رایان رینولدز و آمازون MGM در بازسازی کلاسیک سینما

رایان رینولدز همراه آمازون MGM بازسازی کلاسیکی از «Thunderbolt & Lightfoot» را تهیه و بازی می‌کند. این مقاله جزئیات خلاقان، سابقه فیلم اصلی، احتمال انتخاب بازیگران و تأثیرات استریمینگ و بازتعریف ژانر را بررسی می‌کند.

6 نظرات
رایان رینولدز و آمازون MGM در بازسازی کلاسیک سینما

9 دقیقه

رایان رینولدز و آمازون MGM در بازسازی کلاسیک سینما

رایان رینولدز قرار است نقش اصلی را بازی کند و به‌عنوان تهیه‌کننده بازسازی فیلم اکشن-کمدی سال 1974 «Thunderbolt and Lightfoot» را با همکاری آمازون MGM تولید کند. این پروژه جمعی از بازیگران و سازندگان آشنای دوران اخیر کاری رینولدز را دوباره کنار هم می‌آورد: شرکت تولیدی او، Maximum Effort، به پروژه پیوسته و خود رینولدز نیز در کنار انزو میلیتی و اسکات ویلسون، که به فصل چهارم تحسین‌شده سریال Fargo کمک کرده‌اند، در نگارش فیلمنامه سهیم خواهد بود. این ترکیب نشان‌دهنده تمایل به حفظ سبک و لحن آشنا در کنار به‌روز کردن روایت برای مخاطب معاصر است و نقش‌آفرینی و نویسندگی رینولدز به‌عنوان نقطه اتکای پروژه مورد توجه رسانه‌ها و طرفداران سینما قرار گرفته است.

ترکیب خلاقانه و پیام‌های آن

شِین رید، تدوینگری که پیش‌تر در فیلم‌های Deadpool و Wolverine با رینولدز همکاری داشته، برای نخستین بار کارگردانی این بازسازی را برعهده خواهد گرفت و از جایگاه اتاق تدوین به صندلی کارگردانی نقل مکان می‌کند. این انتقال حرفه‌ای نه تنها مسیر شخصی یک فیلم‌ساز را نشان می‌دهد، بلکه بازتاب‌دهنده روندی گسترده‌تر در هالیوود است؛ جایی که همکاران مورد اعتماد به نقش‌های خلاقانه‌تر ارتقاء می‌یابند و با درک لحنی مشترک پروژه‌های شناخته‌شده یا بازسازی‌ها را هدایت می‌کنند. تجربهٔ رید در تدوین آثار اکشن-کمدی و شناخت او از ریتم کمدی و ضرب‌آهنگ روایی می‌تواند به شکل‌گیری سبکی منسجم در بازسازی کمک کند.

انزو میلیتی و اسکات ویلسون از پس‌زمینهٔ ژانر جرم و جنایت می‌آیند و با کار در سریال‌هایی مثل Snowfall از شبکه FX و درام‌هایی مانند The Kingdom، تجربه‌ای در روایت‌های تیره، پیچیده و مبتنی بر شخصیت دارند. این سابقه به‌معنی احتمال تقویت وجه تریلری-جناییِ نسخهٔ جدید Thunderbolt and Lightfoot است، در حالی که هستهٔ طنز تاریکِ نسخهٔ اصلی نیز حفظ می‌شود. مشارکت آمازون MGM نشانهٔ تمایل به توزیع قوی دیجیتال و پتانسیل انتشار گسترده در پلتفرم‌های استریمینگ است؛ ترکیبی که امکان عرضهٔ همزمان در سینماها و سرویس‌های پخش را فراهم می‌آورد و به فیلم اجازه می‌دهد در هر دو محیط بازده تجاری و توجه عمومی داشته باشد.

فیلم اصلی درباره چه بود؟

فیلم Michael Cimino با عنوان Thunderbolt & Lightfoot تماشاگران را با یک سارق بانکِ خشن و کهنه‌کار (کلینت ایستوود) که در نقش یک کشیش فراری ظاهر می‌شود و یک سارقِ نوجوان و چالاک به‌نام لایت‌فوت (جف بریجز) آشنا کرد. این دو شخصیت یک اتحاد ناپایدار تشکیل می‌دهند تا به گروهی جنایی نفوذ کنند که گمان می‌کند رهبر سابق‌شان آن‌ها را فریب داده است. فیلم به‌عنوان نقطهٔ آغازین حرفهٔ کارگردانی سیمینو شناخته شد؛ او بعدها برای فیلم The Deer Hunter مورد تحسین و جوایز قرار گرفت. همچنین نقش‌آفرینی جف بریجز در این اثر باعث کسب نامزدی اسکار بهترین بازیگر نقش مکمل شد و فیلم ترکیبی از درون‌مایه‌های سرقت، خیانت و دوستیِ پیچیده را ارائه می‌داد.

