8 دقیقه
ارتش بریتانیا به طور فزایندهای از بازیهای ویدئویی برای تیز کردن مهارتهای میدان نبرد و سایبری استفاده میکند و شبیهسازهای محبوب مبارزه را بهعنوان یک تمرین آموزشی برای نسل بعدی سربازان بهکار میگیرد. مقامات میگویند عنوانهایی مانند Call of Duty میتوانند به توسعهٔ آگاهی موقعیتی، تصمیمگیری سریع و مهارتهای کنترل از راه دور کمک کنند، مهارتهایی که در میدانهای نبرد مدرن اهمیت روزافزون دارند.
From living rooms to the frontline: why gaming matters
ژنرال تام کاپینگر-سایمز، معاون فرمانده در امور سایبری و عملیات تخصصی، روی این نکته تأکید کرد که جنگ در اوکراین دیدگاهها دربارهٔ سامانههای کنترل از راه دور را تغییر داده است. پهپادها و سایر ابزارهای هدایتپذیر از راه دور نقش تعیینکنندهای در میدان نبرد پیدا کردهاند و این تغییر، ارزش جذب نیروهایی را نشان داده است که در کار با رابطهای دیجیتال و محیطهای بازی پرسرعت راحت هستند.
برای استفاده از این منبع استعداد، وزارت دفاع بریتانیا بازیهای بینالمللی دفاعی ایاسپورت (IDEG) را اعلام کرد — یک تورنمنت رقابتی که بهترین «سربازان سایبری فردا»ی بریتانیا را در برابر تیمهایی از تقریباً 40 کشور متحد قرار میدهد. وزارت میگوید که رقابتهای بازیهای ویدئویی به افراد کمک میکند تا مهارتهایی مانند رصد تهدیدهای همزمان، هدایت واحدها تحت فشار و تطبیق تاکتیکها بر اساس اطلاعات زنده را تمرین کنند؛ مهارتهایی که برای عملیات سایبری و هدایت پهپادها حیاتیاند.
این گرایش نشان میدهد که چگونه «فرهنگ بازیهای ویدئویی» میتواند به یک منبع مهارتی برای طراحی برنامههای جذب و آموزش تبدیل شود. مسئولان تأکید کردهاند که آشنایی اولیه با بازیهای تیراندازی و شبیهسازی جنگی میتواند نقطهٔ شروعی برای دورههای تکمیلی تخصصی باشد؛ دورههایی که شامل آموزش فنی، یادگیری پروتکلهای امنیت سایبری و تمرینات میدانی واقعی است.
Esports, training exercises and real-world limits
بازیهای با موضوع جنگ مانند Call of Duty برای بسیاری از جذبشدگان آشنا هستند و میتوانند سناریوهای پرفشار را شبیهسازی کنند که بازتابدهندهٔ نیاز به واکنشهای سریع و کار تیمی است. این شبیهسازیها میتوانند انعطافپذیری ذهنی، مهارت در مدیریت اطلاعات چندمنبعی و هماهنگی بین اعضای تیم را تقویت کنند.
با این حال، فیل اینگرام، افسر سابق اطلاعات نظامی، دربارهٔ این هشدار داده است که نباید بازیهای ویدئویی را جایگزین آموزش جسمانی و میدانی دانست. او گفته است این ابزارها باید مکمل آموزش واقعی باشند و نه جانشین آن.
او افزوده است: «این ابزارها باید تکمیلکنندهٔ آموزش میدانی باشند، نه جایگزین آن.» Call of Duty و بستههای آموزشی سفارشی میتوانند بخشی از یک برنامهٔ جامعتر باشند، اما جای آموزش نظامی کامل و تمرینات میدانی که شامل آموزش سلاحها، آموختن قواعد درگیری، آمادگی جسمانی و آموزش تیمی واقعی است را نمیگیرند. این تمایز برای نیروهای دفاعی که میکوشند نوآوریهای دیجیتال را با روشهای آزمودهٔ زمین ترکیب کنند، بسیار مهم است.
