هشدار تازه درباره شتاب گرمایش زمین و مرز ۱٫۵ درجه

دو گزارش تازه نشان می‌دهد سیاست‌های فعلی جهان هنوز مسیر گرمایش را تا حدود ۲٫۸ درجه نگه داشته و عبور از مرز ۱٫۵ درجه ممکن است زودتر از انتظار رخ دهد.

.2 دیدگاه
هشدار تازه درباره شتاب گرمایش زمین و مرز ۱٫۵ درجه

2 دقیقه

دنبال کردن در گوگل

مرزی که زمانی تصور می‌شد چند دهه با آن فاصله داریم، اکنون به شکلی نگران‌کننده نزدیک به نظر می‌رسد. در سخنرانی‌های اجلاس اقلیمی سازمان ملل از فناوری‌های سبز تازه تمجید شد، اما دو گزارش جدی که در همان هفته منتشر شدند، واقعیتی صریح را یادآوری کردند: جهان هنوز تا مهار گرمایش زمین فاصله زیادی دارد.

تحلیلگران «ردیاب اقدام اقلیمی» برآورد می‌کنند که سیاست‌های ملی فعلی همچنان سیاره را در مسیری به سوی حدود ۲٫۸ درجه سانتی‌گراد گرمایش تا سال ۲۱۰۰ قرار می‌دهد. این یک عدد آماری انتزاعی نیست. معنای آن فروپاشی گسترده صخره‌های مرجانی، اختلالات شدید در کشاورزی و جنگل‌ها، و عقب‌نشینی شتاب‌گرفته صفحات یخی عظیم سیاره است، تغییراتی که خطوط ساحلی، اقتصادها و اکوسیستم‌ها را دگرگون خواهند کرد.

در همین حال، کوپرنیک، سرویس پایش اقلیمی اتحادیه اروپا، از افزایش سریع‌تر از انتظار دمای جهانی از زمان امضای توافق پاریس در سال ۲۰۱۵ خبر داده است. در حالی که مدل‌ها پیش‌تر نشان می‌دادند حد بلندمدت ۱٫۵ درجه سانتی‌گراد حدود سال ۲۰۴۵ پشت سر گذاشته می‌شود، کوپرنیک اکنون می‌گوید گرمایش ممکن است حتی در سال ۲۰۲۹ از این آستانه عبور کند. یک دهه، به چند سال تبدیل شده است.

نکته برجسته این است: افزایش مداوم غلظت گازهای گلخانه‌ای ناشی از فعالیت‌های انسانی همچنان عامل غالب شتاب‌گیری اخیر است.

چرا زمان‌بندی اهمیت دارد؟ عبور از ۱٫۵ درجه سانتی‌گراد هم نشانه‌ای نمادین است و هم معیاری عملی، مرزی میان ریسک‌های قابل‌مدیریت‌تر و مجموعه‌ای از پیامدها که سازگاری با آن‌ها به‌مراتب دشوارتر است. حتی کسرهای کوچک یک درجه می‌توانند تعداد رخدادهای گرمای شدید، خشکسالی و بارش‌های سنگین را تغییر دهند. اکوسیستم‌ها به‌صورت غیرخطی واکنش نشان می‌دهند. وقتی میانگین‌ها جابه‌جا می‌شوند، نقاط واژگونی در کمین‌اند.

پس اکنون چه باید کرد؟ فناوری و سیاست هر دو اهمیت دارند. انرژی پاک‌تر، کاهش سریع‌تر انتشار گازهای گلخانه‌ای و حذف کربن در مقیاس‌پذیر بخشی از پاسخ‌اند. اما فوریت این گزارش‌ها یادآوری می‌کند که نوآوری‌ها به‌تنهایی زمان ازدست‌رفته را جبران نمی‌کنند. اگر می‌خواهیم سرعت رسیدن واقعیت‌های تازه اقلیمی را کم کنیم، به اقدام سریع‌تر، تعهدات قوی‌تر و اجرای گسترده نیاز داریم.

از خود بپرسید: آیا سیاست می‌تواند به فیزیک برسد؟ سال‌های پیش رو نشان خواهد داد آیا سیاست جهانی و صنعت می‌توانند پیش از عبور از آستانه بعدی، منحنی انتشار آلاینده‌ها را خم کنند یا نه.

نگار بابایی
من نگارم، عاشق آسمون و کشف ناشناخته‌ها! اگر مثل من از دیدن تلسکوپ و کهکشان‌ها ذوق‌زده می‌شی، مطالب من رو از دست نده!

نظر بگذارید

نظرات (2)

نیما

مدل‌ها همیشه خطا دارن، اما این اعداد ترسناکِ. ۲۰۲۹؟ اگر واقعیه، سیاست باید خیلی تند بره، ولی آیا میشه؟

اتمویو

واقعاً؟! یک دهه به چند سال رسید؟ خون آدم به جوش میاد… چه عجله‌ایه، کجااا هستیم؟ باید سریع عمل شه، نه فقط حرف.