تقلید میکند تا قربانیانش را نزدیکتر بکشاند. این یک فولکلور مدرن است، ترکیبی از کریپیپاستا و کابوس آنالوگ، و ریشههای وایرال آن فقط یک فصل از این ایده به شمار میآید.

کرگر با سایرن هد مثل یک ترفند زودگذر برخورد نمیکند. او فیلمنامه را همراه با برایان دافیلد مینویسد و کارگردانی پروژه را نیز بر عهده دارد، در حالی که بهعنوان تهیهکننده هم در فیلم حضور خواهد داشت. پس از یک دوره رقابتی برای خرید امتیاز، برادران وارنر این فیلم را به دست آورد و آن را وارد مرحله توسعه کرد. پشتیبانی بزرگ. انتظارات بزرگ.
کارنامه کرگر دلیل علاقه استودیو را روشن میکند: دو اثر ژانری پیشین او، بربرین و سلاحها، نشان دادند که او فیلمسازی است که میتواند ترسهای خلاقانه را با داستانگویی قدرتمند ترکیب کند. او همزمان جاهطلبیهای دیگری را هم دنبال میکند، از جمله بازسازی رزیدنت ایول، اما بهصراحت گفته است که سایرن هد باید از فرهنگ میم فراتر برود و بهعنوان یک فیلم ترسناک مستقل، درگیرکننده و کامل عمل کند.
پس فیلم در نهایت چه شکلی خواهد داشت؟ جزئیات هنوز محدود است. تاریخ اکرانی اعلام نشده و اطلاعات دقیق داستان محرمانه نگه داشته میشود. آنچه میدانیم، نیت خلاقانه سازندگان است: تبدیل هیولایی که از تصویرهای دستبهدستشده متولد شده به چیزی سینمایی و ماندگار، نه فقط یک یادداشت کوتاه در حاشیه وایرال شدن.
آیا موجودی که در تالارهای گفتوگوی اینترنتی متولد شده میتواند به یکی از چهرههای تازه و ثابت پرده سینما تبدیل شود؟ اگر کرگر به خواستهاش برسد، پاسخ با صدای آژیری دوردست از راه میرسد، و ربطی به تعداد لایکها نخواهد داشت. گوشهایتان را باز نگه دارید.
.avif)



نظر بگذارید
نظرات (2)
ایده خوبه ولی میترسم تبدیل به یه شو اینترنتی بشه. مهم اینه داستان روی پای خودش وایسه، نه فقط یه میم زودگذر
وااای، کرگر جدیه که اینو جدی بسازه؟ ایدهی آژیر به جای سر واقعا ترسناکه, کنجکاوم ببینم فیلم چطور اجرا میشه…