هیوندای می‌گوید همچنان به فناوری پیل سوختی متعهد است، اما می‌پذیرد که پذیرش تجاری خودروهای هیدروژنی سواری با کندی روبه‌رو شده، چون مشتریان به تعداد کافی سراغ آن‌ها نمی‌روند. موتور۱ گزارش داده است که اسکات نارگار، مدیر آینده حمل‌ونقل و روابط دولتی هیوندای استرالیا، به کاراکسپرت گفته است: «هیدروژن برای خودروهای سواری نمرده است»، و هم‌زمان تأیید کرده که این شرکت هنوز در حال ارزیابی یک خودروی پیل سوختی نسل جدید است. او افزود: «مهم‌ترین چیزی که باید پیدا کنید، مشتری است»، و تقاضای ضعیف بازار را مانع اصلی گسترش گسترده‌تر این خودروها دانست.
تجربه هیوندای با نکسو و استقبال محدود از مدل ۲۰۲۶ نشان می‌دهد که پیشرفت مهندسی به‌تنهایی، بدون شبکه سوخت‌گیری قابل اتکا و هزینه‌های پایین‌تر، فروش را تضمین نخواهد کرد.
موانع بازار و موضع هیوندای
ارزیابی نارگار روشن می‌کند که توسعه فنی فقط بخشی از این معادله است. قانع کردن خریداران برای خرید خودرویی که به شبکه پراکنده جایگاه‌های سوخت‌گیری هیدروژن وابسته است، به‌مراتب دشوارتر از بهبود مجموعه پیل سوختی خواهد بود. کراس‌اوور نکسو هیوندای، از جمله مدل ۲۰۲۶، تجربه عملی ارزشمندی فراهم کرده، اما محصول نسل دوم هنوز نتوانسته در بسیاری از بازارها جای پای محکمی پیدا کند. هیوندای سرمایه‌گذاری بیشتر در خودروهای سواری پیل سوختی را کنار نگذاشته است، اما امکان‌پذیری تجاری، یعنی یافتن تعداد کافی از مشتریان مایل به خرید، را در مرکز هر تصمیم قرار می‌دهد.
زمینه صنعت و تغییر راهبردها
خودروسازان دیگر رویکردهای متفاوتی دارند. تویوتا با سدان میرای و بی ام و که قصد دارد تا پایان این دهه مدل آی ایکس۵ هیدروژن را عرضه کند، همچنان برای پیل سوختی نقش قائل‌اند. تویوتا و بی ام و همکاری سال ۲۰۲۴ خود را برای توسعه سامانه پیل سوختی نسل سوم و کاهش هزینه‌های تولید گسترش دادند. هر دو برند، هیدروژن را یکی از چند مسیر ممکن می‌دانند، نه جایگزینی فراگیر برای قوای محرکه تمام برقی باتری‌محور. بی ام و پیل سوختی را مسیری جایگزین برای کاهش آلایندگی توصیف می‌کند و تویوتا همچنان در فناوری‌های خودرو برقی، هیبریدی، پلاگین هیبریدی و هیدروژنی سرمایه‌گذاری می‌کند.
در همین حال، چند خودروساز بزرگ برنامه‌های خودروهای سواری پیل سوختی را کوچک کرده یا کنار گذاشته‌اند. مرسدس پس از سال‌ها تحقیق، توسعه خودروهای هیدروژنی سواری را متوقف کرده و هوندا نیز تولید کلاریتی را پایان داده است. فولکس‌واگن و برخی تولیدکنندگان دیگر از هیدروژن برای خودروهای سواری عقب‌نشینی کرده‌اند، زیرا سامانه‌های تمام برقی باتری‌محور را مسیر عملی‌تری برای حمل‌ونقل جاده‌ای بدون آلایندگی می‌دانند. استلانتیس در سال ۲۰۲۵ برنامه خودروهای سواری پیل سوختی خود را رها کرد و طرح‌های مربوط به ون‌های تجاری هیدروژنی را نیز لغو کرد؛ دلیلی که این شرکت مطرح کرد، زیرساخت محدود و منطق تجاری ضعیف بود. جنرال موتورز هم تصمیم گرفت توسعه نسل بعدی پیل سوختی را متوقف کند و تمرکز خود را به خودروهای برقی باتری‌محور منتقل کند. این تصمیم‌ها نشان می‌دهد تا زمانی که پذیرش مشتریان و ظرفیت سوخت‌گیری کافی نباشد، توجیه سرمایه‌گذاری‌های میلیارددلاری چقدر دشوار شده است.
محدودیت‌های هزینه و زیرساخت همچنان مهم‌ترین موانع هستند. سامانه‌های پیل سوختی هیدروژنی هنوز از گزینه‌های تمام برقی باتری‌محور گران‌ترند و ساخت و بهره‌برداری از زیرساخت اختصاصی سوخت‌گیری نیز هزینه بالایی دارد. خودروهای برقی باتری‌محور از گسترش شبکه شارژ عمومی و امکان شارژ خانگی بهره می‌برند؛ اما خودروهای هیدروژنی به شبکه‌ای متفاوت و سرمایه‌بر نیاز دارند که در بسیاری از مناطق هنوز به مقیاس لازم برای پشتیبانی از مالکیت انبوه نرسیده است. هیوندای و دیگر حامیان هیدروژن، در مناطقی که منابع تجدیدپذیر فراوان برای تولید هیدروژن سبز دارند ظرفیت قابل توجهی می‌بینند، اما می‌پذیرند که گسترش شبکه‌های سوخت‌گیری و کاهش هزینه فناوری، پیش‌شرط جذب مشتریان شخصی است.
به گزارش کاراکسپرت، آینده خودروهای هیدروژنی سواری کمتر به توان مهندسی خودروسازان وابسته خواهد بود و بیشتر به پیشرفت در کاهش هزینه‌ها، توسعه زیرساخت سوخت‌گیری و آمادگی مصرف‌کنندگان برای پذیرش این فناوری بستگی دارد.
نظر بگذارید
نظرات (2)
نکسو کلی پیشرفت داشته ولی بدون جایگاه سوخت و هزینه کمتر، فروش معجزه ست! هی، مهندسی تنها کافی نیست
واقعا هیدروژن برای سواری مرده؟ بنظر میاد نه... اما تا وقتی پمپ و قیمت پایین نیاد، مشتری که نمیاد؟