پایان احتمالی سدان پرچمدار کیا کی۹ پس از افت شدید فروش

وارد نمایشگاه کیا که می‌شوید، کی۹ شبیه فصلی است که آرام‌آرام به پایان می‌رسد: چرم نرم و لوکس، تناسبات کشیده و پژواکی کم‌رنگ از جاه‌طلبی. گزارش‌های منابع داخلی صنعت خودرو و یادداشت‌های اتحادیه‌ای می‌گویند کیا امسال تولید سدان پرچمدار خود را متوقف می‌کند؛ تصمیمی که کمتر شبیه یک غافلگیری است و بیشتر به پرده پایانی ناگزیر یک آزمایش بسیار پرهزینه شباهت دارد.

وقتی اعداد از نشان‌های تجاری بلندتر حرف می‌زنند

کی۹ در سال ۲۰۱۲ به‌عنوان پاسخ کیا به سدان‌های مدیریتی معرفی شد؛ خودرویی بزرگ، دیفرانسیل عقب و آماده رقابت با رقبای اروپایی. این مدل در زمان عرضه با پرچمدار هیوندای اشتراکات فنی داشت و بعدها بر پایه پلتفرم‌های جنسیس شکل گرفت. با این حال، طراحی و مهندسی به‌تنهایی نتوانستند دهه‌ها ذهنیت شکل‌گرفته درباره نشان‌های لوکس را از میان بردارند. آمار فروش ماجرا را روشن می‌کند: از حدود ۱۳٬۹۳۱ دستگاه در سال نخست عرضه تا فقط ۱٬۵۸۱ دستگاه در سال ۲۰۲۵، تقاضا عملا تبخیر شد. این مدل از ژانویه تا ژوئن امسال نیز فقط ۷۳۴ دستگاه تحویل داده است.

خروج کی۹ از بازار ایالات متحده در سال ۲۰۲۱ نشانه‌ای از پایان راه بود. گرنجور هیوندای در سال ۲۰۲۵ در کره جنوبی ۷۱٬۷۷۵ دستگاه فروش داشت و همین مقایسه، تیراژ اندک کی۹ را حتی کوچک‌تر جلوه می‌دهد. در برابر چنین اعدادی، این تصمیم به یک محاسبه در سطح کارخانه شبیه است: آزاد کردن زمان خطوط مونتاژ، انتقال بودجه تحقیق و توسعه و تمرکز بر خودروها و شاسی‌بلندهای پرفروش‌تر.

کی۹ دیگر هزینه‌های تولید خود را توجیه نمی‌کرد، بنابراین شرکت منابع خود را به خطوط سودآورتر منتقل می‌کند.

نباید منتظر جانشینی مستقیم و یک‌به‌یک بود. کی۸، سدانی کوچک‌تر با گرایش دیفرانسیل جلو و نشانه‌هایی از زبان طراحی شاسی‌بلندهای کیا، جای خالی ایجادشده در سبد محصولات را تا حدی نرم می‌کند، اما جایگاه لوکس دیفرانسیل عقب کی۹ را پر نخواهد کرد. آن قلمرو اکنون به جنسیس تعلق دارد.

قیمت هرگز تنها مانع نبود، اما اهمیت داشت. بازه قیمتی کی۹ در نسخه پایه معادل حدود ۳۹٬۶۰۰ یورو بود و در تیپ‌های بالاتر به حدود ۵۲٬۳۰۰ یورو می‌رسید؛ ارقامی که وقتی تیراژ تولید پایین است و خریداران به‌صورت گسترده به سمت شاسی‌بلندها مهاجرت می‌کنند، سودآوری را دشوار می‌سازد.

زیر کاپوت، کی۹ تلاش می‌کرد تنوع ارائه دهد: در سال‌های گذشته پیشرانه‌های وی۶ و وی۸ در دسترس بودند. موتور ۵.۰ لیتری وی۸ تنفس طبیعی در سال ۲۰۲۱ کنار گذاشته شد و خریداران میان یک وی۶ ۳.۸ لیتری تنفس طبیعی و یک وی۶ ۳.۳ لیتری توربو حق انتخاب داشتند. این موتورها توانایی خود را نشان دادند، اما توان فنی به‌تنهایی نمی‌تواند بر جریان بازاری غلبه کند که به سمت کراس‌اوورها و گزینه‌های برقی‌شده حرکت کرده است.

اینجا یک تناقض وجود دارد. روی کاغذ، کی۹ ثابت کرد کیا می‌تواند خودرویی در سطح استانداردهای لوکس بسازد؛ با مواد باکیفیت، سواری راحت و مهندسی‌ای که با بسیاری از رقبای اروپایی برابری می‌کرد. در عمل، تغییر دادن برداشت‌هایی که طی نسل‌ها شکل گرفته‌اند، کوهی است که برندهای کمی می‌توانند به‌سرعت از آن عبور کنند.

به کی۹ می‌توان به چشم یک تبلیغ گران‌قیمت برای توانایی‌های کیا نگاه کرد. این خودرو دامنه توان مهندسی برند و آمادگی آن برای به چالش کشیدن وضعیت موجود را به نمایش گذاشت، اما در عین حال محدودیت‌های جاه‌طلبی را هم آشکار کرد؛ به‌ویژه زمانی که خریداران کاربری، پرستیژ برند و اعتبار اجتماعی را به لوکس‌بودن پرامکانات و اقتصادی ترجیح می‌دهند.

گام بعدی کاملا عملی است: خطوط مونتاژ کاربری تازه پیدا می‌کنند، تحقیق و توسعه به سمت محصولات با بازدهی بالاتر می‌رود و راهبرد شرکتی بر بخش‌هایی متمرکز می‌شود که خریداران واقعا در آن‌ها خرید می‌کنند. برای علاقه‌مندانی که می‌خواستند یک سدان فول‌سایز کیا را در همان نمایشگاهی ببینند که یک خودروی مدیریتی آلمانی حضور دارد، کی۹ به‌عنوان بیانیه‌ای جسورانه، هرچند کوتاه‌عمر، در یادها خواهد ماند.