نقاط قوت بازیهای ویدئویی شامل امکان تمرین در محیطهای امن، بازخورد فوری، شبیهسازی سناریوهای پیچیده و قابلیت تکرار سناریوهای ویژه برای تقویت واکنشهاست. در مقابل، محدودیتهای آنها شامل فقدان فشار فیزیکی واقعی، تفاوت در تجربهٔ حسی (مثل عدم بازخورد احساسی و غیره) و احتمالِ نادیده گرفته شدن جنبههای اخلاقی و حقوقی عملیات در محیطهای مجازی است.
برای تبدیل این ظرفیتهای دیجیتال به توان عملیاتی شفاف، نیاز به چارچوبهای ارزیابی و استانداردسازی وجود دارد. معیارهایی مانند سرعت تصمیمگیری تحت فشار، دقت مدیریت اطلاعات، توان هماهنگی بین اعضای تیم و سازگاری تاکتیکی با اطلاعات زنده باید تعریف و بر اساس سنجههای قابلاندازهگیری مورد آزمایش قرار گیرند تا بتوان پیوند بین تمرین مجازی و عملکرد واقعی را ارزیابی کرد.
Official recognition and recruitment aims
در سال 2024، بریتانیا رسماً ایاسپورت را بهعنوان یک ورزش نظامی به رسمیت شناخت که این گامی نهادی برای ادغام بازیهای دیجیتال در فرایند جذب و توسعهٔ مهارتها بود. وزیر دفاع، جان هیلی، برنامههایی را معرفی کرد که هدفشان جذب گیمرها و برنامهنویسان نابغه به نقشهای سایبری است؛ نیاز فوریای که با توجه به مواجههٔ سالانهٔ بریتانیا با حدود 90,000 حملهٔ سایبری، بهروشنی احساس میشود.
هیلی گفته است: «اگر شما یک گیمر برتر یا یک کدنویس نخبه هستید، کشور به شما نیاز دارد.» این پیام بهروشنی بازتابدهندهٔ رویکرد دولت برای ارائهٔ مسیرهای خدمت که از تواناییهای دیجیتال افراد استفاده میکند، بود. برنامههای جذب معمولاً شامل مراحل ارزیابی مهارت فنی، آزمونهای روانسنجی مربوط به تصمیمگیری تحت فشار، و نمونهکارهایی برای نشان دادن تجربهٔ پیشین در بازیها و توسعهٔ نرمافزار است.
یکی از دلایل رسمی برای این ادغام آن است که تجربهٔ گیمرها در مدیریت اطلاعات همزمان، تقسیم توجه (multi-tasking)، و کار تیمی در محیطهای آنلاین میتواند بهسرعت در نقشی مانند هدایت پهپادها یا عملیات سایبری تبدیل به دارایی شود. علاوه بر این، جذب از میان جامعهٔ گیمرها میتواند به ارتقای استعدادهای محلی در مهندسی نرمافزار، تحلیل داده و امنیت شبکه کمک کند — مهارتهایی که در دفاع دیجیتال و فناوریهای نوین نظامی بسیار ارزشمندند.
برای ترغیب این استعدادها، وزارت دفاع بستههای امتیازی، مسیرهای آموزشی ادغامشده با دانشگاهها و فرصتهای قرارداد کوتاهمدت سایبری را پیشنهاد کرده است. این مدل ترکیبی از آموزش رسمی، تجربیات عملی و رقابتهای سازهای است که میتواند به تثبیت نیروی متخصص در حوزههای حساس کمک کند.
What to expect from IDEG and beyond
IDEG بیش از یک شوی تبلیغاتی مطرح شده است؛ برگزارکنندگان این رویداد آن را میدان عملگرایانهای میدانند برای ساختن تواناییهای انسانی که منازعات مدرن بیش از پیش طلب میکنند: انجامِ چند کار همزمان تحت فشار، ارزیابی سریع تهدیدات و هماهنگی از راه دور. برای بسیاری از نیروهای نظامی، تورنمنتهای ایاسپورت میتوانند بهعنوان مرحلهٔ غربالگری اولیه برای شناسایی نامزدهایی با پتانسیل بالا در عملیات سایبری و هدایت پهپادها عمل کنند.
