میتسوبیشی پاجرو ۲۰۲۷ با دیزل و آفرود واقعی

بازگشت نامی بزرگ با تجهیزات واقعی آفرود

پس از وقفه‌ای کوتاه، پاجرو بازگشته است، اما این بازگشت فقط یک تغییر نشان ساده نیست. میتسوبیشی برای سال ۲۰۲۷ پاجرو را به‌عنوان یک شاسی‌بلند سه‌ردیفه واقعی با ساختار شاسی مستقل روی بدنه معرفی کرده که گشتاور دیزلی را با قطعات سنگین و حرفه‌ای آفرود ترکیب می‌کند. نسل پنجم این مدل در جایگاه پرچم‌دار برند قرار می‌گیرد و خریدارانی را هدف گرفته که کاربرد خانوادگی را می‌خواهند، بی‌آنکه توانایی عبور از مسیرهای سخت را قربانی کنند.

زیربنا: شاسی نردبانی و محور صلب پیام روشنی دارند

میتسوبیشی به‌جای ادامه مسیر نسل قبلی پاجرو که هرچه بیشتر به خودروهای سواری نزدیک می‌شد، جهت کاملا متفاوتی را انتخاب کرده است. مدل جدید روی شاسی نردبانی برگرفته از وانت میان‌سایز تریتون/ال۲۰۰ ساخته شده و به محور عقب صلب مجهز است. این تغییر، ماهیت مکانیکی لازم برای آفرود جدی را به پاجرو جدید بازمی‌گرداند و به آن توان عبور از مسیرهای ناهموار، یدک‌کشی بارهای سنگین و برتری نسبت به بسیاری از رقبای یکپارچه‌بدنه را می‌دهد.

سامانه محرکه برای طرفداران نسخه‌های ساخت تایلند آشناست: یک موتور چهار سیلندر خطی ۲.۴ لیتری توربودیزل که با گیربکس هشت‌سرعته اتوماتیک و سامانه چهارچرخ محرک سوپر سلکت II همراه می‌شود. خروجی موتور ۱۵۰ کیلووات اعلام شده و گشتاور آن بسته به تنظیمات هر بازار، ۴۸۰ یا ۴۷۰ نیوتن‌متر است. در بیان روزمره، این اعداد معادل حدود ۲۰۱ اسب‌بخار و نزدیک به ۳۴۷ تا ۳۵۴ پوند-فوت گشتاور هستند؛ نتیجه‌ای قدرتمند برای یک موتور چهار سیلندر.

اعتبار آفرودی

پاجرو به دنده کمکی، دیفرانسیل مرکزی قابل قفل شدن و حالت‌های قابل انتخاب از جمله ۲اچ، ۴اچ، ۴اچ‌ال‌سی و ۴ال‌ال‌سی مجهز است. میتسوبیشی همچنین مجموعه‌ای از سامانه‌های الکترونیکی اس ای‌دبلیوسی مانند کنترل فعال انحراف، سیستم‌های بهبودیافته کنترل کشش و پایداری، و مدیریت هوشمند ترمز ضدقفل را اضافه کرده تا هنگام دشوار شدن مسیر، کنترل خودرو بهتر حفظ شود.

مشخصات کلیدی آفرود:

• طول: ۴,۹۲۰ میلی‌متر (۱۹۳.۷ اینچ)
• فاصله از سطح زمین: ۲۳۰ میلی‌متر (۹.۰ اینچ)
• زاویه ورود: ۳۰.۴ درجه
• زاویه شکست: ۲۲.۶ درجه
• زاویه خروج: ۲۵.۸ درجه

تولید در تایلند انجام می‌شود؛ همان خط کارخانه‌ای که مسئول ساخت تریتون/ال۲۰۰ است. نخستین دستگاه‌ها قرار است اواخر امسال به نمایشگاه‌ها برسند. تحویل در استرالیا از اکتبر ۲۰۲۶ آغاز می‌شود و قیمت‌گذاری نزدیک به زمان عرضه اعلام خواهد شد، هرچند انتظار می‌رود بالاتر از پاجرو اسپرت قبلی باشد.

طراحی: نشانه‌های مدرن در کنار ادای احترام به میراث پاجرو

از نظر ظاهری، پاجرو جدید نسبت به مدل گردتر نسل چهارم، قامتی عمودی‌تر و هدفمندتر دارد. طراحان انحناهای نرم را کاهش داده و به‌جای آن از سطوح افقی قوی‌تر و گلگیرهای برجسته‌تر استفاده کرده‌اند. طراحی ستون سی به رول‌بار نصب‌شده روی کابین پاجرو اولیه ادای احترام می‌کند، در حالی که طرح شش‌ضلعی عقب یادآور درِ صندوق‌هایی است که در گذشته چرخ زاپاس روی آن‌ها نصب می‌شد. میتسوبیشی زاپاس را به‌جای نصب روی درِ عقب، زیر کف خودرو پنهان کرده تا نمای عقب تمیزتر باشد و در عین حال کارایی حفظ شود.

