آیا یک تبلت می‌تواند مغز در حال رشد را به مسیر درست سوق دهد؟ در نگاه اول خلاف انتظار به نظر می‌رسد، اما یک پژوهش هشت‌ساله در فنلاند نشان می‌دهد پاسخ می‌تواند مثبت باشد، البته زمانی که استفاده از صفحه‌نمایش هدفمند باشد.
پژوهشگران دانشگاه یووسکیلا ۲۶۰ نوجوان، شامل ۱۲۴ دختر و ۱۳۶ پسر، را از دوران کودکی تا نوجوانی دنبال کردند و یادگیری، توجه و حافظه کاری آن‌ها را در میانگین سنی ۱۵.۸ سال با استفاده از مجموعه آزمون کاگ‌استیت ارزیابی کردند. این تیم در طول دوره مطالعه، هم فعالیت بدنی و هم الگوهای استفاده از صفحه‌نمایش را بررسی کرد.
نتیجه‌ای که به دست آمد، کمتر به تعداد ساعت‌هایی مربوط بود که کودکان مقابل صفحه‌نمایش می‌گذراندند و بیشتر به این بستگی داشت که با آن زمان چه می‌کردند. فعالیت‌های دیجیتال تعاملی، مانند حل مسئله، یادگیری مهارت‌های تازه و تولید محتوا، با پردازش شناختی قوی‌تر در سال‌های نوجوانی ارتباط داشتند. در مقابل، پیمایش منفعلانه در شبکه‌ها چنین مزیتی نشان نداد. خلاصه اینکه همه پیکسل‌ها ارزش یکسانی ندارند.
این تفاوت برای والدین و معلمان اهمیت زیادی دارد. هدایت کودکان به سمت استفاده فعال و اندیشه‌برانگیز از ابزارهای دیجیتال، مانند کدنویسی، بازی‌های آموزشی چالش‌برانگیز و پروژه‌های چندرسانه‌ای، امیدوارکننده‌تر از تمرکز صرف بر محدود کردن زمان استفاده از صفحه‌نمایش به نظر می‌رسد. پژوهشگران بر رویکردی متعادل تأکید دارند؛ رویکردی که در آن تعامل سازنده با فناوری دیجیتال در کنار فعالیت بدنی منظم قرار می‌گیرد.
نکته جالب این است که ارتباط میان تحرک و شناخت در دختران و پسران یکسان نبود. دخترانی که در کودکی فعالیت بدنی سبک داشتند، در نوجوانی معمولاً حافظه کاری بهتری نشان دادند. در پسران، شرکت در فعالیت‌های بدنی ساختاریافته و هدایت‌شده عاملی بود که روشن‌تر از همه با بهبود حافظه کاری در سال‌های بعد ارتباط داشت. مسیرها متفاوت بودند، اما مقصد مشابه بود: مهارت‌های ذهنی قوی‌تر.
این مطالعه همبستگی‌ها را نشان می‌دهد، نه اثبات رابطه مستقیم علت و معلولی میان استفاده از صفحه‌نمایش یا فعالیت بدنی و تغییرات شناختی.
این پژوهش که در نشریه علوم ورزش کودکان منتشر و در ساینس‌دیلی خلاصه شده است، هشدارهای ساده‌انگارانه درباره ذاتاً زیان‌بار بودن زمان صفحه‌نمایش را به چالش می‌کشد. یافته‌ها گفت‌وگو را به سمت کیفیت به جای کمیت می‌برد و خواستار دستورالعمل‌های هوشمندانه‌تر است: تقویت یادگیری دیجیتال فعال، حفظ زمان بازی و طراحی تجربه‌های مبتنی بر صفحه‌نمایش که فکر کردن را طلب کنند، نه صرفاً تماشا کردن را.
چه می‌شود اگر نسل بعدی یاد بگیرد از صفحه‌نمایش همان‌طور استفاده کند که یک نجار از چکش استفاده می‌کند: ابزاری برای ساختن، نه عادتی برای گذراندن وقت؟
.avif)
نظر بگذارید
نظرات (2)
خوبه که روی کیفیت تاکید شده، اما عملی کردنش برای والدین و مدارس ساده نیست، گفتنش راحت تر از اجراست، کمی راهکار بدید لطفا
وااای یعنی تابلیت هم می‌تونه مغز رو درست هدایت کنه؟ اگه اپ‌ها و بازی‌ها هدفمند باشن، واقعا امیدوارکننده‌ست... ولی چطوری تضمینش کنیم؟