ساعتشنی را تصور کنید که شنهایش آرامآرام فرو میریزند؛ با این تفاوت که این شنها با کربن سنجیده میشوند. تحلیل تازه پروژه جهانی کربن این تصویر را به شکلی دردناک واقعی میکند: با نرخ کنونی انتشار، بودجه باقیمانده دیاکسید کربن برای ماندن زیر مرز ۱.۵ درجه سانتیگراد بسیار ناچیز است و به کمتر از چهار سال میرسد.
این مطالعه نشان میدهد انتشار دیاکسید کربن ناشی از سوختهای فسیلی در سال جاری اندکی کاهش مییابد و به حدود ۳۸.۲ میلیارد تن متریک میرسد؛ کاهشی که بخشی از آن به جابهجایی در عرضه نفت و گسترش فناوریهای پاک مربوط است. با این حال، این افت زیر فشار افزایش انتشار ناشی از تغییر کاربری زمین، مانند جنگلزدایی و آتشسوزی توربزارها، خنثی میشود و مجموع انتشار جهانی دیاکسید کربن را در سال ۲۰۲۶ به حدود ۴۳.۳ میلیارد تن متریک نزدیک میکند.
چرا انتشار فسیلی فقط اندکی کاهش یافته است؟ به نظر میرسد نفت بیشترین سهم را در این کاهش داشته باشد. قیمتها و اختلالهای عرضه مرتبط با درگیری ایران مصرف نفت را کم کرده و انتشار دیاکسید کربن وابسته به نفت را نزدیک به ۲ درصد پایین آورده است. انتشار ناشی از گاز طبیعی اندکی کاهش مییابد، در حالی که زغالسنگ کمی افزایش نشان میدهد. هوانوردی و کشتیرانی بینالمللی نیز کاهشهای کوچکی دارند که بخشی از آن با افت فعالیت در بخشهایی از خاورمیانه مرتبط است. ژئوپلیتیک کوتاهمدت میتواند مسیر نمودار را خم کند، اما بحران اقلیمی را حل نمیکند.
انرژی پاک، روایت ساختاری پشت نشانههای امیدوارکنندهتر است. پنلهای خورشیدی، مزارع بادی و خودروهای برقی اکنون حدود دو سوم افزایش تقاضای جهانی انرژی را تامین میکنند یا از شکلگیری انتشار متناظر با آن جلوگیری میکنند. پیشبینی میشود باد و خورشید بهتنهایی در سال ۲۰۲۶ از انتشار حدود ۴.۶ میلیارد تن متریک دیاکسید کربن جلوگیری کنند؛ رقمی که سال گذشته ۴.۱ میلیارد تن بود و در سال ۲۰۱۰ تقریبا ناچیز به شمار میرفت. چین در مرکز این گذار قرار دارد: این کشور نزدیک به یکسوم انتشار فسیلی جهان را تولید میکند، اما در عین حال حدود نیمی از انتشار جلوگیریشده در جهان، به لطف انرژیهای تجدیدپذیر و خودروهای برقی، به آن نسبت داده میشود.

مسیر کشورها از یکدیگر فاصله گرفته است. ایالات متحده و اتحادیه اروپا هر کدام در مسیر کاهش حدود یک درصدی انتشار قرار دارند و ژاپن نیز اندکی رو به کاهش میرود. هند در جهت عکس حرکت میکند و انتشار آن سریعتر از میانگین دهسالهاش رشد میکند. یک تحلیل همراه، تحول شگفتانگیزی را نشان میدهد: در ۵۹ کشور، انتشار در سال ۲۰۲۵ نسبت به ۲۰۱۹ کمتر بود، در حالی که اقتصادها رشد کردند؛ نشانهای از اینکه فناوریهای پاک میتوانند رشد اقتصادی را از کربن جدا کنند، البته اگر با سرعت کافی گسترش یابند.
