فروش جهانی بازسازی رزیدنت ایول از ۲۵۰ میلیون دلار گذشت

مثل یک غافلگیری آرام اما دندان‌دار از راه رسید و بعد هم به گاز گرفتن ادامه داد. فیلم تازه رزیدنت ایول از سونی، به کارگردانی زک کریگر، از مرز فروش جهانی ۲۵۰ میلیون دلار عبور کرده و این بازسازی را به یکی از موفقیت‌های غیرمنتظره سال ۲۰۲۶ در میان اقتباس‌های بازی ویدیویی تبدیل کرده است.

آمار روز افتتاحیه از همان ابتدا خبر از اتفاقی بزرگ می‌داد. فیلم در ۱۸ سپتامبر ۲۰۲۶ در آمریکای شمالی اکران شد و در نخستین آخر هفته خود حدود ۶۰.۲ میلیون دلار فروش داخلی به دست آورد. فروش جهانی نیز مجموع افتتاحیه را به بیش از ۱۰۸ میلیون دلار رساند، رقمی که بهترین شروع تاریخ این فرنچایز محسوب می‌شود.

آنچه بعد از آن رخ داد، افت معمول پس از افتتاحیه نبود. فیلم در هفته‌های بعدی هم خوب دوام آورد، تا پایان هفته دوم به فروشی نزدیک به ۱۹۶.۵ میلیون دلار رسید و هم‌زمان با ورود به بازارهای بین‌المللی بیشتر، از مرز ۲۰۰ میلیون دلار عبور کرد. گذر از ۲۵۰ میلیون دلار به‌ویژه از این نظر مهم است که بودجه تولید گزارش‌شده فیلم حدود ۷۵ تا ۸۰ میلیون دلار بوده است؛ چنین حاشیه‌ای می‌تواند نگاه استودیوها به قسمت‌های آینده این مجموعه احیاشده را تغییر دهد.

اعداد فقط بخشی از ماجرا را روایت می‌کنند. بخش دیگر به لحن و اعتماد مخاطب مربوط است. کریگر که با آثار ترسناک پرتنش و شخصیت‌محور مانند بربرین و فیلم تجاری موفق سلاح‌ها (۲۰۲۵) مورد توجه قرار گرفته بود، حس هراس آشنا را به بستری بسیار بزرگ‌تر آورد. نتیجه شبیه یک فیلم ترسناک است که در مقیاس بلاک‌باستر گسترش یافته: یک لحظه ترس‌های خفه‌کننده و نزدیک، لحظه بعد تنش صحنه‌های بزرگ و پرکشش.

ناظران صنعت سینما به رکوردهای دیگری هم اشاره کرده‌اند. افتتاحیه ۶۰ میلیون دلاری در آمریکای شمالی تقریبا دو برابر بهترین عملکرد قبلی این مجموعه بود و به بازسازی تازه اجازه داد طی چند روز، فروش داخلی چند قسمت قدیمی‌تر رزیدنت ایول را پشت سر بگذارد. گزارش‌ها همچنین نشان می‌دادند فیلم در کمتر از دو هفته از مرز ۱۰۰ میلیون دلار فروش داخلی عبور کرده است، عملکردی قابل توجه برای یک اثر ژانری که می‌توانست از همان ابتدا در قالبی محدود و کلیشه‌ای محصور شود.

چرا مخاطبان به تماشای آن رفتند؟ شناخته‌شدن نام کمک می‌کند، چون رزیدنت ایول یک برند جهانی است، اما کیفیت اجرا هم تعیین‌کننده است. کارگردانی کریگر بر فضاسازی و بافت بصری تکیه داشت و در عین حال ریتم اکشن را پرشتاب نگه می‌داشت. مخاطبانی که زمانی از اقتباس‌های بازی‌های ویدیویی به سینما به دلیل وفاداری بیش از حد یا فاصله گرفتن افراطی انتقاد می‌کردند، این بار با اثری روبه‌رو شدند که تعادل را پیدا کرده بود: اقتباسی تازه که همچنان در هویت وحشت بقا ریشه داشت، همان چیزی که طرفداران انتظارش را دارند.

چنین موفقیتی در گیشه فقط دفترهای مالی را پر نمی‌کند؛ بلکه آینده‌ای برای دنباله‌ها، جهان‌های گسترده‌تر و اعتماد استودیوها به اقتباس بازی‌های ویدیویی برای مخاطب عام می‌نویسد.

با توجه به اینکه برخی بازارهای بین‌المللی هنوز در حال گزارش فروش هستند و اکران‌های دیرتر نیز به مجموع درآمد اضافه می‌کنند، رقم نهایی فروش جهانی می‌تواند حتی بالاتر برود. فعلا سونی یک بازسازی تجاری تأییدشده در دست دارد و کارگردانی که نشان داده حساسیت ترسناک او می‌تواند در مقیاسی بزرگ‌تر عمل کند، بدون آنکه نیش خود را از دست بدهد.

آیا این شتاب به یک مسیر چندفیلمی برای برداشت کریگر از رزیدنت ایول تبدیل خواهد شد؟ برای استودیوها و طرفداران، چند هفته آینده فروش گیشه شاید پاسخی روشن‌تر از هر بیانیه مطبوعاتی بدهد.