8 دقیقه
«Send Help» در هفتهٔ آرام سوپربول صدرنشین ماند
جدیدترین تجربهٔ ترسناک سام ریمی، «Send Help»، در دومین آخر هفتهٔ نمایشش همچنان در صدر جدول فروش داخلی ایالات متحده باقی ماند و با وجود تأثیر کاهشی تعطیلات سوپربول، معادل ۱۰ میلیون دلار در سینماهای آمریکا فروخت. این رقم مجموع فروش داخلی فیلم را به ۳۵.۸ میلیون دلار رساند. بازگشتهای بینالمللی این هفته نیز حدود ۲.۲ میلیون دلار دیگر افزوده است که مجموع جهانی را پس از دو هفته اکران به ۵۳.۷ میلیون دلار میرساند.
نام سام ریمی در جامعهٔ طرفداران فیلمهای ترسناک وزن خاصی دارد — از «The Evil Dead» تا «Drag Me to Hell» — و پایداری «Send Help» نشان میدهد که سبک پرتحرک و کمی طنزآمیزِ وحشت او هنوز مخاطب خودش را دارد. عملکرد فیلم در چنین آخر هفتهای که توجهات زیادی به رویداد ورزشی مارکهای معطوف میشود، قابلقبول است و نشان میدهد که فیلمهای ترسناک با بودجهٔ متوسط و محوریت کارگردان هنوز هم برای مخاطبان بزرگسال جذابیت اقتصادی قابلاعتمادی دارند. همین موضوع بر نقش موثر برند کارگردان، استراتژی بازاریابی هدفمند و توصیههای شفاهی (word-of-mouth) در دوام یک فیلم در گیشه تاکید میکند.
باقی چهار فیلم برتر: تازهواردها و آثار ژانری
«Solo Mio»، کمدی بازیگرانمحور به سرپرستی کوین جیمز، در جایگاه دوم با فروش داخلی ۷.۲ میلیون دلار افتتاح شد. این فیلم هنوز به مرحله توزیع بینالمللی خود نرسیده و چشمانداز جهانی آن تا حد زیادی وابسته به شیوهٔ عرضه در بازارهای خارجی و واکنش تماشاگران نسبت به شخصیت محبوب و پرطرفدار کوین جیمز است. استراتژیِ اتکا به توانِ ستارهای بازیگران کمدی اغلب به استودیوها اجازه میدهد تا در گیشهٔ داخلی عملکرد مناسبی داشته باشند، اما موفقیت جهانی نیاز به تطابق فرهنگی و کمپینهای محلی دارد.

«Iron Lung»، فیلم علمی-تخیلیِ ترسناک با فضای اختناقآور که هفتهٔ گذشته در ردهٔ دوم قرار داشت، اکنون به جایگاه سوم تنزل یافته و با فروش این آخر هفته ۶ میلیون دلار و مجموع داخلی ۳۰.۸ میلیون دلار روبهرو است. فروش بینالمللی آن اکنون ۳.۴ میلیون دلار است که مجموع جهانی را پس از دو هفته به ۳۴.۲ میلیون دلار میرساند. عملکرد «Iron Lung» بازتابِ ادامهٔ اشتیاق برای آثار مفهومی و فشردهٔ وحشت است — بهویژه آثاری که در میان طرفداران جدی ژانر و از طریق توصیهٔ تماشاگران (word-of-mouth) موفق ظاهر میشوند. چنین آثاری معمولاً با بودجهٔ کمتر ولی تمرکز بر ایده و تجربهٔ سینمایی، سوددهی نسبتاً بالایی در نسبت به سرمایهٔ صرفشده نشان میدهند.
