10 دقیقه
گام بعدی مارول برای پلنگ سیاه: چه تغییراتی پیش روست؟
گزارشهایی منتشر شده که نشان میدهد استودیو مارول در حال بررسی یک جهتگیری تازه برای انتخاب بازیگر در نقشی محوری در فیلم آینده انتقامجویان: جنگهای مخفی است. شایعات حاکی از آناند که ممکن است یک بازیگر جدید نقش پلنگ سیاه را در بلاکباستری که قرار است حماسهٔ چندجهانی را به پایان برساند بر عهده بگیرد. این زمزمهها بحثهایی را در میان طرفداران درباره میراث شخصیت، نمایندگی فرهنگی و نحوه برخورد فرنچایزهای بزرگ با جایگزینی شخصیتهای محبوب دوباره شعلهور کرده است.
چه کسانی در فهرست هستند؟
اسامیای که در محافل صنعتی و رسانهای مطرح شدهاند شامل آرون پیر (Aaron Pierre)، جان دیوید واشنگتن (John David Washington) و کلوین هریسون جونیور (Kelvin Harrison Jr.) است. هر یک انرژی و حضور تصویری متفاوتی دارند: آرون پیر بهخاطر شدت ظریف و فیزیک بدنی در نقشهای دراماتیک اخیر مورد توجه قرار گرفته، جان دیوید واشنگتن تجربهٔ حضور در آثار پرفروش را دارد و حضوری فرماندهنده بهعنوان نقش اصلی ارائه میکند، و کلوین هریسون جونیور بازیگری پویا و چندلایه است که میتواند عمق احساسی و پیچیدگی به نقش بیاورد.
نکتهٔ تعیینکننده این است که مارول ظاهراً در حال سنجش دو راه اصلی است: آیا باید خودِ شخصیت تیچالا مستقیماً بازبازی شود یا نسخهٔ جدیدی از هویت پلنگ سیاه معرفی شود؟ پس از آنکه چادویک بوسمن (Chadwick Boseman) تیچالا را به شهرت جهانی رساند، هر تصمیمی وزن فرهنگی عظیمی دارد و انتخابهای خلاقانهٔ مارول با دقت و سختگیری از سوی منتقدان و طرفداران بررسی خواهد شد.
مقایسه با بازبازیهای دیگر در فرنچایزها
بازبازی قهرمانان نمادین در هالیوود چیز تازهای نیست. خودِ دنیای سینمایی مارول سابقهٔ بازبازی داشته؛ نمونهٔ برجسته زمانی است که نقش هالک بین بازیگران تغییر کرد (از ادوارد نورتون به مارک رافلو در مقطعی که هالک نقشی کلیدی در روند داستانی داشت). در سطح گستردهتر، فرنچایزهایی مانند جیمز باند و آثاری مانند هری پاتر یا مجموعههایی که بازیگر نقش اصلی یا بازیگران مهم آن تغییر کردهاند، نشان دادهاند که میتوان ادامهای تا حدودی منسجم پیدا کرد. با این حال، آنچه موقعیت فعلی را متمایز میسازد میراث نزدیک و تازهٔ چادویک بوسمن و اهمیت اجتماعی و نمادین فیلم «پلنگ سیاه» بهعنوان یک نقطهٔ عطف در نمایندگی فرهنگی است.
از منظر استراتژی فرنچایز، جنگهای مخفی یک سکوی منحصر بهفرد فراهم میکند. بهعنوان پایانِ حماسهٔ چندجهانی، ابزارهای روایی برای معرفی نسخههای متفاوت شخصیتها را در اختیار دارد که میتواند بازبازی را از نظر قصهای قابلپذیرتر کند. مارول میتواند از مفاهیمی مانند جهانهای موازی، انتقال لباس و عنوان به جانشینان، یا رهبران تازهٔ واکاندا استفاده کند تا نقش را بازتعریف کند بدون آنکه تأثیر بوسمن را محو کند.
زمینهٔ صنعتی و واکنش طرفداران
شایعات انتخاب بازیگر همزمان هیجان و تردید ایجاد میکنند. طرفداران در شبکههای اجتماعی واکنشهای متناقضی نشان دادهاند: برخی از فرصت دیدن یک بازیگر جدید برای گسترش نقش استقبال میکنند و برخی دیگر خواستار حساسیت و احترام نسبت به میراث بوسمن هستند. افراد داخل صنعت یادآور میشوند که استودیوها به دقت به واکنشهای رسانههای اجتماعی توجه دارند و آزمونهای بازیگری برای نقشهای سطح بالا مانند پلنگ سیاه معمولاً شامل تستهای شیمی، نظر کارگردان و برنامهریزی بلندمدت فرنچایز است.