چرا حالا بازسازی می‌شود؟

بازسازی‌ها اغلب زمانی مطرح می‌شوند که استودیوها اثری را دارای ارزش نوستالژیک و در عین حال قابلیت بازتعریف برای مخاطب مدرن تشخیص می‌دهند. Thunderbolt & Lightfoot ترکیبی از پویایی «دو هم‌پیمان»، قالب سرقت-دزدی و درام مبتنی بر شخصیت است؛ زمینه‌ای بسیار مناسب برای ستارهٔ معاصر همچون رینولدز که توانایی ترکیب طنز و احساس را دارد. از سوی دیگر، روند فعلی هالیوود به سمت بازآفرینی‌هایی است که پلتفرم‌های استریمینگ بتوانند از مالکیت فکری شناخته‌شده بهره‌برداری کنند و در عین حال لحن و انتخاب بازیگران را برای نسل جدید بازسازی نمایند. بنابراین زمان‌بندی چنین بازسازی‌ای از منظر تجاری و هنری معنادار است.

دلایل فنی و محتوایی دیگری هم پشتِ این تصمیم وجود دارد: فناوری روز فیلم‌برداری، تدوین و جلوه‌های صوتی امکان خلق نسخه‌ای با کیفیت بصری و ریتمی متناسب با سلیقهٔ امروز را فراهم می‌کند، در حالی که حفظ عناصر کلاسیکِ روایت (مانند روابط پیچیدهٔ بین شخصیت‌ها و طنز سیاه) می‌تواند نسخهٔ جدید را برای طرفداران قدیمی قابل‌قبول نگه دارد. همچنین بازار بین‌المللی و هواداران آثارشان به بازسازی‌های ستاره‌محور واکنش مثبت نشان می‌دهند که این موضوع در برنامه‌ریزی مالی و بازاریابی پروژه نقش دارد.

شائبه‌های بازیگری و آرزوهای طرفداران

گزارش‌ها حاکی از آن است که ممکن است این بازسازی رایان رینولدز را دوباره در کنار هیو جکمن قرار دهد؛ ترکیبی که سال‌ها است بین طرفداران مطرح بوده و شیمی بازیگری‌شان در پروژه‌های قبلی توجه عمومی را جلب کرده است. با توجه به سابقه و فروش گیشه‌ای هر دو بازیگر، چنین ترکیبی می‌تواند فیلم را به یک اثر برجستهٔ «دوستی-سرقت» تبدیل کند که هم جنبهٔ تجاری بالایی داشته باشد و هم توانایی خلق لحظات دراماتیک-کمدی را داشته باشد. با این حال تولیدکنندگان باید میان احترام به نسخهٔ اصلی و افزودن دینامیک‌های تازه به شخصیت‌ها تعادل برقرار کنند تا تکرار صرفِ داستان توجیه‌پذیر نباشد.

انتخاب بازیگران مکمل، طراحی لباس و لوکیشن‌ها نیز نقش مهمی در پذیرش بازسازی خواهند داشت. طرفداران انتظار دارند که روح نسخهٔ اصلی حفظ شود، ولی همزمان خواهان دیدن شخصیت‌ها و تعاملاتی هستند که با حس زمانهٔ امروز همخوانی داشته باشد؛ مانند پرداخت دقیق‌تر به زمینه‌های انگیزشیِ شخصیت‌ها، تنش‌های اجتماعی معاصر و پوشش‌دهی بیشتر به ابعاد اخلاقی جرم و خیانت. همهٔ اینها می‌تواند باعث ایجاد یک تجربهٔ سینمایی پیچیده‌تر و جذاب‌تر شود.

زمینه، مقایسه‌ها و دیدگاه‌های انتقادی

این بازسازی در کنار آثار موفقِ اخیر در ژانر سرقت و buddy-movie قرار می‌گیرد که نسخه‌های قدیمی را برای حساسیت‌های معاصر به‌روز کرده‌اند؛ نمونه‌هایی مانند بازتعریف معنویِ لوجان برای ژانر قهرمانی یا بازسازی‌هایی به‌سبک روسوها که عمق شخصیت را با جذابیت‌های بلک‌باکس‌آفیس تلفیق می‌کنند. یک خطر اساسی در بازسازی‌ها تکیهٔ بیش‌ازحد بر نوستالژی است به جای اینکه پیش‌شرط‌های تازه و مناقشه‌برانگیز تعریف شود؛ بهترین بازسازی‌ها آن‌هایی هستند که روایت را «بازمتنی» می‌کنند و با افزودن لایه‌ها و موقعیت‌های جدید، هویت تازه‌ای به اثر می‌بخشند.

تاریخچهٔ سینما نشان می‌دهد که بازسازی موفق نیازمند احترامی هوشمند به متن اصلی است: نگه داشتن عناصر بنیادین مثل لحن کلی یا عناصر تماتیک، اما هم‌زمان آوردن پرسش‌های جدید، تغییراتی در دیدگاهِ روایی یا به‌روزرسانی زمینهٔ اجتماعی که فیلم در آن شکل می‌گیرد. به‌عنوان مثال، بازنمایی مسائلی چون وفاداری، رفاقت، عدالت و تبعات جرم در یک چارچوب زمانهٔ جدید می‌تواند تماشاگران امروزی را بیشتر درگیر کند. همان‌گونه که مورخ سینما لِنا مورالِس می‌گوید، «بازسازی فیلمی مانند Thunderbolt & Lightfoot فرصتی است برای بررسی اینکه دوستی و خیانت در عصر دیگری چگونه خوانده می‌شوند؛ اگر درست انجام شود، می‌تواند به نسخهٔ اصلی وفادار بماند و در عین حال به رینولدز و هم‌بازی جدیدش فضای زیادی برای شگفت‌زده‌کردن مخاطب بدهد.»

