فیلم تازه لنس آرمسترانگ با بازی آستین باتلر در راه است

هالیوود بارها به سراغ روایت‌های اوج‌گیری و سقوط رفته است. این بار نورافکن‌ها روی لنس آرمسترانگ افتاده و ادوارد برگر هدایت پروژه را بر عهده دارد؛ آستین باتلر نیز قرار است نقش این قهرمان سقوط‌کرده را بازی کند.

برگر هم‌زمان چند پروژه پرسر‌وصدا را پیش می‌برد. از استرادیواریوس برای نتفلیکس گرفته تا فیلمی مرموز به نام مانع که طبق گزارش‌ها باتلر نیز به آن پیوسته است، و حتی زمزمه‌هایی درباره احتمال کارگردانی قسمت بعدی جیسون بورن. او پیش‌تر هم با ستاره‌های طراز اول همکاری کرده است: سواران با بازی برد پیت، برای اکران سال آینده توسط ای۲۴ آماده می‌شود.

قرار است تولید فیلم از ژانویه آغاز شود. روند انتخاب بازیگران در جریان است و فیلمنامه را زک بیلین نوشته؛ نویسنده‌ای که پشت شاه ریچارد قرار داشت. از تهیه‌کنندگان پروژه می‌توان به اسکات استوبر و نیک نسبیت اشاره کرد. گفته می‌شود استوبر، دوست قدیمی آرمسترانگ، اصرار داشته هر تصویری از او کاملا صادقانه و بی‌پرده باشد. پس از گفت‌وگوهای طولانی، آرمسترانگ با این شرط موافقت کرده است.

اپل اورجینال فیلمز در فوریه، پس از رقابتی شدید میان استودیوهای بزرگ و پلتفرم‌های استریم، حقوق ساخت فیلم را به دست آورد. ایده خلاقانه پروژه بسیار گویاست: انرژی پرشتاب یک درام فرمول یک را تصور کنید که با زیاده‌روی‌های جسورانه گرگ وال استریت ترکیب شده باشد. باید انتظار فیلمی پرسرعت، پرزرق‌وبرق و درگیر با تنش‌های اخلاقی را داشت، نه یک ستایش‌نامه.

مسیر زندگی آرمسترانگ شبیه یک تراژدی یونانی مدرن است. او سرطان را شکست داد. به ورزش بازگشت. سپس هفت سال پیاپی بر تور دو فرانس مسلط شد. اما همه آن پیروزی‌ها از او پس گرفته شد. سال‌ها دوپینگ را انکار کرد و بعد اعتراف کرد. آن اعتراف فقط پایان یک حرفه نبود؛ زندگی عمومی او را از نو تعریف کرد.

این نخستین بار نیست که هالیوود به سراغ داستان آرمسترانگ می‌رود. در سال ۲۰۱۵، استیون فریرز فیلم برنامه را کارگردانی کرد و بن فاستر تصویری تاریک و بی‌ملاحظه از او ارائه داد. خود آرمسترانگ در آن پروژه مشارکت نداشت و فیلم برای بسیاری از تماشاگران چندان دیده نشد.

برگر با کارنامه‌ای سنگین وارد این پروژه می‌شود. در جبهه غرب خبری نیست برای نتفلیکس در سال ۲۰۲۲ چهار جایزه اسکار گرفت و او را به یکی از پرتقاضاترین کارگردانان سینما تبدیل کرد. پس از آن مجمع سری کاردینال‌ها را ساخت؛ درامی پاپی که چندین نامزدی اسکار به دست آورد، هرچند اثر تازه‌تر او، تصنیف یک قمارباز کوچک، نتوانست به همان اندازه نظر منتقدان و تماشاگران را جلب کند.

آنچه این فیلم تازه درباره لنس آرمسترانگ را تماشایی می‌کند، تازگی سوژه نیست. جذابیت اصلی در وعده پیچیدگی نهفته است: کارگردانی در اوج نفوذ هنری، بازیگر کاریزماتیکی چون باتلر، و فیلمنامه‌ای که به جای تطهیر، به دنبال شفافیت است. آیا فیلم می‌تواند میان نمایش جسارت و پذیرش مسئولیت تعادل برقرار کند؟ این همان پرسشی است که همه منتظر پاسخ آن خواهند بود، وقتی دوربین‌ها روشن شوند.