آیا مهم است چه کسی نقش دختر بعدی باند را بازی کند؟ پاسخ لئا سیدو، ستاره فرانسوی که طرفداران مجموعه او را بیشتر با نام مادلین سوان میشناسند، کوتاه و همراه با خنده است: نه. وقتی در پادکست «رانثرو» از او پرسیدند کدام بازیگر باید این نقش پرطرفدار را بهعهده بگیرد، خندید و بیخیال پاسخ داد: «واقعاً برایم مهم نیست. بچهها، برای من فرقی ندارد.»
واکنش او آرامشی غیرمنتظره داشت. این گفتوگو پیش از آن ضبط شده بود که نام رابرت پتینسون بهعنوان یکی از گزینههای نقش مأمور ۰۰۷ مطرح شود؛ بنابراین سیدو به انتخاب بازیگر خاصی واکنش نشان نمیداد. او از جایگاه تجربه صحبت میکرد: حضور در دو فیلم باند، «اسپکتر» و «زمانی برای مردن نیست»، و تماشای نزدیکِ روند تحول مجموعه، وقتی نیروهای خلاق تازه سکان آن را بهدست میگیرند.
نشانههای تغییر از همین حالا دیده میشود. خرید امجیام از سوی آمازون، بسیاری از طرفداران را درباره شکلوشمایل دوران تازه این مجموعه هم نگران کرده و هم هیجانزده. اما سیدو چندان نگران به نظر نمیرسد. دلیلش چیست؟ حضور دنی ویلنوو. او به نگاه این کارگردان اعتماد دارد. سیدو که در «تلماسه: بخش دوم» با او همکاری کرده، میگوید گستره فرهنگی و هوش سینمایی ویلنوو تضمینی اطمینانبخش است که این مجموعه همچنان سینمایی و بلندپروازانه باقی بماند.
این تغییر، از نهادی که بهطور سنتی بریتانیایی بوده به مجموعهای که بخشی از مدیریت آن در دست یک استودیوی آمریکایی است، میتوانست برای عدهای حس فقدان داشته باشد. سیدو اعتراف کرد وقتی برای نخستین بار خبر فروش این مجموعه را شنید، اندکی غمگین شد. اما با اعلام انتخاب ویلنوو، حالوهوا تغییر کرد. این نکته معنادار است. برای بازیگرانی که به هنر و کیفیت کار اهمیت میدهند، کارگردان اغلب از نشان تجاری روی فهرست عوامل تولید مهمتر است.

او همچنین به چالش همیشگی تهیهکنندگان، یعنی انتخاب بازیگر نقش خود باند، پرداخت. سیدو به دشواری یافتن بازیگری اشاره کرد که از عمق عاطفی و پیچیدگی لازم برای این نقش برخوردار باشد. پاسخ کوتاه این است: کار آسانی نیست. پاسخ کاملتر اینکه بازیگر باید چندین بُعد را همزمان به نمایش بگذارد؛ بینقص و خطرناک باشد، اما در عین حال عمیقاً انسانی. این مسئولیت سنگینی برای هر چهره تازهای است.
مادلین سوان نقشی محوری در مسیر شخصیتی دنیل کریگ داشت. رابطه او با باندِ کریگ در «زمانی برای مردن نیست» به اوج رسید؛ فیلمی که با فداکاری تکاندهنده باند برای نجات سوان و فرزندشان پایان یافت. این میراث اهمیت دارد. داستان باند فقط ورق نخورد، بلکه فصل کاملی از آن به پایان رسید.
کارنامه سیدو در خارج از این مجموعه هم نشان میدهد چرا حرفهایش وزن دارد. او با فیلم «آبی گرمترین رنگ است» ساخته عبداللطیف کشیش به شهرت جهانی رسید؛ فیلمی که نخل طلا را برد و نام او را بر سر زبانها انداخت. از آن زمان تاکنون با فیلمسازان صاحبسبک بسیاری همکاری کرده است؛ از وس اندرسن گرفته تا دیوید کراننبرگ و یورگوس لانتیموس. این کارنامه نشان میدهد چرا او درباره هنر و انتخاب بازیگر صریح صحبت میکند.
او حتی وقتی نام ویلنوو برای ساخت فیلم بعدی باند مطرح شد، پیام تبریکی برایش فرستاد؛ حرکتی کوچک که نشاندهنده رفاقت حرفهای و اعتماد به توانایی این کارگردان برای هدایت مجموعه به مسیرهایی جذاب است. اگر بیتفاوتی سیدو نسبت به انتخاب دختر بعدی باند نکتهای را روشن کند، آن نکته این است: نیروی محرک این مجموعه همیشه قصهگویانش بودهاند و با کارگردان مناسب، امکانهای تازهای پیش روی آن قرار میگیرد.
پس دختر بعدی باند چه کسی خواهد بود؟ شاید هیچکس نداند. شاید اصل ماجرا همین باشد. منتظر میمانیم، تماشا میکنیم و از خود میپرسیم دوران تازه چه جسارتی به خرج خواهد داد.
.avif)



نظر بگذارید
نظرات (3)
انصافا انتخاب کارگردان مهمه، ولی اگه همه چیز صرفا تجاری بشه، هویت باند میره. جسارت میخوام نه صرفا تغییر بازیگر
واقعاً ویلنوو میتونه روح باند رو حفظ کنه؟ آمازون و تجاری شدن نگرانم میکنه، امیدوارم قصه له نشه
وای، سیدو اینقدر خونسرد باشه؟ مگه میشه! اعتماد به ویلنوو منطقیه ولی دلم میخواد دختر بعدی نقش متفاوت و عمیقتری داشته باشه... ابهام جذابه