در بخش جلو، این شاسی‌بلند به چراغ‌های تی‌شکل و نوار نوری تمام‌عرض در بالای جلوپنجره‌ای پهن با تیغه‌های افقی مجهز شده است. در مجموع، حالت ایستادن خودرو نسبت به قبل عریض‌تر و کشیده‌تر به نظر می‌رسد و پاجرو را از نظر بصری به رقبای پریمیوم فول‌سایز نزدیک می‌کند.

کابین: سه ردیف صندلی، پوشش‌های ممتاز و فناوری روز

در داخل کابین، میتسوبیشی میان کاربرد خشن و آفرودی با ارتقای محسوس کیفیت مواد و مونتاژ تعادل برقرار کرده است. داشبورد همچنان فرم عریض و افقی دارد، اما از سطوح نرم، دریچه‌های تهویه مرتفع و دستگیره‌های بزرگ و یکپارچه بهره می‌برد. کنسول میانی حجیم و دوخت‌های تزئینی الهام‌گرفته از هنر کیمه‌کومی، حس لوکس‌تری به کابین می‌دهند.

پاجرو هفت نفره است و از نیمکت ردیف دوم کشویی استفاده می‌کند که ۱۵۰ میلی‌متر جابه‌جا می‌شود و برای دسترسی بسیار آسان‌تر به ردیف سوم، قابلیت تا شدن و حرکت رو به جلو دارد. امکانات رفاهی شامل تهویه مطبوع اتوماتیک سه‌ناحیه‌ای و صندلی‌های دارای تهویه است؛ نشانه‌ای روشن از اینکه این شاسی‌بلند شاسی نردبانی، علاوه بر توانایی مسیرهای سخت، با توجه به آسایش خانواده نیز مهندسی شده است.

سامانه سرگرمی و اطلاعات بسته به تیپ، با یکی از دو اندازه نمایشگر ۱۲.۳ یا ۱۴.۳ اینچی عرضه می‌شود. میتسوبیشی همچنین برداشت دیجیتالی از مجموعه سه نشانگر کلاسیک را با نام مولتی‌متر احیا کرده است. این نمایشگر اطلاعات آفرودی مانند زاویه طولی و عرضی خودرو، جهت قطب‌نما، دمای محیط و ارتفاع را نشان می‌دهد. افزوده کاربردی دیگر، نمایشگر چندنمای اطراف سه‌بعدی است که تصویر چهار دوربین را در قالب نمای ترکیبی زنده کنار هم قرار می‌دهد و حتی نمای زیر کف خودرو را برای عبور از زمین‌های ناهموار ارائه می‌کند.

ایمنی و شاسی

پاجرو با سهم بیشتری از فولاد کششی مقاوم نسبت به وانت تریتون/ال۲۰۰ ساخته شده و به هشت کیسه هوا و مجموعه گسترده‌ای از سامانه‌های پیشرفته کمک‌راننده مجهز است. چیدمان تعلیق شامل جناغی دوبل در جلو، فنرهای لول و ترمزهای دیسکی در هر چهار چرخ است؛ ترکیبی که بر عملکرد بهتر در هندلینگ و ترمزگیری، چه در جاده و چه خارج از جاده، تاکید دارد.

جایگاه در بازار و رقبا

میتسوبیشی آشکارا قصد دارد پاجرو جدید را در برابر متخصصان سنتی آفرود مانند تویوتا لندکروزر قرار دهد و هم‌زمان خریدارانی را جذب کند که به صندلی‌های سه‌ردیفه نیاز دارند. در استرالیا و بازارهای نزدیک، این مدل عملا جایگزین پاجرو اسپرت می‌شود که آن هم از زیربنای مشترک با وانت بهره می‌برد، اما نسخه جدید تمرکز بسیار بیشتری بر توانایی واقعی آفرود دارد. انتظار می‌رود قیمت آن نسبت به اسپرت قبلی بالاتر باشد؛ موضوعی که کابین پریمیوم‌تر، فناوری‌های افزوده و اجزای مکانیکی مقاوم‌تر آن را توجیه می‌کند.

نکات برجسته و جمع‌بندی:

• بازگشت واقعی به معماری شاسی مستقل روی بدنه و استفاده از محور صلب
• گشتاور دیزلی متمرکز بر یدک‌کشی و حرکت آفرودی در سرعت‌های پایین
• کابین مدرن و راحت با چینش سه‌ردیفه مناسب خانواده
• تولید در تایلند؛ آغاز نخستین تحویل‌ها در بازارهای کلیدی از اواخر ۲۰۲۶

اینکه خریداران در دوره‌ای که بازار به سمت برقی‌سازی حرکت می‌کند، از یک پاجرو دیزلی با شاسی نردبانی استقبال خواهند کرد یا نه، هنوز پرسشی باز است. با این حال، میتسوبیشی برای کسانی که همچنان توانایی آفرود واقعی، یدک‌کشی و کاربردپذیری روزمره را در اولویت می‌گذارند، مجموعه‌ای قانع‌کننده ارائه کرده است. پاجرو جدید نامی ریشه‌دار را با مهندسی‌ای زنده می‌کند که با افسانه آن همخوان است، نه اینکه صرفا از اعتبار گذشته‌اش وام بگیرد.