کارگردانی را تصور کنید که با بازنشستگی مثل یک شایعه بیاساس برخورد میکند. این همان ریدلی اسکات است. او در مصاحبهای تازه ظاهر شد و ایده کنار رفتن از سینما را بیپرده و بیتعارف رد کرد: «از فکر تسلیم شدن و متوقف کردن کار متنفرم.»
جملهای کوتاه، اما با معنایی بزرگ. پشت این حرف، ضربانی سرسختانه جریان دارد؛ همان ضربانی که «بیگانه»، «بلید رانر» و «گلادیاتور» را به سینما هدیه داد. اسکات حالا در دهه هشتم زندگی خود است، اما موتورهای تخیلش همچنان با قدرت کار میکنند. پروژهها سرعت او را کم نمیکنند؛ انگار سوخت تازهای برایش هستند.
چرا این موضوع اهمیت دارد؟ چون ریدلی اسکات فقط نامی دیگر روی پوستر فیلمها نیست. او جهانساز است. قابساز است. فیلمسازی است که بودجههای تولید را به چشماندازهایی تبدیل میکند که در ذهن تماشاگر میمانند. در حالی که بسیاری از همنسلانش ترجیح میدهند به تهیهکنندگی یا حضورهای محدود بسنده کنند، اسکات هنوز روی صندلی کارگردانی فیلمهای بزرگ، پرهزینه و پرریسک مینشیند.

او با همان صراحتی حرف زد که همکاران قدیمیاش از او انتظار دارند. خبری از حرفهای مبهم درباره بازنشستگی نبود. فقط کار. این جمله کمتر شبیه خودنمایی بود و بیشتر به بیانیهای درباره وفاداری به حرفه فیلمسازی شباهت داشت. مگر برای کسی که کارنامهاش در تار و پود سینمای مدرن تنیده شده، گزینه قابل تصور دیگری هم وجود دارد؟
شتاب کاری او همچنین بازتابدهنده تنشی بزرگتر در هالیوود است: سن در برابر خروجی خلاقانه. استودیوها اعتبار قصهگویان باتجربه را میخواهند، اما صنعت سینما به نمایش عظیم نیاز دارد؛ نمایش عظیم به رهبری نیاز دارد و رهبری هم استقامت میطلبد. ریدلی اسکات همه این ویژگیها را دارد. او گروههای بزرگ تولید را مدیریت میکند، بودجههای کلان را هدایت میکند و هنوز برای وسواس روی جزئیات بصری کوچکی وقت میگذارد که یک صحنه را زنده و ماندگار میکنند.
برای دوستداران سینما، این خبر خوبی است. باید انتظار طراحی صحنه جاهطلبانهتر، فیلمبرداری دقیقتر و نوعی روایتگری را داشت که به جای شتابزدگی، به فضا و اتمسفر اهمیت میدهد. چه به راهروهای تاریک علمی تخیلی بازگردد و چه صحنههای حماسی تاریخی را روی پرده بیاورد، حضور اسکات تضمینکننده جاهطلبی در سینماست.
پس آیا او بالاخره روزی متوقف میشود؟ شاید یک روز. اما تا آن زمان، مخاطبان میتوانند منتظر جهانهای تازه و تصاویر شگفتانگیز از کارگردانی باشند که حاضر نیست پایان نمایش را بپذیرد. فهرست اکرانها را دنبال کنید؛ وقتی صحبت از ریدلی اسکات باشد، همیشه داستان دیگری در راه است.
.avif)



نظر بگذارید
نظرات (2)
ریسکش قابل تحسینه، ولی نمیشه همیشه به صرفِ اسم بزرگ کار کرد، کیفیت مهمه نه فقط مقیاس، شما چی فکر میکنید؟
واقعاً انگیزه داره هنوز؟ خوشحالم براش، ولی یه حس کنجکاوی هم هست... کاش همه اینقدر انرژی داشته باشن، عجیب اما زیبا!