بازگشت کریس ایوانز به مارول جدی تر از همیشه شد

این یک حضور کوتاه و گذرا نیست که با یک پلک زدن از دست برود. بازگشت کریس ایوانز به مارول حالا چیزی حساب‌شده‌تر به نظر می‌رسد، اتفاقی که حتی می‌تواند مسیر داستانی دنیای سینمایی مارول را تغییر دهد.

ایوانز آخرین بار در سال ۲۰۱۹ و در فیلم انتقام‌جویان: پایان بازی سپر استیو راجرز را به دست گرفت، سپس در سال ۲۰۲۴ با ایفای نقش نسخه‌ای متفاوت از جانی استورم در ددپول و ولورین دوباره ظاهر شد. طرفداران زمانی دوباره غافلگیر شدند که یک تیزر کوتاه و مرموز از انتقام‌جویان: روز نابودی او را بار دیگر در نقش استیو نشان داد؛ مسن‌تر، آرام‌تر و به‌وضوح دور از قهرمانی در خط مقدم. در یکی از صحنه‌ها، او لباس کاپیتان آمریکا را درمی‌آورد و آن را داخل یک جعبه می‌گذارد. حرکتی کوچک، اما با معنایی بزرگ.

این تیزر همچنین به زندگی پشت نقاب اشاره داشت: به نظر می‌رسد این نسخه از استیو با پگی کارتر خانواده‌ای تشکیل داده است. قهرمانی بازنشسته که پدر بودن را به گشت‌زنی و مبارزه ترجیح داده است. چنین انتخاب‌های روایی همان چیزهایی هستند که شیوه برخورد مارول با شخصیت‌های میراثی را دگرگون می‌کنند.

اکنون یک کلیپ تازه که توسط حساب اینستاگرامی comicconmomsi منتشر شده، گمانه‌زنی‌ها را تا مرز قطعیت پیش برده است. در این ویدئو چیزی شبیه یک پیام صوتی شنیده می‌شود که ایوانز برای یکی از طرفداران گذاشته است: «تنها چیزی که می‌توانم بگویم این است که تا چند ماه دیگر کار روی فیلم بعدی را شروع می‌کنم.» اگر این جمله را در کنار تیزرهای قبلی و برنامه زمانی استودیو قرار دهیم، آن فیلم بعدی به‌احتمال زیاد انتقام‌جویان: جنگ‌های مخفی است که برای سال ۲۰۲۷ برنامه‌ریزی شده است.

چرا این موضوع اهمیت دارد؟ چون قسمت‌های آینده انتقام‌جویان ظاهرا قصد دارند اسطوره مرکزی این فرنچایز را از نو تنظیم کنند. طبق گزارش‌ها، رابرت داونی جونیور به‌جای بازگشت در نقش مرد آهنی، قرار است نقش دکتر دووم را بازی کند؛ یک چرخش جسورانه در لحن و مسیر داستان. از سوی دیگر، هرچند نام استیو راجرز در تیزر روز نابودی استفاده شده، احتمالا این بار سم ویلسون با بازی آنتونی مکی است که عنوان کاپیتان آمریکا را روی پرده سینما به دوش می‌کشد.

این ترکیب، یعنی حضور دوباره استیو با بازی ایوانز بدون آنکه لزوما دوباره صاحب سپر شود، سم با بازی مکی که میراث کاپیتان آمریکا را حمل می‌کند، و داونی در قالب یک شخصیت شرور، درهای تازه‌ای را برای روایت باز می‌کند. داستان می‌تواند پرسش‌های آشنا را به شکلی تازه مطرح کند: قهرمانی وقتی معنا پیدا می‌کند که میراث‌ها با هم برخورد کنند؟ آیا نسل قدیم و جدید می‌توانند در کنار هم بمانند، بی‌آنکه یکی دیگری را تحت‌الشعاع قرار دهد؟

فصل‌های بعدی مارول بیش از آنکه درباره بازگشت‌های ساده باشند، به بازتفسیر شخصیت‌ها و میراث‌ها شباهت دارند. اگر ایوانز واقعا نگاهش را به جنگ‌های مخفی دوخته باشد، تاریخ آینده این فرنچایز بسیار جذاب‌تر شده است. آیا آماده‌اید ببینید این قطعات چگونه کنار هم قرار می‌گیرند؟