کمتر فیلمی مانند «اودیسه» کریستوفر نولان اینقدر طولانی در سالنهای سینما دوام آورده است. ماهها پس از اکران، هنوز صفهای طولانی برای تماشای آن شکل میگیرد و سانسهای پردههای ممتازش به فروش کامل میرسد. چرا؟ چون این اثر فقط یک بلاکباستر دیگر نیست، بلکه فیلمی است که برای پرده بزرگ و برای تماشاگرانی ساخته شده که بارها به سینما برمیگردند.
طبق تازهترین گزارش در ۲۵ اکتبر، «اودیسه» در گیشه جهانی به حدود ۱.۷۹ میلیارد دلار رسیده و آماده است پیش از پایان اکران سینمایی خود از مرز ۱.۸ میلیارد دلار عبور کند. از این رقم، حدود ۱.۱۷ میلیارد دلار از بازارهای بینالمللی و ۶۲۵.۴ میلیون دلار از آمریکا و کانادا به دست آمده است. این آمار، فیلم را وارد قلمرویی کرده که پیشتر هیچ اثر دارای درجه سنی بزرگسالان به آن نرسیده بود.
«اودیسه» اکران خود را به عنوان پرفروشترین فیلم بزرگسالان تاریخ به پایان خواهد رساند. این دستاورد وقتی چشمگیرتر میشود که به ماهیت خود فیلم نگاه کنیم: یک حماسه نزدیک به سه ساعت که از یک شعر باستانی اقتباس شده است. اثری که روی کاغذ گزینهای بعید برای فتح جدولهای مدرن فروش سینما به نظر میرسید، اما همین کار را انجام داده است.
بخش بزرگی از این موفقیت بر دوش شتاب بازارهای بینالمللی بود. در پانزدهمین آخر هفته اکران، فروش خارج از آمریکای شمالی حدود ۳.۲ میلیون دلار دیگر به مجموع درآمد اضافه کرد؛ افتی تنها ۱۷.۹ درصدی نسبت به هفته قبل. چنین پایداری پس از بیش از سه ماه اکران نشان میدهد علاقه مخاطبان همچنان ادامه دارد، بهویژه در کشورهایی که فیلم دیرتر روی پرده رفت یا بهصورت مرحلهای در مناطق مختلف اکران شد.

در بازار داخلی، ماجرا کمی پیچیدهتر است. گستره اکران «اودیسه» در آمریکای شمالی کاهش یافته و اکنون در حدود ۳۳۰ سینما نمایش داده میشود؛ موضوعی که افت تندتر فروش در آمریکا را توضیح میدهد. با این حال، اکرانهای مرحلهای در بازارهای کلیدی مانع از افت شدید فروش جهانی شد. کره جنوبی و ژاپن عملکرد قابل قبولی داشتند و تنها آخر هفته افتتاحیه آیمکس در چین حدود ۱۳ میلیون دلار درآمد ایجاد کرد.
نمایشهای آیمکس یکی از عوامل اصلی سودآوری این فیلم بودهاند. «اودیسه» بهطور کامل با فرمت ۷۰ میلیمتری آیمکس فیلمبرداری شده و همین موضوع سینمادوستانی را جذب کرد که به دنبال تجربهای ممتاز و تماشایی بودند. تا میانه اکتبر، نمایشهای آیمکس حدود ۳۴۶.۴ میلیون دلار فروش داشتند و «اودیسه» را به پرفروشترین فیلم تاریخ این فرمت تبدیل کردند. این موفقیت یادآور یک نکته مهم است: وقتی فیلمسازان به مقیاس، شکوه بصری و تجربه سینمایی اهمیت میدهند، مخاطبان اغلب پاسخ مثبت میدهند.
شروع اکران از همان روز اول خیرهکننده بود. افتتاحیه بینالمللی ۱۳۹.۶ میلیون دلاری، بهترین آغاز نولان در خارج از آمریکای شمالی را رقم زد و افت فروش آخر هفته دوم در برخی بازارها تنها ۳ درصد بود؛ یکی از سالمترین و قدرتمندترین عملکردها برای هر فیلمی که در خارج از آمریکا با بیش از ۱۰۰ میلیون دلار افتتاح شده است. همین دستاوردهای اولیه زمینه را برای دوام بلندمدتی فراهم کرد که فیلم از آن بهره برد.
از نظر تجاری، این اثر کارنامه گیشهای نولان را دوباره تعریف کرده است. «اودیسه» با عبور از فروش ۱.۰۸۵ میلیارد دلاری «شوالیه تاریکی برمیخیزد»، به پرفروشترین فیلم او تبدیل شد. در مقیاس گستردهتر اکرانهای سال ۲۰۲۶، این فیلم از نظر درآمد جهانی در رتبه دوم قرار دارد و تنها پشت سر «مرد عنکبوتی: روز نو» ایستاده است.
در این میان نوعی طنز پنهان وجود دارد. یک حماسه چالشبرانگیز، نزدیک به سه ساعت، با درجه سنی بزرگسالان و اقتباسی هنرمندانه، نه یک فرنچایز پاپکورنی، اکنون به معیار تازهای برای ظرفیت درآمدزایی سینمای بزرگسالانه و ایدهمحور در بازار امروز تبدیل شده است. آیا این موفقیت فقط یک اتفاق ویژه است که با نام نولان و کنجکاوی نسبت به آیمکس رقم خورده؟ یا آغاز روندی است که در آن مقیاس و کیفیت دوباره قدرت واقعی خود را در گیشه نشان میدهند؟
پاسخ این پرسش با آمار نهایی فروش فیلم و موج بعدی تجربههای سینمایی روی پرده روشن خواهد شد. فعلا «اودیسه» ثابت کرده است که در شرایط درست، سینمای جسورانه هنوز میتواند گیشه جهانی را تکان دهد.
.avif)




نظر بگذارید
نظرات (3)
خیلی خوبه که فیلمای سنگین هم میتونن پول بسازن، ولی فکر کنم این موفقیت تا حدی مرهون برند نولانه. حیف که همیشه تکرارپذیر نیست، امیدوارم بشه.
آیا این فقط هاله نولان و کنجکاوی آیمکس بود؟ یعنی مردم واقعاً به فیلمای ایدهمحور برمیگردن یا فقط یه موج گذرا بود؟
وای، واقعاً انتظار نداشتم چنین حماسهای اینقدر محبوب بشه! آیمکس و نولان ترکیب خطرناکی برای گیشه بوده، چند بار باید ببینم هنوز تصمیم نگرفتم...