ویپ نیکوتینی و افزایش احتمالی خطر سرطان ریه و دهان

سال‌ها بسیاری از افراد سیگارهای الکترونیکی را راهی امن‌تر برای فاصله گرفتن از تنباکو می‌دانستند. اما این اطمینان در حال کمرنگ شدن است. یک مرور جامع به سرپرستی پژوهشگران دانشگاه نیو ساوت ولز اکنون ویپینگ مبتنی بر نیکوتین را با افزایش احتمالی خطر سرطان ریه و سرطان دهان مرتبط می‌داند.

شواهد چه می‌گویند

نویسندگان کاری ساده اما دشوار انجام دادند: آن‌ها مسیرهای گوناگون پژوهشی را کنار هم گذاشتند و بررسی کردند که آیا مجموعه شواهد به یک جهت روشن اشاره می‌کند یا نه. مطالعات نشانگرهای زیستی در انسان، آزمایش‌های حیوانی و تحلیل‌های آزمایشگاهی آئروسل‌های سیگار الکترونیکی همگی بررسی شدند. نتیجه این بود: برآیند شواهد نشان می‌دهد سیگارهای الکترونیکی حاوی نیکوتین احتمالا در دستگاه تنفسی و حفره دهان نقش سرطان‌زا دارند.

این گروه پژوهشی چه چیزی پیدا کرد؟ آئروسل‌های دستگاه‌های محبوب ویپ، در کنار دیگر مواد سمی، حاوی ترکیبات آلی فرار و ذرات فلزی آزادشده از کویل‌های حرارتی هستند. در انسان، پژوهشگران نشانگرهای زیستی سازگار با آسیب دی‌ان‌ای، استرس اکسیداتیو و التهاب بافتی را ثبت کرده‌اند؛ نشانه‌های اولیه‌ای که می‌توانند در مسیر شکل‌گیری سرطان قرار بگیرند. در مطالعات کنترل‌شده حیوانی نیز مواجهه با این مواد باعث ایجاد تومورهای ریه شد. کنار هم قرار گرفتن این یافته‌ها نشان می‌دهد خوش‌بینی بی‌احتیاطانه می‌تواند خطرناک باشد.

پژوهشگران اصلی تأکید می‌کنند که این یک ارزیابی کیفی است. این بررسی هنوز برآوردهای دقیق و عددی از میزان افزایش خطر سرطان در طول عمر بر اثر ویپینگ ارائه نمی‌دهد. برای تبدیل این نشانه‌های زیستی به آمارهای جمعیتی، به مطالعات اپیدمیولوژیک بلندمدت نیاز است. با این حال، الگوی شواهد آن‌قدر قوی است که باید اکنون جدی گرفته شود، نه در آینده.

چرا این یافته‌ها گفت‌وگو را تغییر می‌دهد

یک الگوی خطرناک در حال تکرار است. میان نخستین یافته‌های علمی درباره سیگار و اقدام قاطع سلامت عمومی علیه مصرف دخانیات، چندین دهه فاصله افتاد. تیم دانشگاه نیو ساوت ولز هشدار می‌دهد که تأخیری مشابه درباره سیگارهای الکترونیکی می‌تواند پیامدهایی قابل پیشگیری داشته باشد. یکی از نگرانی‌های ویژه، مصرف همزمان است: بسیاری از افرادی که سراغ ویپ می‌روند، مصرف سیگارهای سوختنی را ترک نمی‌کنند. در نتیجه هم در معرض دود تنباکو قرار می‌گیرند و هم آئروسل سیگار الکترونیکی، ترکیبی که فقط می‌تواند آسیب را افزایش دهد.

سیاست‌گذاری و عملکرد بالینی اکنون با پرسش‌های فوری روبه‌رو هستند. آیا پزشکان باید ویپینگ را ابزاری برای کاهش آسیب، البته با هشدارهای جدی، در نظر بگیرند یا رفتاری بدانند که نیازمند کنترل سخت‌گیرانه‌تر است؟ آیا نهادهای تنظیم‌گر باید برخی طراحی‌های دستگاه یا ترکیباتی را که به آزادسازی مواد سرطان‌زا شناخته شده‌اند محدود کنند؟ این بحث‌ها از این پس بر پایه پشتوانه علمی قوی‌تری ادامه خواهد یافت.

گروه دانشگاه نیو ساوت ولز در گزارش خود که در مجله کارسینوجنسیس منتشر شده است، می‌نویسد: «ما داده‌های نشانگرهای زیستی، نتایج حیوانی و تحلیل‌های شیمیایی را گردآوری کردیم تا ببینیم آیا مسیرهای شواهد به یک نقطه مشترک می‌رسند یا خیر. هرچند برآوردهای دقیق خطر همچنان در انتظار مطالعات بلندمدت انسانی است، اما پیام منسجم شواهد نشان می‌دهد سیگارهای الکترونیکی مبتنی بر نیکوتین احتمالا برای ریه و حفره دهان سرطان‌زا هستند.»

برداشت عملی روشن و فوری است: پزشکان، مسئولان سلامت عمومی و مصرف‌کنندگان باید با احتیاط به ویپینگ نگاه کنند. اولویت‌های پژوهشی شامل مطالعات همگروهی بلندمدت برای پیگیری پیامدهای سرطانی، آزمایش‌هایی برای روشن کردن اینکه کدام اجزای دستگاه و مواد شیمیایی طعم‌دهنده بیشترین آسیب را دارند، و پایش بهتر مصرف همزمان سیگار و ویپ است. پیشگیری در میان نوجوانان همچنان حیاتی است؛ مواجهه زودهنگام در دوران نوجوانی ممکن است خطر نامتناسب و بیشتری به همراه داشته باشد.

علم اغلب گام‌به‌گام پیش می‌رود. این مرور با قرار دادن یافته‌های پراکنده در یک چارچوب واحد، جدول زمانی را جلو می‌اندازد. این پژوهش پرونده ویپینگ را به طور کامل نمی‌بندد، اما شرایط بحث را تغییر می‌دهد. استدلال «جایگزین ایمن‌تر» دیگر نمی‌تواند بدون توضیح دقیق، احتیاط جدی و پژوهش فوری پابرجا بماند.