ناتالی پورتمن و هجو تند دنیای هنر در گالری دار

تازه‌ترین تصاویر فیلم گالری‌دار با بازی ناتالی پورتمن، هجوی تند از بازار هنر معاصر، آرت بازل و تبدیل رسوایی به نمایش رسانه‌ای را نشان می‌دهد.

.
ناتالی پورتمن و هجو تند دنیای هنر در گالری دار

3 دقیقه

دنبال کردن در گوگل

در افتتاحیه‌ای از آرت بازل که دوربین‌ها لحظه‌ای خاموش نمی‌شوند، یک اتفاق به‌ظاهر ناخواسته به نقطه کانونی ماجرا تبدیل می‌شود. تازه‌ترین تصاویر فیلم گالری‌دار که توسط پیپل منتشر شده‌اند، این برخورد میان نمایش پرزرق‌وبرق و رسوایی را به‌وضوح نشان می‌دهند، برخوردی که به شکلی دلپذیر، آزاردهنده هم هست.

ناتالی پورتمن نقش پولینا پولینسکی را بازی می‌کند، صاحب گالری‌ای با موهای بلوند پلاتینی که تقریبا از هیچ کاری برای تبدیل آشوب به تجارت فروگذار نمی‌کند. این فیلم، برداشتی تلخ و طنزآمیز از دنیای هنر معاصر است و در تاریخ ۴ دسامبر روی پرده سینماها می‌رود. ماجرا با حادثه‌ای در شب افتتاحیه آرت بازل میامی آغاز می‌شود و خیلی زود به نمایشی افراطی از زیاده‌روی کیوریتوریال تبدیل می‌گردد.

تصاویر تازه، پورتمن را در کنار گروهی پرستاره نشان می‌دهند: جنا اورتگا، کاترین زتا جونز، استرلینگ کی. براون، دی‌ایواین جوی رندالف، دنیل برول و زک گالیفیاناکیس. ترکیبی که انگار برای ساختن تیترهای خبری چیده شده است. یک چرخش داستانی جنجالی هم وجود دارد: شخصیت زک گالیفیاناکیس، دالتون هاردبری، که یک اینفلوئنسر است، عملا به بخشی از مجسمه‌ای با عنوان «اخته‌کننده» تبدیل می‌شود، اثری اغراق‌آمیز و تکان‌دهنده که خیلی زود گالری را به تماشایی‌ترین نقطه شهر بدل می‌کند.

یکی از عکس‌های چشمگیر، پورتمن و گالیفیاناکیس را در حال بررسی اثری از استلا برگس نشان می‌دهد، شخصیتی که دی‌ایواین جوی رندالف نقش او را بازی می‌کند. این اثر شبیه یک انبردست عظیم‌الجثه است. همین لحظات کوچک، یک نگاه یا یک پوزخند، بیش از هر بیانیه مطبوعاتی درباره اشتهای فیلم برای هجو اجتماعی و نقد بازار هنر حرف می‌زنند.

کتی یان، کارگردان فیلم که فیلمنامه را همراه با جیمز پدرسن نوشته، هنگام نمایش فیلم در جشنواره ساندنس در ژانویه از آن به عنوان یک کمدی سیاه یاد کرد. او نقش دوگانه پورتمن را به عنوان بازیگر اصلی و تهیه‌کننده ستود و توضیح داد که پورتمن چگونه به‌نرمی میان فرو رفتن در نقش روی صحنه و بر عهده گرفتن مسئولیت تهیه‌کنندگی پشت دوربین جابه‌جا می‌شد. یان گفت: «او این کار را درخشان انجام می‌دهد.»

کاترین زتا جونز نیز همین تحسین را تکرار کرد. او پورتمن را دقیقا همان همکار ایده‌آلی توصیف کرد که انتظارش را داشت: باهوش، حاضر و قابل اتکا. زتا جونز همچنین با گرمی از همکاری دوباره با جنا اورتگا گفت؛ بازیگری که نقش خواهرزاده شخصیت او را ایفا می‌کند و پس از همکاری‌شان در سریال ونزدی بار دیگر مقابل او قرار گرفته است. او گفت: «این یک کمدی سیاه به‌شدت سرگرم‌کننده بود؛ داستانی درباره زنانی آسیب‌پذیر و پرخطا که در جهانی پر از قدرت و پیامدها پیش می‌روند، جهانی که اغلب به مردان اجازه می‌دهد بی‌دردسر از کنار همه‌چیز عبور کنند.»

حضور به‌یادماندنی دیگری هم از خواننده و بازیگر، چارلی ایکس‌سی‌ایکس، در فیلم دیده می‌شود. یان در او روحیه‌ای همسو با خود پیدا کرد: کسی که سینما را دوست دارد و حتی پیشینه رسمی تحصیل در مدرسه هنر داشته است؛ نکته‌ای که لایه‌ای بیشتر از اصالت به هجو فیلم درباره فضای گالری‌ها و بازار هنر اضافه می‌کند.

گالری‌دار وعده می‌دهد همزمان تحریک‌آمیز و طعنه‌زن باشد. فیلم پرسشی صریح مطرح می‌کند: وقتی هنر به نمایش و جنجال تبدیل می‌شود، مسئولیت کجا قرار دارد؛ پشت بوم نقاشی یا در میان تماشاگرانی که برای این بدل‌کاری کف می‌زنند؟

ترانه علوی
من ترانه‌ام، عاشق نوشتن درباره دنیای فیلم و هنر. سعی می‌کنم هر چیزی که به زندگی جذابیت بیشتری بده رو باهات به اشتراک بذارم.

نظر بگذارید

نظرات

هنوز نظری ثبت نشده. اولین نفر باشید.