بعدازظهر جمعه، دیوید الیسون در شبکه اجتماعی ایکس تنها یک واژه کوتاه و قاطع نوشت: اسکایدنس. واژهای کوتاه، آشنا برای صنعت سرگرمی و غیرمنتظره برای دیگران. او با همین یک نام، بزرگترین پرسشی را که بر ادغام پارامونت و وارنر سایه انداخته بود، پاسخ داد.
الیسون که در سال ۲۰۰۶ استودیو اسکایدنس را بنیانگذاری کرد، توضیح داد که شرکت تازه ادغامشده نام اسکایدنس را خواهد داشت، در حالی که پارامونت و وارنر همچنان بهعنوان برندهایی مستقل و قابل تشخیص فعالیت میکنند. این نکته اهمیت زیادی دارد. مخاطبان به استودیوها و سرویسهایی مراجعه میکنند که میشناسند، از دیزنی و نتفلیکس گرفته تا پارامونت پلاس و اچبیاو مکس. بنابراین این انتخاب، هویتهای رو به مخاطب را حفظ میکند و همزمان برای شرکت مادر، شخصیتی مستقل و متمایز میسازد.
چرا اسکایدنس؟ این انتخاب هم عملی است و هم نمادین. عملی، چون شرکت به هویت مادری نیاز داشت که زیرمجموعههای باسابقه و مشهورش را تحتالشعاع قرار ندهد. نمادین، چون الیسون مالک منفعل نیست؛ اسکایدنس کار خود را بهعنوان استودیوی او آغاز کرد و حالا به پرچم یکی از بزرگترین بازآراییهای صنعت سرگرمی مدرن تبدیل شده است. ارزش معامله خیرهکننده است: ۱۱۱ میلیارد دلار. انتظار میرود این قرارداد هفته آینده نهایی شود.

الیسون این اعلام را با یک ویدیوی تبلیغاتی کوتاه همراه کرد؛ مونتاژی از فیلمها و سریالهای آینده که در پایان به کارتی عنواندار میرسد و اسکایدنس را در مرکز قرار میدهد، در حالی که پارامونت و وارنر پیرامون آن دیده میشوند. لوگوهای سیبیاس، اچبیاو مکس، پارامونت پلاس، دیسی کامیکس، نیکلودئون و سیانان نیز در این ویدیو ظاهر میشوند؛ چیدمانی که به همان اندازه که بصری است، حامل پیام راهبردی و شرکتی نیز هست. استودیوها و پلتفرمهای استریم چهرههای جداگانه خود را حفظ میکنند؛ شرکت مادر مقیاس، قدرت توزیع و هدفی یکپارچه را فراهم میسازد.
پارامونت و وارنر زیرمجموعه اسکایدنس خواهند بود، اما بهعنوان برندهای مستقل باقی میمانند. این جمله اصل عملیاتی ماجراست: به استودیوهای باسابقه فرصت داده میشود آنچه آنها را خاص کرده حفظ کنند، در حالی که از زیرساختی مشترک برای دسترسی به مخاطبان جهانی بهره میبرند.
به نقشهای فکر کنید که این ساختار ایجاد میکند. سیبیاس تمرکز خود را بر پخش تلویزیونی و ورزش حفظ میکند. نیکلودئون همچنان مرکز محتوای کودک و خانواده میماند. سیانان نقش ستون خبری را ادامه میدهد. در همین حال، فیلمهای بزرگ استودیویی، داراییهای دیسی و سرویسهای استریم میتوانند از منابع مشترک و دامنه جهانی یکپارچه بهره بگیرند. این، خانهای از برندها زیر یک سقف واحد است.
رهبری شرکت نیز بخشی از این رونمایی بود. الیسون در کنار واینان کرایز، مدیرعامل پیشین متل، بهعنوان مدیرعامل مشترک فعالیت خواهد کرد. سایر نقشهای اجرایی هنوز نهایی نشدهاند؛ موضوعی که جا را برای شگفتیهای بیشتر باز میگذارد، آن هم در زمانی که این نهاد تازه شکل میگیرد و صنعت سرگرمی با دقت نگاه میکند مسئولیتها چگونه تقسیم خواهند شد.
اینجا پرسش بزرگتری درباره نامها و برداشت عمومی مطرح است. نام شرکتهای مادر معمولا برای بینندگان عادی چندان معنا ندارد، بهجز در گزارشهای کاماسکور و گزارشهای فصلی. با این حال، گاهی یک نام وزن و معنای خاصی پیدا میکند: دیزنی یادآور سرگرمی خانوادگی است؛ نتفلیکس مترادف استریم شده است. اسکایدنس حالا تلاش میکند در همان فضای کمیاب قرار بگیرد؛ جایی که یک شرکت مادر پشتصحنه میتواند هم قدرتمند باشد و هم نامرئی، استودیوها را پیش ببرد بیآنکه هویتشان را تصاحب کند.
گام بعدی چیست؟ برنامههای ادغام، نقشه راه محتوا و راهبردهای پلتفرمی، کارهای روزمرهای هستند که پس از این تیتر آغاز میشوند. اما فعلا فصل تازهای زیر نامی شروع شده که ابتدا یک استودیو بود و اکنون به مدعی اثرگذاری بر آینده سینما، تلویزیون و استریم تبدیل شده است.
.avif)



نظر بگذارید
نظرات (3)
ایده شیکه ولی به نظرم ممکنه بیش از حد بلندپروازانه باشه. شرکت مادر باید گاه نامرئی بمونه، نه اینکه همه چیزو ببلعه.
این حرکت واقعا جدیه؟ ۱۱۱ میلیارد، اسم جدید، ولی برندهای قدیمی چی میشن؟ دو دلام
وااای، اسکایدنس؟ یه اسم ساده ولی قدرتمند. هم هیجان دارم هم نگران، ببینیم این اتحاد بزرگ چی درمیاد...