یونیورسال و شرط تازه بر نقدهای اودیسه کریستوفر نولان

یونیورسال به تازگی تصمیمی جسورانه گرفته است. برای فیلم اودیسه ساخته کریستوفر نولان، هیچ پیش‌نمایش ویژه‌ای برای اینفلوئنسرها برگزار نمی‌شود. موضوع به همین سادگی است. این استودیو به روشنی نشان می‌دهد که به فیلم خود اطمینان دارد و می‌خواهد منتقدان باتجربه، لحن اولیه گفت‌وگوها را تعیین کنند.

برای روزنامه‌نگاران سینمایی، این تغییر خبر خوشایندی است. به جای رویدادهای شلوغ عصرگاهی که اینفلوئنسرها هم فضا و هم گفت‌وگو را در دست می‌گیرند، باید منتظر نمایش‌های صبح زود ویژه منتقدان بود. این اکران‌های شبانه در سال‌های اخیر اغلب باعث شده‌اند منتقدان حرفه‌ای برای داشتن فضا، تمرکز و زمینه تحلیلی کافی تلاش کنند، در حالی که کلیپ‌های کوتاه شبکه‌های اجتماعی برداشت‌های اولیه مخاطبان را شکل می‌دادند.

اما چرا این تغییر حالا رخ داده است؟ می‌توان آن را نوعی بازتنظیم در بازاریابی فیلم دانست. به نظر می‌رسد یونیورسال واکنش‌های سنجیده و حرفه‌ای را به جهش سریع در شبکه‌های اجتماعی ترجیح می‌دهد. این استودیو روی این حساب کرده که نگاه‌های دقیق منتقدان، هیاهویی ماندگارتر بسازد؛ چیزی که لحظه‌های وایرال معمولا نمی‌توانند برای مدت طولانی حفظ کنند. این به معنای بی‌ارزش شدن اینفلوئنسرها نیست. بلکه نشان می‌دهد استودیو احتمالا اصالت و دوام تأثیر را بیش از آمار فوری اشتراک‌گذاری جدی می‌گیرد.

این تصمیم پس از چند نتیجه متفاوت در اکران‌های اخیر گرفته شده است. وقتی یونیورسال برای روز افشاگری اسپیلبرگ پیش‌نمایش ویژه اینفلوئنسرها برگزار کرد، موج تحسین اولیه در شبکه‌های اجتماعی بالا گرفت، تا جایی که برخی آن را بهترین فیلم اسپیلبرگ در سال‌های اخیر نامیدند، اما با انتشار نقدهای رسمی، منتقدان آن هیجان را تعدیل کردند. فیلم‌های تازه دیگری مانند بلندی‌های بادگیر، شرور: برای خوبی و میکی ۱۷ نیز مسیر مشابهی را تجربه کردند: ابتدا ستایش پررنگ اینفلوئنسرها و سپس واکنش‌های منتقدانه متعادل‌تر.

پس مسئله اصلی چیست؟ استودیوها در حال یادگیری‌اند که هیجان‌سازی مبتنی بر اینفلوئنسرها می‌تواند انتظارات را بیش از حد بالا ببرد و وقتی منتقدان با نگاهی خونسردتر وارد می‌شوند، همان انتظارها فرو بریزد. مخاطبان هم متوجه این روند شده‌اند. بسیاری از تماشاگران سینما اکنون با نگاهی تردیدآمیز به توصیه‌های اینفلوئنسرها نگاه می‌کنند و آن‌ها را گاهی نتیجه تبلیغات پولی یا اشتیاق گزینشی می‌دانند، نه ارزیابی واقعی.

آیا ریسک یونیورسال جواب می‌دهد؟ پاسخ به این بستگی دارد که تماشاگران به کمپینی واکنش نشان دهند که به جای سازندگان پرمخاطب شبکه‌های اجتماعی، بر منتقدان سینما تکیه کرده است. در هر صورت، این تصمیم لحظه‌ای قابل توجه در بازاریابی سینمایی است؛ چرخشی ملایم از انفجارهای پرسر و صدای شبکه‌های اجتماعی به سمت گفت‌وگوهایی آرام‌تر و شاید معتبرتر درباره سینما. آخر هفته افتتاحیه را باید با دقت دنبال کرد؛ همان‌جا نتیجه روشن می‌شود.