برنامه کاری شلوغ رینولدز

بازسازی Thunderbolt تنها یکی از پروژه‌های متعددی است که رینولدز درگیر آن‌هاست. او اخیراً قرارداد بازی در نقش منفی در اقتباس لایو-اکشن کتاب‌های کودکان Eloise را با نتفلیکس امضا کرده که تولید آن توسط Maximum Effort انجام می‌شود. همچنین او از تولیدکنندگان مستندی دربارهٔ جان کندی با عنوان John Candy: I Like Me است که در فستیوال TIFF 2024 به نمایش درآمد و اکنون از طریق آمازون قابل دسترسی است. این‌گونه مشارکت‌های متعدد نشان می‌دهد که رینولدز نه تنها به‌عنوان بازیگر که به‌عنوان تهیه‌کننده و نیروی خلاق در صنعت سینما فعال است و در انتخاب پروژه‌ها ترکیبی از آثار تجاری و آثاری با بار هنری را دنبال می‌کند.

در ماه‌های آینده باید منتظر اعلام رسمی انتخاب بازیگران فرعی، جزئیات مربوط به بودجه و زمان‌بندی تولید باشیم؛ همچنین مشخص خواهد شد که اولین تجربهٔ کارگردانی شِین رید به سمت سبک‌های بصریِ شدیدتر، کمدی موقعیت یا درامِ بنیادین گرایش خواهد داشت. برای علاقه‌مندان سینما، این بازسازی می‌تواند پلی میان سینمای ضدفرهنگ دههٔ 1970 و ماشین‌های ستاره‌محورِ دوران استریمینگ ایجاد کند؛ روندی که هم فرصت هنری و هم چالش حفظ اصالت را پیشِ رو دارد.

در سطح فنی، توجه به جزییات مانند طراحی صحنهٔ دوره‌ای، انتخاب موسیقی متن، نحوهٔ ترکیب نورپردازی و قاب‌بندی‌های دوربین می‌تواند نقشی تعیین‌کننده در متمایز کردن این نسخهٔ جدید از نمونهٔ اصلی داشته باشد. علاوه بر این، نحوهٔ توسعهٔ شخصیت‌ها در فیلمنامه—به‌ویژه پرداخت به تاریخچهٔ اجتماعی و روانی آن‌ها—می‌تواند بازسازی را از یک بازگویی ساده به یک بازآفرینی معناگرا تبدیل کند. تیم نویسندگی جدید با تکیه بر تجربه درام و ژانر جنایی می‌تواند لایه‌هایی از تعلیق و تضاد اخلاقی اضافه کند که برای مخاطب امروز جذاب‌تر است.

در جمع‌بندی، باید انتظار یک فیلم سرقتِ محورِ شخصیت‌محور و پرهیجان را داشت؛ اثری که می‌تواند هم هجویه‌آمیز و بازیگوش باشد و هم تنشی قابل توجه ایجاد کند. اعلام رسمی انتخاب بازیگران نهایی نقشی کلیدی در تعیین میزان فاصلهٔ پروژه از کار سیمینو خواهد داشت؛ بنابراین توجه رسانه‌ها و طرفداران به اخبار مربوطه بالا خواهد بود.

منبع: smarti

ارسال نظر

نظرات

نوآ_کس

شاین رید از تدوین به کارگردانی؟ جالبه، تجربهٔ ریتم و کمدی به درد میخوره. امیدوارم زیاده‌روی نکنن 😅

امیر

اگر فیلمنامه عمق بده و بازیگرها خوب انتخاب شن، میتونه شاهکار باشه. ولی اگه صرفا نوستالژی بازی باشه، مشکلیه، خیلی حساسم

شهرنگار

پلی بین سینمای ضدفرهنگِ دههٔ ۷۰ و استریمینگِ امروز؛ ایدهٔ خوبیه، سوال اینکه لوکیشن و موسیقی رو چطور به‌روز می‌کنن؟

بایونیکس

ترکیب تیم جذابه، اما حس میکنم ممکنه خیلی تجاری بشه؛ کاش لایه‌های روانی شخصیت‌ها مثل قبل بمونه، نه فقط اکشن و شوخی...

توربوفن

این گزارش جدیه یا شایعه؟ هیو جکمن واقعاً برمی‌گرده کنار رینولدز؟ اگه آره وای چه duo ای میشه، اما نکنن فقط به خاطر باکس آفیس

دیتاواز

واقعاً؟ رینولدز نقش اصلی؟ هیجان دارم ولی یه کم نگرانم روح نسخهٔ ۷۴ رو گمش نکنن... اگه با احترام بازسازی کنن عالی میشه

مطالب مرتبط