لحظهٔ صمیمانه تیموتی چالامت در Critics' Choice

گزارشی دربارهٔ لحظهٔ احساسی تیموتی چالامت در Critics' Choice پس از دریافت جایزهٔ بهترین بازیگر برای «Marty Supreme»، بررسی رقابت‌ها، عملکرد باکس‌آفیس، و واکنش‌ها نسبت به تحول فیزیکی و اصالت صحنه‌های تنیس روی میز.

3 نظرات
لحظهٔ صمیمانه تیموتی چالامت در Critics' Choice

5 دقیقه

لحظهٔ صمیمانه تیموتی چالامت در Critics' Choice

تیموتی چالامت در مراسم Critics' Choice Awards با لحنی غیرمنتظره و خصوصی از شریک زندگی‌اش، کایلی جنر، تشکر کرد؛ تشکری که پس از دریافت جایزهٔ بهترین بازیگر برای فیلم Marty Supreme روی صحنه بیان شد. بازیگر جوان که در این فیلم نقش مارتى ماوزر — یک‌ شخصیت غیرمعمول و مصمم که رویای پیشرفت در تنیس روی میز را دارد — را ایفا می‌کند، در میانهٔ سخنرانی کوتاهش مکث کرد تا از حمایت جنر یاد کند و گفت بدون تشویق او احتمالاً نمی‌توانست به این نقش دست پیدا کند.

این پذیرش کوتاه و احساسی میان برق و جلای همیشگی شب‌های اهدای جوایز، توجه زیادی را جلب کرد. چالامت اعتراف کرد که نسبت به آن شب اضطراب بیشتری داشته است تا آنچه انتظار می‌رفت، و سپس از کارگردان و هم‌نویس فیلم، جاش صفدی، تمجید کرد. او توانایی صفدی را در تصویر کردن «مردی معیوب با رویایی قابل‌فهم» ستود و این‌که صفدی توانسته داستان را بدون موعظه‌گری دربارهٔ درست و نادرست روایت کند، تحسین کرد. این حس و لحن در میان منتقدان و طرفدارانی که رویکرد شخصیت‌محور Marty Supreme را برجسته کرده‌اند، بازخورد مثبتی داشت و بحث‌های متعددی را دربارهٔ نوع روایت و نگاه کارگردان به شخصیت‌های آسیب‌پذیر برانگیخت.

رقابت قوی و زمینهٔ پیروزی

شاخهٔ بهترین بازیگر امسال پر از نام‌های شناخته‌شده بود: لئوناردو دی‌کاپریو با One Battle After Another، جول اَدگرتون با Train Dreams، اتان هاوک با Blue Moon، مایکل بی. جردن با Sinners و واگنر مورا با The Secret Agent همگی از رقبای جدی بودند. برنده شدن چالامت در این فهرست نشان‌دهندهٔ تداوم حرکتی است که در بین بازیگران جوان دیده می‌شود؛ انتخاب نقش‌های پیچیده، کم‌مقیاس و درونی به‌جای نقش‌هایی صرفاً نمایشی و پرهزینه. این روندِ انتخاب نقش‌محور، به‌ویژه در میان بازیگرانی که دنبال کارنامهٔ هنری معتبر و آثاری با تمرکز بر شخصیت هستند، قوت گرفته و تأثیرش را در ادوار مختلف جوایز نیز نشان داده است. پیروزی چالامت می‌تواند هم به اعتبار حرفه‌ای او و هم به تقویت تصویر عمومی فیلم‌های متوسط‌بودجه و ماشین‌نشدنِ روایت‌های انسانی کمک کند.

