در لحظه‌ای از فیلم مراقب بویونا باشید، آمازون در سکوت فرو می‌رود و حس می‌کنید خود فیلم نفسش را حبس کرده است؛ درست پیش از آنکه تنش در انفجارهایی ناگهانی و بی‌رحمانه رها شود. این یک فیلم هیولایی است که می‌خواهد وحشت بقا به سبک قدیمی را با تهدیدی برخاسته از فولکلور پیوند بزند، اما اغلب شبیه ایده‌ای درخشان به نظر می‌رسد که زیر بار انتخاب‌هایی محدودکننده مانده است، انتخاب‌هایی که نمی‌گذارند هیولا کاملا صاحب قاب شود.
این فیلم به کارگردانی مایک پی. نلسون و بر اساس فیلمنامه‌ای از آلن بی. مک‌الروی ساخته شده است؛ فیلمنامه‌ای که از داستانی به قلم تونی جیلیو و مک‌الروی الهام می‌گیرد. داستان، گروهی امدادگر را دنبال می‌کند که به گوشه‌ای دورافتاده از جنگل بارانی کشیده می‌شوند. کیانا مادیرا، جسیکا راث و لوگان مارشال-گرین ستون‌های اصلی گروه بازیگران هستند و نقش داوطلبان و نیروهای پزشکی را بازی می‌کنند؛ افرادی که ماموریت معمولی‌شان به نبردی برای بقا در برابر ماری افسانه‌ای و غول‌پیکر تبدیل می‌شود: بویونا، موجودی برگرفته از اسطوره‌های محلی. فیلم بر پوشش گیاهی نمناک و خفه‌کننده، صدای خش‌خش باد میان درختان و آشکار شدن تدریجی چیزی باستانی و گرسنه تکیه می‌کند.
مراقب بویونا باشید زمانی در بهترین حالت خود قرار می‌گیرد که به اتمسفر اعتماد می‌کند. نلسون سکانس‌هایی طولانی و ناراحت‌کننده می‌سازد که به ترس اجازه نفس کشیدن می‌دهند: دوربین مکث می‌کند، سایه‌ها گسترده‌تر می‌شوند و کوچکی شخصیت‌ها را در برابر طبیعتی عظیم و بی‌اعتنا حس می‌کنید. فیلم در بهترین لحظاتش به نوعی سینمای غریزی می‌رسد؛ خام، ملموس و گاهی واقعا ترسناک.
اما جاه‌طلبی‌های فیلم نتیجه‌ای دوگانه دارند. بسیاری از منتقدان به ریتمی اشاره کرده‌اند که افت می‌کند و به هیولایی که، با ناامیدی، بیش از حد خارج از قاب می‌ماند یا پشت شاخ‌وبرگ پنهان می‌شود. جرقه‌هایی از خلاقیت وجود دارد؛ چند قطعه تکان‌دهنده و سکانسی که برخی منتقدان آن را تقریبا به‌تنهایی ارزشمندتر از بلیت دانسته‌اند. با این حال، این لحظات در میان جلوه‌های ویژه دیجیتال ناهماهنگ و ابهام روایی قرار گرفته‌اند و از اثرگذاری کلی فیلم می‌کاهند.
منتقدان همچنان درباره فیلم اختلاف نظر دارند. در راتن تومیتوز، فیلم بر اساس ۴۶ نقد امتیاز ۵۴ درصد را دارد؛ متاکریتیک نیز بر پایه نظر هشت منتقد، میانگین ۴۹ از ۱۰۰ را ثبت کرده است. دِرَپ امتیاز گرم ۷۶ از ۱۰۰ را به فیلم داد و آن را «در واقع فقط یک فیلم کاملا ترسناک درباره ماری بسیار بزرگ» توصیف کرد. اسلنت مگزین با امتیاز ۶۳ از ۱۰۰، ریتم نلسون و پرهیز او از تبدیل داستان به نمایشی از احساس گناه را ستود و نوشت فیلم در احترامی که برای حال‌وهوا قائل است غافلگیرکننده عمل می‌کند. آی‌جی‌ان با امتیاز ۶۰ از ۱۰۰، لحظاتی به‌یادماندنی و تغییراتی جالب در فرمول ژانر پیدا کرد، اما از طولانی شدن بیش از حد فیلم و پنهان ماندن مکرر هیولا انتقاد داشت.
صداهای دیگر چندان بخشنده نیستند. گلوب اند میل با امتیاز ۵۵ از ۱۰۰، فیلم را به آناکوندایی مرگبار در برزیل تشبیه کرد؛ گاهی هیجان‌انگیز، گاهی گروتسک و مهم‌تر از همه، بیش از حد طولانی. نکست بست پیکچر و اِی.وی. کلاب هر دو امتیاز ۵۰ از ۱۰۰ را ثبت کردند و از پروژه‌ای گفتند که تلاش می‌کند حس یک تریلر خشن دهه ۱۹۷۰ را بازسازی کند، اما ضربه و وضوح لازم را به‌طور کامل ارائه نمی‌دهد. برایان تالریکو از راجرایبرت دات کام با امتیاز ۳۸ از ۱۰۰، به یک سکانس فوق‌العاده اشاره کرد که تقریبا فیلم را نجات می‌دهد، در حالی که آستین کرونیکل سخت‌گیرانه‌ترین نگاه را داشت و با امتیاز ۲۰ از ۱۰۰، جلوه‌های بصری ضعیفی را نقد کرد که باعث می‌شوند بویونا درست زمانی که باید ستاره فیلم باشد، به شکلی شرم‌آور پنهان بماند.
پس مراقب بویونا باشید در تبار فیلم‌های هیولایی کجا می‌ایستد؟ در ناحیه‌ای خاکستری میان کنجکاوی کالت و ظرفیت از دست‌رفته. این فیلم می‌تواند تماشاگرانی را راضی کند که به دنبال اتمسفر، وحشت جنگلی و بازگویی یک افسانه محلی در لجن و سایه هستند. اما برای کسانی که انتظار یک نمایش هیولایی پیوسته و اثرگذار دارند، فیلمی که بگذارد هیولایش غرش کند و در قاب بماند، این اثر ممکن است مثل مشتی برگ باشد وقتی انتظار یک حمله مرگبار را داشته‌اید.
اگر عاشق ترس آهسته‌سوز در دل جنگل هستید و از فوران‌های گاه‌به‌گاه وحشت واقعی لذت می‌برید، این فیلم شاید نیش خودش را بزند. اما اگر یک فیلم هیولایی بی‌وقفه، کامل و تمام‌عیار می‌خواهید، احتمالا خودتان را در حال انتظار بی‌قرار برای نشان دادن دندان‌های مار خواهید یافت.
.avif)
نظر بگذارید
نظرات
هنوز نظری ثبت نشده. اولین نفر باشید.