این لحظه همچنین بازتابدهندهٔ روندی گستردهتر در سینمای ابرقهرمانی است: استودیوها هرچه بیشتر از رویدادهای گروهی و روایت چندجهانی برای بازنشانی یا تکامل ترکیب شخصیتها استفاده میکنند. بنابراین جنگهای مخفی ممکن است بهعنوان پلی بین فازها عمل کرده و به مخاطبان دلیلی دراماتیک و متکی بر داستان برای دیدن یک بازیگر جدید در لباس پلنگ سیاه ارائه دهد.
پشت صحنه و دیدگاه انتقادی
تصمیمگیری دربارهٔ انتخاب بازیگر بهندرت یکشبه انجام میشود. مذاکرات قراردادی، هماهنگی جدول زمانی فیلمسازی و همسویی خلاق همه در این فرآیند نقش دارند. گزارشها نشان میدهد مارول با چند بازیگر صحبت کرده و هنوز انتخاب رسمی اعلام نشده است. از منظر نقادانه، بازبازی هم خطر و هم فرصت دارد: خطر از دست دادن بخشهایی از مخاطبان وفادار اگر بهطرز نامناسبی انجام شود، و فرصت برای احیای فرنچایز از طریق تفاسیر تازه و بهروز کردن کمانهای شخصیتی.
نقد فیلم آنا کوواکس دیدگاهی زمینهای اضافه میکند: «بازبازی یک نماد کمتر دربارهٔ جایگزینی یک بازیگر و بیشتر دربارهٔ بازتعبیر یک نماد برای داستانهای جدید است. حرکت هوشمندانه این است که آنچه پیش از این آمده پاس داشته شود و در عین حال فضای کافی برای انتخابهای جسورانهٔ جدید که به روایت خدمت میکنند ایجاد گردد.»
نکتههای تاریخی و یادداشتهای طرفداری: حضور سینمایی پلنگ سیاه انتظارات دربارهٔ نمایندگی در فیلمهای بزرگ استودیویی را بازتعریف کرد و هر جانشینی احتمالاً آن پروفایل فرهنگی بالا را به ارث خواهد برد. جوامع طرفداری در شبکههای اجتماعی هماکنون تریلرهای احتمالی، فهرستهای بازیگران پیشنهادی و رشتههای مفصل دربارهٔ جهتگیری و لحن فیلم ایجاد کردهاند که نشاندهندهٔ اهمیت نقش از منظر طرفداران است.
صرفنظر از مسیری که مارول انتخاب میکند، گفتوگو پیرامون این انتخاب بازیگری برجسته میکند که سینمای ابرقهرمانی تا چه حد با فرهنگ و هویت پیوند خورده است. برای تماشاگران، نتیجهٔ مهمتر عملکردی خواهد بود که در بستر کلیِ دنیای سینمایی مارول منطقی و قابلقبول بهنظر برسد؛ یعنی نمایشی که هم اعتباری روایی داشته باشد و هم به میراث پیشین احترام بگذارد.
در ادامه، به بررسیِ متغیرهای فنی، راهکارهای روایی محتمل و تأثیرات فرهنگی احتمالی این تصمیم میپردازیم تا تصویری جامعتر از آنچه در پیش است ارائه دهیم.
گزینههای روایی برای معرفی یک پلنگ سیاه جدید
از منظر روایت، چند گزینهٔ اصلی پیش روی مارول قرار دارد که هر یک پیامدهای متفاوتی برای داستان و تقابلهای فرهنگی خواهد داشت:
- معرفی یک نسخهٔ موازی از تیچالا: استفاده از ایدهٔ جهانهای موازی به مارول امکان میدهد تا یک تیچالای متفاوت را معرفی کند بدون آنکه نسخهٔ اصلی که توسط چادویک بوسمن خلق شده تغییر کند. این رویکرد میتواند هم فرصت خلاقانه برای بازیگر جدید ایجاد کند و هم به احترام به میراث شخصیت کمک نماید.
- انتقال عنوان به جانشین واکاندایی: روایت میتواند مسیر کلاسیک انتقال مَندِل یا میراث را پی بگیرد؛ بهعنوان مثال یک رهبر جدید واکاندا که بر اساس سنتها و شرایط سیاسیِ داخلی به عنوان پلنگ سیاه معرفی میشود. این گزینه زمینهٔ نمایش ساختارهای قدرت، سنتهای واکاندا و کارکردهای سیاسی را فراهم میآورد.
- معرفی یک نگهبان یا رهبر پنهان از گذشتهٔ واکاندا: مارول میتواند شخصیت جدیدی را بهعنوان رهبر یا نگهبان سابق واکاندا معرفی کند که تاکنون در روایت دیده نشده و برای حفظ تعادل قدرت وارد صحنه میشود.
- بازتعریف نقش از طریق تیمهای ائتلافی: بهجای تمرکز صرف بر یک شخصیت، فیلم میتواند لباس و عنوان را بهصورت نمادین بین چند شخصیت تقسیم کند و بدینترتیب روایتی جمعی از رهبری ارائه دهد.