از درام صمیمی تا عملکرد در باکس‌آفیس

فیلم Marty Supreme در روز کریسمس اکران شد و در اولین آخرهفتهٔ خود در بازار شمال آمریکا حدود ۱۷ میلیون دلار فروخت و در جایگاه سوم پس از Avatar: Fire and Ash با ۶۴ میلیون دلار و Zootopia 2 با ۲۰ میلیون دلار قرار گرفت. این رقم برای فیلمی با بودجهٔ متوسط و با تمرکز بر شخصیت نشان‌دهندهٔ تقاضای قابل‌توجه تماشاگران برای درام‌های ورزشی-روان‌شناختی است؛ ژانری که روایت‌های زیرمجموعهٔ «داستان برندهٔ نامحتمل» را با کاوش در درون‌مایه‌های روانی و اجتماعی شخصیت‌ها ترکیب می‌کند. چنین آماری همچنین برای تهیه‌کنندگان و توزیع‌کنندگان پیام روشنی دارد: تماشاگران همچنان برای روایت‌های انسانی و نقش‌آفرینی‌های عمیق پا پیش می‌گذارند و این نوع آثار می‌توانند در کنار فرنچایزهای بزرگی که غالب گیشه را شکل می‌دهند، جای خود را پیدا کنند.

علاوه بر نتایج باکس‌آفیس، فیلم موجی از گفتگوهای آنلاین را هم به راه انداخت. طرفداران به‌ویژه از تحول فیزیکی چالامت و صحنه‌های واقعی‌تر تنیس روی میز تمجید کردند؛ عکس‌های پشت‌صحنه نشان می‌دهد بازیگران با مربیان حرفه‌ای تمرین کرده‌اند که این امر نشان‌دهندهٔ تعهد تولید به اصالت و تمرین بدنی لازم برای نقش است. از منظر فنی، توجه به جزئیاتِ حرکت، قاب‌بندی‌های نزدیک در فیلمبرداری صحنه‌های مسابقه و طراحی صدای دقیق برای بازتولید ضربات و انعکاس توپ، همگی به حس واقع‌گرایانهٔ مسابقات کمک کرده‌اند. نقدگران مقایسه‌هایی بین لحن Marty Supreme و مطالعات شخصیتی گذشته مانند The Wrestler یا Moneyball انجام داده‌اند؛ با این تفاوت که در اینجا امضای صفدی‌ها بر تمرکز بر قهرمانان معیوب قرار دارد، اما لحن کلی نرم‌تر و با طعمی سوگوارانه‌تر نسبت به Uncut Gems همراه است.

فارغ از این‌که دنبال فصل جوایز باشید، تغییراتِ باکس‌آفیس را دنبال کنید یا از علاقه‌مندان سینمای بازیگرمحور باشید، تشکر چالامت از جنر یادآور این نکته بود که حتی موفقیت‌های بزرگ و پررونق اغلب بر تکیه‌گاهِ حمایت‌های شخصی و آرام تکیه دارند. این اتفاق همچنین به تغییر وسیع‌تری در صنعت اشاره دارد: مخاطبان و گروه‌های داوری هم‌چنان روایت‌های انسانی، دقیق و در مقیاس انسانی را به‌علاوهٔ فرانچایزهای پردرآمد تحسین و پاداش می‌دهند. در سطح حرفه‌ای نیز این پیروزی می‌تواند باعث افزایش توجه به فرایندهای انتخاب بازیگر، تمرین فیزیکی برای نقش‌های تخصصی، و استراتژی‌های بازاریابی مبتنی بر نقد و بررسی‌ها و توصیه‌های دهان‌به‌دهان شود؛ آیتم‌هایی که برای موفقیت فیلم‌های متوسط‌بودجه حیاتی‌اند.

منبع: smarti

ارسال نظر

نظرات

پمپزون

به نظرم منطقیه؛ بازار هم نشون داد تماشاگر دنبال درام انسانی هست، ولی کمی اغراق و وارد کردن احساسات شخصی توی استیج زیاد شد، نه؟

مهران

واقعاً؟ تشکر خصوصی وسط مراسم؟ شاید یه حرکت PR بوده یا واقعا حمایت روحی، نمیدونم، حس میکنم پشت ماجرا چیزای جالبی هست اما موندم

دیتاپالس

وااای این لحظه واقعن صمیمی بود، اصن انتظار نداشتم. چالامت عالی بود، ولی کاش واکنش جنر رو هم بیشتر می‌دیدیم...؟!

مطالب مرتبط