اما طبیعت نیز واکنش نشان میدهد. پیشبینی میشود انتشار ناشی از تغییر کاربری زمین در سال ۲۰۲۶ به حدود ۵.۱ میلیارد تن متریک برسد؛ رقمی که آتشسوزی توربزارها و جنگلها در جنوب شرق آسیا و ادامه جنگلزدایی در چندین کشور آن را بالا میبرد. شرایط خشکتر مرتبط با النینو خطر آتشسوزی را افزایش میدهد و بیشتر آتشسوزیهای توربزارها در اثر فعالیت انسانی آغاز میشوند. همزمان، جنگلها، خاکها و اقیانوسها همچنان مقادیر عظیمی دیاکسید کربن را جذب میکنند و چاهکهای کربنی خشکی پس از تضعیف در دوره اخیر النینو نشانههایی از بازیابی نشان دادهاند؛ با این حال، یک النینوی نیرومند تازه میتواند این پیشرفت را فرسایش دهد.
تنها حدود ۱۵۰ میلیارد تن متریک دیاکسید کربن باقی مانده است تا بودجه کربن برای ۱.۵ درجه سانتیگراد تمام شود؛ پنجرهای که با نرخهای کنونی در کمتر از چهار سال بسته میشود. غلظت دیاکسید کربن جو در مسیر رسیدن به حدود ۴۲۷.۷ بخش در میلیون در سال ۲۰۲۶ قرار دارد؛ بیش از ۵۰ درصد بالاتر از سطح پیشاصنعتی.
حذف کربن از هوا اهمیت دارد، اما تلاشهای کنونی در برابر مقیاس مسئله اثر بسیار محدودی دارند. احیای جنگلها و جنگلکاری بخشی از انتشار ناشی از جنگلزدایی را جبران میکند؛ چین، اتحادیه اروپا و آمریکا در دستاوردهای حاصل از احیای جنگل پیشتازند. با این حال، حذف جهانی کربن با فناوریهای مهندسیشده هنوز بسیار ناچیز است و چندین مرتبه بزرگی کوچکتر از میزان انتشاری است که وارد جو میشود؛ موضوعی که نشان میدهد هم کاهش انتشار از مبدا و هم گسترش حذف طبیعی و مهندسیشده کربن ضروری است.
آیا رسیدن به اوج پایدار انتشار جهانی در دسترس است؟ سرعت رشد کند شده است: افزایش سالانه در دهه گذشته به طور میانگین ۰.۳ درصد بوده، در حالی که در دهه پیش از آن ۱.۷ درصد بود. تداوم استقرار سریع انرژی خورشیدی، باد، باتریها و خودروهای برقی میتواند از بخش بزرگی از انتشار مرتبط با تقاضای آینده انرژی جلوگیری کند؛ پژوهشگران برآورد میکنند این فناوریها ممکن است تا سال ۲۰۲۸ از ۶۴ تا ۷۹ درصد این افزایش جلوگیری کنند. با این حال، امروز فقط بخش کوچکی از ناوگان خودروهای سواری جهان برقی است. محاسبه روشن است: برای تبدیل کاهش یکساله به افتی پایدار، به گسترش مداوم و شتابگرفته انرژی پاک نیاز است، نه اختلال ژئوپلیتیک یا نوسانهای موقت بازار؛ و فرصت اقدام به شکل دردناکی محدود است.
.avif)




نظر بگذارید
نظرات (4)
خوبه که خورشید و باد دارن کمک میکنن، اما گزارش کمی خوشبین به نظر میاد؛ تا وقتی قوانین قاطع نباشه، تغییر عمده نمیشه، اگه واقعا میخوایم..
من تو پروژه ساختمونی دیدم پنلها مصرف برق رو کم کردن، رشد و انرژی پاک ممکنه اما سرعتش کمه، فرهنگ و سیاست هم لازمه، نه فقط تکنولوژی
این اعداد و اقوال از کجا میان دقیقاً؟ ۱۵۰ میلیارد تموم بشه در چهار سال؟ یعنی واقعا راهحلها کافیه؟ سوال دارم...
وای… کمتر از چهار سال؟ حس میکنم نفس زمین داره بند میاد، اما خب هنوز کلیا تصمیمات واقعی گرفته نشده، وحشتناک و عجولانه.