«Stray Kids: The dominATE Experience» در آغاز نمایش در آمریکا با ۵.۵ میلیون دلار در جایگاه چهارم قرار گرفت، اما شروع بینالمللیِ قابلتوجهی داشت: ۱۳.۲ میلیون دلار در بازارهای خارجی که افتتاحیهٔ جهانی را به ۱۸.۷ میلیون دلار رساند. فیلمهای کنسرتی کی-پاپ و برنامههای ویژهٔ طرفداران معمولاً ارقام قابلتوجهی در خارج از آمریکا ثبت میکنند؛ زیرا پایگاه طرفداران پرشور و سازمانیافته قادر است حتی زمانی که فروش داخلی کموبیش متوسط است، افتتاحیهٔ جهانی قدرتمندی ایجاد کند. این پدیده نشاندهندهٔ اهمیت مخاطبِ هدف و اقتصاد طرفداری (fan-economy) در اقتصاد گیشهٔ بینالمللی است.
در جایگاه پنجم، «Dracula» با فروش داخلی ۴.۵ میلیون دلار افتتاح شد. این ترسناک دورهای به سبک همکاریهای وارنر/یونیورسال (با حضور کریستوف والتز) در بازارهای بینالمللی عملکرد بسیار بهتری داشت و تاکنون ۲۹.۱ میلیون دلار جذب کرده که مجموع جهانی فیلم را در هفتهٔ اول به ۳۳.۷ میلیون دلار میرساند. اختلاف قابلتوجه بین فروش داخلی و بینالمللی برای آثاری با طراحی دورهای و بازیگران شناختهشده نشان میدهد که سلیقهٔ تماشاگران و شناختهشدگی چهرهها میتواند نقش تعیینکنندهای در بازارهای مختلف ایفا کند.

خلاصهٔ گیشه: ده اثر برتر
- Send Help — Weekend: $10M | Global: $53.7M | Week 2
- Solo Mio — Weekend: $7.2M | Global: $7.2M | Week 1
- Iron Lung — Weekend: $6M | Global: $34.2M | Week 2
- Stray Kids: The dominATE Experience — Weekend: $5.5M | Global: $18.7M | Week 1
- Dracula — Weekend: $4.5M | Global: $33.7M | Week 1
- Zootopia 2 — Weekend: $4M | Global: $1802.8M | Week 11
- Avatar: Fire and Ash — Weekend: $3.5M | Global: $1439.1M | Week 8
- The Strangers: Chapter 3 — Weekend: $3.5M | Global: $3.5M | Week 1
- Shelter — Weekend: $2.4M | Global: $26.7M | Week 2
- Melania — Weekend: $2.3M | Global: $13.5M | Week 2 (مقادیر بر حسب میلیون دلار آمریکا.)
چارچوب و روندها
چند الگوی صنعتی در این مجموعه ارقام قابل مشاهده است: آثار وحشتِ محور کارگردان (auteur-driven horror) همچنان از نظر مالی بهتر از وزنِ معمول خود ظاهر میشوند، درحالیکه آثار رویدادی و فرنچایزها همچنان دنبالهٔ بلندمدتی در گیشه دارند (مانند «Zootopia 2» و «Avatar»). آخر هفتههای سوپربول معمولاً باعث فشردهشدن مجموع فروش سینماها میشوند — تماشاگران عادی غالباً بازی را انتخاب میکنند، و همین امر باعث میشود عناوینی که مخاطب متعهد و طرفداران پایدار دارند، مانند «Send Help» و «Iron Lung»، نسبتاً عملکرد بهتری داشته باشند.
تقسیمبندی متفاوت فروش داخلی و بینالمللی برای فیلمهایی مانند «Dracula» نیز نشان میدهد که بازیگران شناختهشده، زیباییشناسیِ دورهای و سبکِ بصری میتواند در بازارهای خارجی بازتاب متفاوتی داشته باشد. در مقابل، انتشارهای مرتبط با کی-پاپ ثابت کردهاند که جوامع طرفداری جهانیِ سازمانیافته میتوانند افتتاحیهٔ قدرتمندی بهوجود آورند، حتی اگر پذیرش در بازار آمریکا نسبتاً محدود باشد. این تعادل بین بازارهای محلی و جهانی اهمیت برنامهریزی توزیع بینالمللی و تطبیق کمپینهای بازاریابی را نشان میدهد.
