6 دقیقه
تغییرات کوچک در حرکت روزانه — عملاً چند دقیقهٔ اضافی — ممکن است طبق یک تحلیل بزرگ از دادههای دستگاههای پوشیدنی مزایای قابلسنجی برای طول عمر داشته باشد. پژوهشگران مدلسازی کردند که چگونه افزایشهای اندک در فعالیت بدنی متوسط تا شدید یا کاهشهای معقول در زمان نشستن میتواند خطر برآوردشدهٔ مرگومیر را در جمعیتهای گوناگون کاهش دهد.
اضافه شدن روزانهٔ ۵ دقیقه ورزش بیشترین تفاوت را برای کسانی ایجاد کرد که کمترین میزان فعالیت را داشتند.
چه چیزی در این مطالعه بررسی شد و چرا اهمیت دارد
تیمی از مدرسهٔ علوم ورزشی نروژ دادههای شتابسنج و دستگاههای پوشیدنی بیش از ۱۳۰٬۰۰۰ نفر در چند کشور را تحلیل کردند. بهجای پیگیری تغییرات رفتار در طول زمان، پژوهشگران خطر مرگومیر هر شرکتکننده را برآورد کرده و از مدلهای آماری برای شبیهسازی این استفاده کردند که چگونه تغییرات کوچک رفتاری میتواند آن خطرها را تغییر دهد.
یافتهٔ اصلی این است: افزودن تقریباً پنج دقیقه فعالیت بدنی متوسط تا شدید در روز — یا کاهش حدود ۳۰ دقیقه در زمان نشستن — با کاهش قابلتوجهی در مرگهای پیشبینیشده همراه بود. بیشترین تأثیر برای کمفعالترین شرکتکنندگان مشاهده شد: در یک مدل پرخطر (۲۰٪ پایینِ فعالیت)، افزایش روزانهٔ پنج دقیقه میتواند تا ۶٪ از مرگها را جلوگیری کند؛ و در مدل مبتنی بر جمعیت (همه بهجز ۲۰٪ بالایی)، همان تغییر با تا ۱۰٪ کاهش مرگها همراه بود، که نویسندگان در نشریهٔ The Lancet گزارش کردند.
تفسیر نتایج: مدلها، نه اثبات قاطع
مهم است که رویکرد مشاهدهای و مدلسازی مطالعه را در نظر بگیریم. پژوهشگران از روابط خطر تثبیتشده و دادههای فعالیت اندازهگیریشده توسط دستگاه برای پیشبینی اثرات ممکن استفاده کردند — نه اینکه یک مداخلهٔ واقعی اجرا شده باشد که در آن افراد واقعاً عادات خود را تغییر داده و بهصورت آیندهنگر پیگیری شوند. این بدان معناست که کار نشاندهندهٔ همبستگیهای قوی و فواید محتمل برای سلامت عمومی است، اما برای اثبات قطعی رابطهٔ علت و معلولی کافی نیست.
با این حال، حجم بالای نمونه و الگوی ثابت در تحلیلها نشاندهندهٔ یک سیگنال قابلاعتماد است: بیشترین سود از به حرکت درآوردن افرادی حاصل میشود که کمترین فعالیت را دارند. برای برنامهریزی بهداشت عمومی، این بینش مفید است — گامهای کوچک و واقعی ممکن است بازده نامتناسبی در سلامت جمعیت داشته باشند.
نکات عملی برای زندگی روزمره
برای افرادی که در رسیدن به اهداف ورزشی مشکل دارند، پیام امیدوارکننده است: لازم نیست یکشبه زندگیتان را متحول کنید. پنج دقیقه پیادهروی تند، یک دوچرخهسواری کوتاه، یا حتی یک دورهٔ کوتاه فعالیت با شدت بالاتر که در جریان روز جای داده شود میتواند مفید باشد. به همین ترتیب، شکستن دورههای طولانی نشستن — ایستادن، یک پیادهروی کوتاه، یا انجام کارهای فعال برای مجموع ۳۰ دقیقه در طول روز — میتواند معنیدار باشد.
