8 دقیقه
چه اتفاقی در بفتا رخ داد
در مراسم امسال جوایز بفتا، لحظهای ناراحتکننده روی صحنه رخ داد که به سرعت با محکومیت عمومی و عذرخواهی رسمی آکادمی بریتانیا همراه شد. در حالی که مجریان مراسم، مایکل بی. جردن و دلروی لیندو، در حال اهدای جایزه بهترین جلوههای بصری به فیلم Sinners بودند، یکی از تماشاگران با فریادی حاوی الفاظ توهینآمیز و نژادپرستانه فضا را بر هم زد. این حادثه جریان مراسم را قطع کرد و حضار و بینندگانِ تلویزیونی در سراسر جهان را شوکه و ناراحت ساخت.
آکادمی بفتا بلافاصله بیانیهای صادر و ضمن اذعان به آسیب روانی و اجتماعی رخداده، بدون قید و شرط از مایکل بی. جردن، دلروی لیندو و هر کسی که از این زبان متأثر شده بود عذرخواهی کرد. در بیانیه توضیح داده شد که منشاء اختلال، مهمان موردنظر به نام جان دیویدسون است که مبتلا به سندرم توره (Tourette syndrome) بوده و دچار تیکهای صوتی غیرارادی میشود. آکادمی تأکید کرد که چنین تیکهایی بازتابدهنده اعتقادات یا نیتهای فرد نیستند و عمدی بودن آنها نقضِ فرض موجود نیست. همچنین در بیانیه اشاره شد که پیش از آغاز مراسم به حضار گوشزد شده بود که ممکن است برخی صداها و گفتارهای غیرارادی در طول رویداد رخ دهد تا مخاطبان نسبت به وجود شرایط عصبی آگاه شوند.
با وجود این توضیحات، لحظه روی صحنه برای بسیاری از حاضران و بینندگان یادآور ظرفیت رویدادهای زنده در تبدیل نشدن جشن به صحنهای آشفته بود؛ بهخصوص وقتی که چهرههای شاخصی مانند مایکل بی. جردن (با فیلمهایی مثل Creed و نقشآفرینی در Black Panther) و دلروی لیندو (که برای بازیاش در Da 5 Bloods تحسین شده است) در مرکز توجه قرار دارند. این اتفاق پرسشهایی اساسی درباره امنیت، اطلاعرسانی پیش از رویداد و آمادگی تیمهای سازماندهنده برای مواجهه با اختلالات ناگهانی مطرح کرد.
واکنشها و پاسخها
جان دیویدسون بعدها ابراز تأسف عمیق کرد و گفت اگر تیکهای غیرارادی او بهعنوان عمل عمدی یا توهینآمیز تفسیر شده، از این بابت پشیمان است. او اعلام کرد هنگامی که متوجه ناراحتی و تأثیر منفی رفتار غیرارادیاش شد، خودخواسته سالن را ترک کرده است. این واکنش شخصی، بخشی از تلاش او برای کاهش تنش و پاسخدهی به نگرانیهای عمومی بود.
در فضای شبکههای اجتماعی و میان چهرههای صنعت سینما، واکنشها سریع و متنوع بودند: گروهی از کاربران و فعالان نسبت به شفافیت و عذرخواهی بفتا ابراز رضایت کردند و آن را گامی لازم دانستند، در حالی که دیگران خواستار تدوین پروتکلهای واضحتر و اقدامات پیشگیرانهتر برای جلوگیری از تکرار چنین رویدادهایی شدند. برخی از منتقدان تأکید کردند که صرف عذرخواهی کافی نیست و نهادهای برگزارکننده باید سازوکارهایی را اجرا کنند که از هنرمندان و میهمانان در برابر توهینها و حملات حفاظت کند.
علاوه بر واکنشها در شبکههای اجتماعی، تحلیلگران رسانه و کارشناسان حقوقی درباره مسئولیت سازماندهندگان در مدیریت مخاطبین، آموزش کارکنان و هماهنگی با تیمهای امنیتی سخن گفتند. برخی پیشنهاد دادند که اطلاعرسانیهای پیش از رویداد به صورت واضحتر و با جزئیات بیشتر همراه باشد؛ مانند اعلام وجود میهمانانی با شرایط عصبی شناختهشده، ارائه راهنمای مختصر برای رفتار مخاطبان و تجهیز پرسنل به آموزشهای حساسیتمحور (sensitivity training) برای واکنش به موقع و مناسب در صورت وقوع اختلال.
