ظاهرشان سالم است. سر کار می‌روند، کارهای روزمره را انجام می‌دهند و زندگی عادی دارند. اما برای حدود یک‌سوم بزرگسالان در بریتانیا، فشار خون بالا و تشخیص‌داده‌نشده بی‌صدا در حال افزایش خطر است.
پژوهشگران دانشگاه آکسفورد پرونده‌های سلامت حدود ۱٫۴ میلیون نفر را در سراسر بریتانیا تحلیل کردند و دریافتند که ۳۷ درصد از بزرگسالان با تعریف سازمان جهانی بهداشت از پرفشاری خون مطابقت دارند: فشار سیستولیک ۱۴۰ میلی‌متر جیوه یا بالاتر، یا فشار دیاستولیک ۹۰ میلی‌متر جیوه یا بالاتر. این اعداد با افزایش سن به‌طور چشمگیری تغییر می‌کنند. فقط ۱۵ درصد از افراد ۱۸ تا ۳۹ ساله فشار خون بالا دارند، در حالی که این نسبت در میان افراد ۸۰ ساله و بالاتر به ۷۱ درصد می‌رسد. پس از تعدیل بر اساس سن، این مطالعه گزارش کرد که ۴۲ درصد مردان و ۲۹ درصد زنان تحت تأثیر این وضعیت هستند.
نظام سلامت کجا در حال عقب‌ماندن است
شاید نگران‌کننده‌ترین یافته، میزان آگاهی باشد. نزدیک به سه نفر از هر پنج نفری که با معیارهای این مطالعه برای پرفشاری خون مطابقت داشتند، از سوی پزشک یا کادر درمان مطلع نشده بودند که به این عارضه مبتلا هستند و داروی فشار خون مصرف نمی‌کردند. این یعنی ۵۹ درصد از افراد دارای فشار خون بالا همچنان از وضعیت خود بی‌خبرند. حتی در میان افرادی که تحت درمان هستند، کنترل فشار خون به‌هیچ‌وجه تضمین‌شده نیست. حدود نیمی از شرکت‌کنندگانی که دست‌کم یک داروی ضد فشار خون مصرف می‌کردند، همچنان عددی برابر یا بالاتر از ۱۴۰/۹۰ میلی‌متر جیوه ثبت کردند، همان آستانه‌ای که در این مطالعه استفاده شده است.
تیم آکسفورد به‌درستی فشار خون بالا را قاتل خاموش توصیف می‌کند. این عارضه مهم‌ترین عامل خطر قابل اصلاح برای بیماری‌های قلبی عروقی است و با حدود نیمی از حمله‌های قلبی و سکته‌های مغزی در بریتانیا ارتباط دارد. میلیون‌ها نفر با خطر قلبی عروقی مدیریت‌نشده زندگی می‌کنند و هر تشخیص ازدست‌رفته، فرصتی از دست‌رفته برای پیشگیری است.
نویسندگان می‌نویسند: «راهنماهای بالینی موجود روشن هستند، اما اجرای آن‌ها یکدست نیست. یافته‌های ما نشان می‌دهد که راهبردهای شناسایی و مدیریت باید به‌فوریت بازنگری شوند تا شکاف میان آنچه دستورالعمل‌ها توصیه می‌کنند و آنچه در عمل رخ می‌دهد، کاهش یابد.» پیام صریح است: تشخیص بدون پیگیری مؤثر، آسیب را کم نمی‌کند.
پس چه چیزی می‌تواند تغییر کند؟ اقدامات ساده اهمیت زیادی دارند. اندازه‌گیری‌های روتین در مراقبت‌های اولیه، غربالگری فرصت‌محور در محیط‌های اجتماعی و استفاده گسترده‌تر از دستگاه‌های معتبر فشارسنج خانگی می‌توانند افرادی را شناسایی کنند که از غربالگری مبتنی بر کلینیک جا می‌مانند. برای کسانی که دارو مصرف می‌کنند، تنظیم فعال دوز و درمان ترکیبی، با تکیه بر اندازه‌گیری‌های تکرارشونده به‌جای یک عدد منفرد در مطب، شانس رسیدن به فشار خون هدف را افزایش می‌دهد.
مداخلات سبک زندگی همچنان پایه اصلی پیشگیری و درمان هستند: کاهش مصرف سدیم، فعالیت بدنی منظم، میانه‌روی در مصرف الکل و مدیریت وزن می‌توانند فشار خون را در سطح جمعیت کاهش دهند. با این حال، اقدام‌های سلامت عمومی و تغییرات در سطح نظام سلامت نیز ضروری است. این یعنی مسیرهای شفاف‌تر برای تشخیص، پیگیری بهتر پس از ثبت یک عدد بالا و ایجاد مشوق‌هایی برای دستیابی به نرخ‌های کنترل فشار خون که با شواهد امروزی همخوان باشد.
این مطالعه که در نشریه بی‌ام‌جی پابلیک هلث منتشر شده، با استفاده از یک مجموعه داده بسیار بزرگ، بار سلامت قابل پیشگیری را برجسته می‌کند. نتیجه آن بر یک واقعیت ساده اما فوری تأکید دارد: تشخیص اهمیت دارد و آنچه پس از تشخیص رخ می‌دهد نیز به همان اندازه مهم است. اگر خدمات سلامت اقدام نکنند، خطر زنده می‌ماند و پیامدهای آن نیز ادامه پیدا می‌کند.
.avif)
نظر بگذارید
نظرات (3)
من تجربه دارم؛ مادربزرگم چند بار فشارش بالا شده بود ولی پیگیری نشد تا بعدا، سکته دور از انتظار نبود. فشارسنج خانگی خوبه ولی نظام سلامت هم باید مسئول باشه
آیا این آمار قابل اعتمادِ؟ معیارها همه جا یکیه؟ مطب که یه عدد میگیره، آیا روششون استاندارده یا خطا هست... شک دارم
وای... ۵۹٪ بی‌خبر؟ یعنی خیلیا دارن روزمره زندگی میکنن و خطر زیر پوسته، وحشتناک! باید فوری کاری بشه