نویسندگان مطالعه و کارشناسان بهداشت عمومی همچنان به رهنمودهای موجود اشاره میکنند: سازمان جهانی بهداشت توصیه میکند هفتهای ۱۵۰ دقیقه فعالیت بدنی متوسط تا شدید انجام شود. اما تحلیل جدید تأکید میکند که افزایشهای تدریجی اهمیت دارند — و شروع کردن افراد غیرفعال جایی است که بیشترین منافع سلامت رخ میدهد.
شکافهای پژوهشی و گامهای بعدی
نویسندگان چندین حوزه را برای مطالعات بیشتر پیشنهاد کردهاند. تحلیل آنها بر مرگومیر کلی متمرکز بود، بنابراین کارهای آتی باید به نتایج مشخصتری مانند بیماریهای قلبیعروقی، دیابت، سلامت روان و کاهش شناختی بپردازند. آنها همچنین خواستار مطالعات بیشتر با اندازهگیری دستگاهی در کشورهای با درآمد کم و متوسط شدهاند، جایی که ساختار سنی، فعالیت پایه و الگوهای بیماری با جمعیتهای با درآمد بالاتر در مجموعهدادههای فعلی متفاوت است.
«افزایشهای کوچک و واقعبینانه در فعالیت بدنی متوسط تا شدید به اندازهٔ ۵ دقیقه در روز ممکن است تا ۶ درصد از کل مرگها را در رویکرد پرخطر و ۱۰ درصد از کل مرگها را در رویکرد مبتنی بر جمعیت جلوگیری کند،» پژوهشگران مینویسند، و اضافه میکنند که کاهش زمان نشستن به میزان ۳۰ دقیقه میتواند سهم کمتری اما هنوز معناداری از مرگها را پیشگیری کند.
دیدگاه کارشناسان
«ما تمایل داریم ورزش را بهصورت همه یا هیچ ببینیم،» دکتر مایا تامپسون، اپیدمیولوژیستی که در فعالیت بدنی و سلامت عمومی تخصص دارد، میگوید. «این مطالعه مسئله را بازتعریف میکند: برای بسیاری از افراد، اولین مانع صرفاً شروع کردن است. پنج دقیقه — اگر پیوسته انجام شود — پلی برای افزایش تدریجی فعالیت ایجاد میکند، و همین پیشرفت است که به دستاوردهای بلندمدت سلامتی منجر میشود.»
گامهای کوچک، که توسط پزشکان، محیطهای کاری و برنامههای اجتماعی تشویق شوند، میتوانند مسیر عملی برای فاصلهگیری بین اهداف رهنمودی و رفتار دنیای واقعی باشند.
پیامدها برای سیاستگذاری و اجرا
برای پزشکان عمومی، کارفرمایان و فعالان سلامت عمومی، این یافتهها راهبردهای عملی را پیشنهاد میکنند: اهداف کوتاه و قابلدسترس برای فعالیت را ترویج دهید؛ محیطهایی طراحی کنید که زمان نشستن را کاهش دهند (جلسات ایستاده، سیاستهای استراحت فعال، مسیرهای پیادهروی امن)؛ و اولویت را به مداخلاتی بدهید که گروههای کمفعال را هدف قرار میدهند. این تغییرات کمهزینه، مقیاسپذیر و احتمالاً بیشترین بهبودها در سطح جمعیت را در طول عمر به همراه خواهند داشت.
تمرین بیشتر همچنان بهتر است — هیچ جایگزینی برای رسیدن به میزان فعالیت هفتگی توصیهشده وجود ندارد — اما این کار به بازتعریف راههای شروع کمک میکند: حتی چند دقیقه اضافی در هر روز هم میتواند مهم باشد.
منبع: sciencealert
نظرات
بایونیکس
آمار قوی ولی یادتون باشه مدله نه آزمایش؛ به نظر من باید مداخلات واقعی ببینیم، با این حال پیام برای سیاستگذاری مفیده
آرمین
تو محل کار دیدم؛ یکی با ۵ دقیقه پیادهروی کوتاه روزانه انرژیش رفت بالا، اثرش واقعیه، امتحانش کنید
توربو
این مدلها خوبن ولی واقعا رو همه صدق میکنه؟ مخصوصا تو زندگی شلوغ شهری، شک دارم ولی امید میده...
دیتاپالس
وای، فقط پنج دقیقه در روز؟! جدی تأثیرش اینقدره… آدم واقعاً به فکر میافته، شاید همین الان شروع کنم
ارسال نظر