در این عرصه، انتظار میرود که سازمانها مجموعهای از معیارها و آزمونها را تعریف کنند تا توانایی انتقال مهارتهای مجازی به محیطهای واقعی را سنجش نمایند. این معیارها ممکن است شامل ارزیابی تصمیمگیری تحت فشار، توانایی هدایت همزمان چند واحد، مهارت در تحلیل اطلاعات استخباراتی و قابلیت یادگیری سریعِ ابزارها و پروتکلهای جدید باشد.
با این حال، حرکت به سمت ایاسپورتهای نظامی پرسشهایی دربارهٔ اخلاق، استانداردهای آموزشی و چگونگی تبدیل مهارتهای دیجیتال به اثربخشی در جهان واقعی به وجود میآورد. چگونه میتوان انتقال از سناریوهای مجازی به عملیات زنده را سنجید؟ آیا آموزش ایاسپورت را میتوان میان نیروهای متحد استانداردسازی کرد؟ اینها بحثهایی هستند که در جریان شکلگیری طرحها مطرح میشوند و نیاز به گفتوگوی بینالمللی و تبادل تجربیات دارند.
سؤالات دیگری نیز پیش میآیند: چه میزان از آموزش باید روی مهارتهای فنی متمرکز شود و چه میزان باید به جنبههای رفتاری، اخلاقی و قانونی مأموریتها اختصاص یابد؟ چگونه میتوان از مزایای سریعالتولیدِ استعدادها بدون کاهش کیفیت و عمق آموزش استفاده کرد؟ پاسخ به این پرسشها نیازمند رویکردی چندلایه است که آموزش دیجیتال را با تمرینات زنده، مدرسههای فنی و تجربهٔ عملی تلفیق کند.
بهعنوان نتیجهگیری موقت، همانطور که فناوری نحوهٔ جنگیدن را بازتعریف میکند، رویکرد بریتانیا نمونهٔ این است که چگونه فرهنگ بازیهای شهری و غیرنظامی میتواند با نیازهای دفاعی تلاقی کند — اما تنها بهعنوان بخشی از یک اکوسیستم آموزشی گستردهتر که شامل تمرینات میدانی، آموزشهای فنی و تجربهٔ عملیاتی است تا اطمینان حاصل شود که مهارتهای دیجیتال به توانمندیهای قابل اتکا در میدان تبدیل شوند.
در پایان، ترکیب ایاسپورت با برنامههای نظامی نیازمند چارچوبی است که هم پتانسیلهای تکنولوژیک را بهدرستی شناسایی کند و هم تضمین دهد که آموزشهای انسانی، حقوقی و اخلاقی بهطور کامل حفظ میشوند. چنین تعادلی میتواند به تقویت نیروی انسانی دفاعی کمک کند و یک مسیر جدید برای جذب و توسعهٔ نیروهای متخصص در عصر دیجیتال فراهم آورد.
منبع: smarti
نظرات
پمپزون
ایده خوبه ولی یه جورایی تبلیغاتی هم هست، IDEG ممکنه نمایش باشه اگه معیارها و آزمونها دقیق نباشن، باید حسابی شفاف کنن
آرمان
من تو تیم سایبری کار کردم، کلی گیمر حرفهای داشتیم و سریع یاد میگرفتن، ولی فشار فیزیکی و قوانین رو نمیشه کامل شبیهسازی کرد
بیونیکس
برداشت منطقی، تاکید روی مکمل بودن لازمه. استانداردها و سنجههای واضح بخوان تا پیوند مجازی→واقعی قابل ارزیابی بشه
توربو
این واقعاً کار میکنه؟ آیا مهارت گیم میتونه عملاً به هدایت پهپاد یا عملیات سایبری ترجمه بشه… من مردد هستم
دیتا
وااای، جدی میگن Call of Duty ممکنه سرباز بسازه؟! جالب و کمی ترسناک، باید چارچوب اخلاقی باشه، نه فقط گیم
ارسال نظر