هر یک از این گزینهها از لحاظ داستانی و سیاسی پیامدهای خاص خود را دارد؛ بهعنوان نمونه، معرفی نسخهٔ موازی ممکن است برای طرفدارانی که به تداوم تاریخی اهمیت میدهند کمتر قابلقبول بهنظر برسد، اما از منظر تنوع روایی و جلوگیری از حذف میراث بوسمن راهحل مناسبی است.
الزامات فنی و انتخاب بازیگر
در سطح فرآیندی و فنی، انتخاب بازیگر برای نقشی به این اندازه نمادین شامل مجموعهای از معیارهاست: توانمندی بازیگری در اجرای لحظات اکشن و دراماتیک، توانایی برقراری شیمی با بازیگران دیگرِ مجموعه، سازگاری با نیازهای بدلکاری و فیزیکی، و ظرفیت برندینگ و همدلی با مخاطب بینالمللی. مارول همچنین معمولاً به معیارهای بلندمدت فکر میکند: آیا بازیگر میتواند در چند فیلم ظاهر شود؟ آیا تصویری که او میسازد با مسیر کلی فازهای آینده سازگار است؟
عملکرد فیزیکی نقش پلنگ سیاه شامل مبارزات رزمی، استفاده از فناوری واکاندا و تعامل با جلوههای بصری پیچیده است؛ بنابراین آزمونهای بدلکاری و تستهای حرکتی نیز بخشی از روند انتخاب خواهند بود. علاوه بر آن، آزمایشِ «تست شیمی» با بازیگران کلیدی دیگر (برای مثال بازیگران نقشهای تیم انتقامجویان یا شخصیتهای واکاندا) برای اطمینان از همخوانی احساسی و روایی اهمیت دارد.
پیامدهای فرهنگی و مسئولیت نمایندگی
یکی از سوالات محوری این است که چگونه میتوان هم به میراث فرهنگی و نمادین بوسمن احترام گذاشت و هم به نیازِ داستان به پیشروی و تحول پاسخ داد. «پلنگ سیاه» نه تنها یک شخصیت ابرقهرمان است، بلکه نمادی از نمایندگی فرهنگی، هویت و افتخار برای بسیاری از مخاطبان بوده است. هر تصمیمی دربارهٔ این نقش پیامدهایی بر بحثهای گستردهتری درباره تنوع، نمایش اقلیتها در هالیوود و مسئولیت اجتماعی استودیوهای بزرگ خواهد داشت.
در نتیجه، پیامرسانی رسمی مارول، بیانیههای هنری کارگردان و نحوه قرار دادن داستان در بافت فرهنگیِ واکاندا و دنیای بزرگتر اهمیت بالایی پیدا خواهد کرد؛ این موارد میتوانند نقش مهمی در کاهش تنشهای احتمالی و ایجاد پذیرش عمومی ایفا کنند.
جمعبندی و آنچه باید دید
انتخاب بازیگر جدید برای پلنگ سیاه تصمیمی است که از نظر هنری، تجاری و فرهنگی تبعات قابلتوجهی دارد. از منظر قصهگویی، انتقامجویان: جنگهای مخفی بستری را فراهم میآورد که مارول بتواند با ابزار چندجهانی، انتقال عناوین یا معرفی جانشینان، این تغییر را بهگونهای روایی و معنادار مدیریت کند. از منظر تجاری و برندینگ، انتخاب درست میتواند به تازه شدن مجموعه کمک کند و در عین حال احترام به میراث قبلی را حفظ نماید.
برای طرفداران، مهم این است که نتیجهٔ نهایی داستانی دارای مبنا، قابلپذیر و احساسی قوی باشد؛ یعنی بازیگری که نقش را میپذیرد باید نشان دهد که نه فقط میتواند لباس را به تن کند، بلکه قادر است بار نمادین و داستانی آن را نیز حمل کند. تا زمان اعلام رسمی مارول، همه چیز در حد گمانهزنی و تحلیل باقی میماند؛ اما واضح است که هر تصمیمی فراتر از انتخاب یک چهرهٔ جدید، بازتابی از چگونگی تعامل فرهنگ عمومی با نمادهای سینمایی خواهد بود.
منبع: smarti
نظرات
اتو_ر
آرون پیر یا جان دیوید؟ هر کدوم بیان، باید از پس بار فرهنگی بربیان. اما آیا استودیو جرأتش رو داره؟
مکس_ای
من تو یه پروژه دیدم که تغییر نقش چطور طرفدارا رو دو قطبی میکنه، مارول بهتره آرام جلو بره...
حامد
باید نگاهمون واقعگرا باشه؛ بازپخش صرف تصویر کافی نیست. یه بازیگر جدید باید حرفی برا گفتن داشته باشه
رودایکس
وااای، اگه واقعاً یه چهرهٔ جدید بیاد، هم هیجانزدهام هم غمگین... چادویک یه جای خالی بزرگ گذاشت
ارسال نظر