واکنش برخی از نهادهای مدنی و سازمانهای حامی افراد دارای اختلالات عصبی نیز قابل توجه بود: آنها خواهان افزایش آگاهی عمومی درباره سندرم توره و کاهش انگ و بدفهمی درباره این وضعیت شدند. در عین حال، برخی مدافعان حقوق شهروندی تأکید کردند که توضیحات پزشکی نباید بهانهای برای توجیه یا تلطیف پیامدهای زبانی نژادپرستانه شود؛ به عبارت دیگر، جامعه و برگزارکنندگان باید همزمان به دو هدف عمل کنند: ۱) حمایت از افراد دارای شرایط عصبی و ۲) حفاظت از مخاطبان و میهمانان در برابر الفاظ و رفتارهای آزاردهنده یا تبعیضآمیز.
زمینه گستردهتر برای مراسم اهدای جوایز
مراسم اهدای جوایز در سالهای اخیر به میدانهایی برای مناقشات فرهنگی، سیاسی و اجتماعی تبدیل شدهاند. از اتفاق مشهور ویل اسمیت در اسکار تا اعتراضات مختلف روی فرش قرمز، رویدادهای زنده اکنون تحت نظارت شدیدتری قرار دارند و پرسشهای مهمی درباره ایمنی، شمولیت و نحوه مدیریت اختلالات ناگهانی مطرح شدهاند. به بیانی سادهتر، جوایز سینمایی فقط محفل تجلیل از هنر نیستند؛ بلکه عرصهای اجتماعیاند که ارزشها، جدالها و حساسیتهای عمومی را بازتاب میدهند.
در این زمینه، نکاتی فنی و رویکردهای اجرایی برای مدیران رویداد و آکادمیها اهمیت فزایندهای یافتهاند، از جمله:
- طراحی برنامههای آموزشی برای کارکنان اجرایی، محافظان و مجریان تا بتوانند در مواجهه با اختلالات غیرقابل پیشبینی واکنشی مطابق استانداردهای حقوق بشری و حفاظتی داشته باشند.
- گنجاندن اطلاعرسانیهای آگاهکننده در برنامههای پیش از رویداد، که به حضار کمک کند تفاوت بین رفتار عمدی و علائم اختلالات عصبی را درک کنند.
- ایجاد کانالهای گزارشدهی سریع برای موارد آزار، توهین یا نقض امنیت میزبانان و میهمانان و تضمین پیگیری مؤثر این گزارشها.
- بررسی و بهروزرسانی سیاستهای میزبانی برای تضمین عدالت، تنوع و شمولیت در دعوتنامهها، و همچنین برای محافظت از افراد در برابر آزار و تبعیض.
مناسبات میان امنیت و آزادی بیان در فضای رویدادهای زنده همواره پیچیده است؛ برگزارکنندگان باید بین حفظ فضای باز برای ابراز احساسات و نظر، و حفاظت از شرکتکنندگان در برابر خشونت کلامی یا آزار جنسی-نژادی تعادل برقرار کنند. به همین دلیل، رویکردهای چندجانبه که ترکیبی از آموزش، اطلاعرسانی، امنیت فیزیکی و خطمشیهای شفاف را شامل میشود، مؤثرتر از راهحلهای تکبعدی خواهد بود.
چرا این موضوع برای جامعه سینما اهمیت دارد
این رخداد دو مسئله درهمتنیده را برجسته میکند: ضرورت مقابله با زبانهای نژادپرستانه در هر مکان و زمان، و اهمیت آموزش عمومی درباره شرایط عصبی مانند سندرم توره. جشنوارهها، آکادمیها و سازماندهندگان جوایز باید در عین حفظ همدلی و پذیرش، برنامههای قویتری برای حفاظت از میهمانان در برابر آزار هدفمند تدوین کنند.
سندرم توره و اختلالات مرتبط معمولاً با تیکهای صوتی یا حرکتی همراهاند؛ این تیکها اغلب ناگهانی، پرتحرک و بدون کنترل فرد ظاهر میشوند. بر اساس منابع پزشکی و پژوهشهای عمومی، شیوع توِرِت در کودکان نسبتاً بیشتر گزارش شده اما در بزرگسالان نیز وجود دارد و حدود درصدی از جمعیت را درگیر میکند. کاهش انگ اجتماعی و افزایش آموزش در مورد طبیعت غیرعمدی این تیکها میتواند نقش مهمی در جلوگیری از سوءتفسیر و واکنشهای نامناسب ایفا کند.