تجزیه و تحلیل دادهها همچنین نشان میدهد که فیلمهای میانردهٔ کارگردانمحور در صورت داشتن پیام روشن و موقعیتگیری صحیحِ بازار (targeting) میتوانند سودآوری خوبی داشته باشند؛ زیرا هزینههای تولیدِ کنترلشده و کمپینهای دیجیتال هدفمند به همراه توصیههای شفاهی، چرخهٔ عمر یک فیلم در گیشه را طولانیتر میکند. در مقابل، فیلمهای گرانقیمتِ بلاکباستری نیازمند جذب گستردهتری در سطح جهانی هستند تا سرمایهگذاریهای هنگفت را جبران کنند.
مارکو جنسن، مورخ سینما، میگوید: «آخرین اثر ریمی نشان میدهد که یک فیلم ترسناک خوشساخت میتواند در برابر سروصدای آخر هفته مقاومت کند و مخاطب خود را بیابد. این یک بلاکباستر شکننده نیست، اما ارقام پایدار «Send Help» نشانگر وفاداری مداوم طرفداران و موقعیتیابی هوشمندانهٔ فیلم است.» نقلقولهایی از این دست کمک میکند تصویر بهتری از جایگاه اثر در بازار و تعامل منتقدان و مخاطبان با فیلم ارائه شود.
نکات و اطلاعات جالب
- بازگشت سام ریمی به ژانر وحشت مقایسههایی با آثار کلاسیکِ پیشین او را برمیانگیزد؛ منتقدان به ترکیبِ طنز و دلهره که به امضای ریمی تبدیل شده اشاره میکنند.
- انتخاب کوین جیمز در «Solo Mio» نمونهٔ دیگری از اتکا به کمدینها برای رهبری آثار پرمخاطب است؛ استودیوها هنوز به این راهبرد در عرضهٔ گسترده چشم دارند.
- افتتاحیهٔ بینالمللیِ قدرتمند «Stray Kids» اهمیت قدرت تجاریِ جوامع طرفداری آیدولها در سینماهای سراسر جهان را برجسته میکند.
در مجموع، نتایج گیشهٔ این آخر هفته همچون روایتی از نقاط قوت بخشی است: کارگردانان و جوامع طرفداری بازدهی نسبی و قابلپیشبینی تولید میکنند در حالی که آثار بزرگ و tentpoleها به روند کند ولی پیوستهٔ خود ادامه میدهند. برای عاشقان سینما، این یادآوری است که تنوع — از وحشت آوانگارد و آثار هنری تا فیلمهای کنسرت و برنامههای طرفداری — باعث زنده ماندن و پویایی عرضههای سینمایی میشود. از منظر تحلیل بازار، ترکیبِ دادههای فروش داخلی و بینالمللی، ساختار هزینهها، و واکنشِ مخاطبان کلید درک جهتگیریهای آتی صنعت فیلم است.
منبع: smarti
نظرات
نووا_x
رفتم نمایش Stray Kids با دوستام، هیجان واقعی بود، طرفداری واقعا قدرت داره مخصوصا بازارهای خارجی
پمپزون
تقسیم داخلی و بینالمللی خیلی گویاست؛ کیپاپ و ترسناکِ کارگردانمحور هرکدوم دنیای خودشون رو دارن، جالبه
امیر
برند کارگردان جواب میده ولی یه کم اغراق تو تحلیل ها هست، فروش خوبه اما نه معجزه. تجربه شخصی: فیلم جذاب بود
لابکور
این آمار واقعیه؟ سوپربول معمولا فروش سینما رو میبلعه، پس چطور «Send Help» مقاوم موند، کنجکاوم.
دیتاپالس
واو، ریمی هنوز گل میزنه؟ انتظار نداشتم اینقدر بمونه... حس عجیبیه، کلی ذوق کردم!
ارسال نظر