همچنین لازم است توجه کنیم که عذرخواهی سریع و شفاف بفتا و توضیح درباره وضعیت پزشکی فرد دخیل، اگرچه قدمی ضروری بود، نمیتواند فوراً ناراحتی ایجادشده را از بین ببرد. جامعه حرفهای سینما—شامل بازیگران، کارگردانان، تهیهکنندگان و تماشاگران—باید این لحظات را بهعنوان فرصتهایی برای یادگیری و تقویت سیاستها و رویکردهای حمایتی بپذیرد.
در سطح عملی، پیشنهادهای قابل اجرا برای جوایز سینمایی و جشنوارهها شامل موارد زیر است:
- اطلاعرسانی شفاف در برنامه مراسم و بروشورهای همراه: ارائه اطلاعات مختصر درباره احتمال وقوع رفتارهای غیرارادی و توصیههایی برای واکنش مودبانه و محافظهکارانه از سوی حضار.
- آموزش کارکنان بحران: برنامههای فشرده برای تیمهای امنیتی و میزبانی جهت مواجهه با اختلالات بدون افزایش تنش یا تضعیف کرامت افراد.
- تدوین سیاستهای ضدتبعیض روشن: راهنماییهایی برای چگونگی برخورد با زبان توهینآمیز و برخورد قانونی/انظباطی با آثاری که بهصورت عمدی توهین میکنند.
- همکاری با سازمانهای بهداشت روان و تشکلهای حامی افراد دارای اختلالات عصبی برای تدوین پیامهای اطلاعرسانی و آموزش عمومی.
در نهایت، عذرخواهی سریع و توضیحات رسمی بفتا نشاندهنده نهادینی است که تلاش میکند با یک لحظه ناخوشایند در یک صحنه بینالمللی روبهرو شود. اگرچه این اقدامات بهتنهایی ناراحتی ایجادشده را پاک نمیکنند، اما نمایانگر تعهدی نسبی به پاسخگویی و شفافسازی هستند. برای تماشاگران و حرفهایهای صنعت فیلم، این رخداد یادآور این است که رویدادهای سینمایی زنده فضاهایی جمعیاند که نیازمند تضمینهای روشن، ارتباطات سنجیده و آموزش مستمراند.
خلاصه اینکه: دنیای سینما هنر را جشن میگیرد، اما باید همزمان واقعیتهای تعصب و سوءتفاهم را نیز هنگام بروز، مورد مواجهه و آموزش عمومی قرار دهد. ترکیب سیاستهای حفاظتی، آموزش درباره اختلالات عصبی مانند سندرم توره و پاسخگویی شفاف میتواند به کاهش وقوع چنین حوادثی کمک کند و فضای امنتری برای جشن هنر فراهم آورد.
منبع: smarti
نظرات
امیر
عذرخواهی بفتا لازم بود، ولی کافی نیست، باید قوانین و رویهها واضح باشه نه فقط توضیح پزشکی. اقدام عملی و آموزش لازمه، حرف تنها تموم ماجرا نیست
سفرما
خودم تو یه مراسم دیده بودم کسی تیک داشت و همه فکر میکردن عمداست، بعدا فهمیدن نه؛ مردم سریع قضاوت میکنن، اینجا هم همین شد، آموزش مردم لازمه، بدجور
لابکور
تحلیل خوب و متعادل؛ آموزش و اطلاعرسانی به کارکنان و همکاری با انجمنها واقعا میتونه کمک کنه. در عین حال، شفافیت و پاسخگویی باید ادامه پیدا کنه
تیونر
معقول به نظر میاد بفتا باید هم اطلاعرسانی بهتر کنه هم امنیت رو تقویت، ولی همزمان باید از کسی که متهم شده هم حمایت باشه، تعادل لازمه
کوینیکس
آیا واقعاً گفتن توره کافیه؟ یه نفر داد زد با زبان نژادپرست، بعد میگن تیک بوده؟ شک دارم، باید ویدئو بررسی شه و روشن بشه، عذرخواهی تنها کافی نیست
رودکس
واااای، دیدم و مونده بودم... واقعن لحظه تلخی بود؛ هم برای جردن و لیندو، هم برای بقیه تماشاگران. بفتا باید سریعتر پروتکل بذاره، این دست اتفاقا شوکهکنندهان
ارسال نظر