تصویر آشنایی را تصور کنید؛ بدنهای زیر پوشش استتاری سبک، چراغهایی که بازتابشان روی چالههای آب میافتد و مهندسانی که یک دور آزمایشی دیگر را هم پشت سر میگذارند. تقریبا میتوان بحث درون مرسدس را شنید: یک سدان اجرایی کامپکت تا چه حد میتواند به پرچمدار برند نزدیک شود، بیآنکه هویت خودش را از دست بدهد؟
همین پرسش دقیقا همان چیزی است که چند تصویر جاسوسی و یک رندر رایانهای تازه از هنرمند مجازی، شوگر چاو، معروف در فضای آنلاین با نام شوگر دیزاین ۱، مطرح کردهاند. رندر او نسخه بهروزشده مرسدس بنز کلاس سی درونسوز را نشان میدهد که با جسارت به سراغ نشانههای طراحی اس کلاس رفته است: جلوپنجرهای بزرگتر با تزئینات فلزی، ستارههای سهپر مرسدس در جاهایی که شاید انتظار الایدی داشتیم، گرافیک جدید چراغهای جلو با الهام از چراغهای روشنایی روز ستارهای، و چراغهای عقب که ستارههای کوچک الایدی را درون لنزهای خود پنهان کردهاند. نتیجه ظاهری جسورانه است؛ هم ادای احترام، هم نوعی چالشطلبی.

آنقدر نزدیک که طعم اس کلاس بدهد؟
مرسدس بنز کلاس سی دبلیو ۲۰۶ هنوز از میدان خارج نشده است. مرسدس خریداران سنتی خودروهای درونسوز را کنار نگذاشته و همین موضوع اهمیت زیادی دارد. نسل پنجم این سدان که از سال ۲۰۲۱ در بازار حضور دارد، بر پایه پلتفرم دیفرانسیل عقب امآرای ۲ ساخته شده است؛ همان معماری پایهای که اس کلاس فعلی نیز بر آن تکیه دارد. همین موضوع توضیح میدهد چرا علاقهمندان خودرو اغلب آن را مینی اس کلاس مینامند.
با این حال، خودروساز آلمانی در جبهه خودروهای برقی نیز با سرعت پیش میرود. اوایل امسال، این برند از یک کلاس سی کاملا برقی رونمایی کرد که از ابتدا بر پایه معماری امبی.ایای توسعه یافته است؛ خودرویی با جلوپنجره نورانی مجهز به ۱٬۰۵۰ الایدی، سامانه ۸۰۰ ولتی، دو موتور با توان ۴۸۳ اسب بخار و باتری ۹۴ کیلوواتساعتی از نوع لیتیوم نیکل منگنز کبالت. این خودرو برقی یک پیام روشن دارد: مرسدس میخواهد هم در نوآوری برقی پیشرو باشد و هم در بستهبندی لوکس سنتی جایگاه خود را حفظ کند. اما همه مشتریان کابل شارژ را به پیشرانه احتراقی ترجیح نمیدهند. اینجاست که کلاس سی درونسوز فیسلیفتشده وارد میشود؛ بهروزرسانی ضروری برای خودرویی که باید هم خریداران منطقی را راضی کند و هم مشتریانی را که با احساس تصمیم میگیرند.
آنچه در این رندر رایانهای دیده میشود، با مشاهدات اخیر از نمونههای اولیه همخوانی دارد: استتار سبکتر در جلو و عقب، چهرهای جسورتر در نمای جلو و امضای نوری تازه. ستارههای سهپر فلزی که در سراسر جلوپنجره بزرگتر جای گرفتهاند، مثل یک میانبر بصری آگاهانه عمل میکنند؛ نشانهای سریع از اصالت و اعتبار اس کلاس. این طراحی در یک نگاه پرستیژ را منتقل میکند. اما اینکه آیا همزمان نشانه زیادهروی هم هست یا نه، پرسش دیگری است.
زبان طراحی میتواند بسیار قدرتمند باشد. اما میتواند فرسوده هم بشود. یک موتیف واحد تا چند بار میتواند در سراسر محصولات یک برند تکرار شود، پیش از آنکه از شباهت خانوادگی فاصله بگیرد و به تکرار صرف تبدیل شود؟ برای خریدارانی که به دنبال ظرافت و خویشتنداری هستند، حضور ستارهها در همهجا شاید بیش از اندازه به نظر برسد. برای گروهی دیگر، همین موضوع نشانهای از لوکس بودن هماهنگ است؛ پیوندی روشن میان مدل پرفروش نمایشگاه و پرچمدار اشرافی برند.
البته باید به جنبه فنی هم توجه کرد. فیسلیفتها بهندرت فقط ظاهری هستند. میتوان انتظار اصلاحاتی در نرمافزارهای کمکراننده، فناوری چراغها و شاید بهروزرسانیهای ملایم در قوای محرکه را داشت، حتی اگر پایه اصلی پلتفرم امآرای ۲ بدون تغییر باقی بماند. مرسدس رویکردی حسابشده دارد: چهره را تازه کند، مهندسی آزمودهشده را نگه دارد و به خریداران دلیل تازهای بدهد تا مدتی بیشتر با خودروهای درونسوز همراه بمانند.
این بهروزرسانی میاندورهای ظاهرا تلاش میکند جاهطلبی اس کلاس را با جذابیت عمومی کلاس سی متعادل کند و در حالی که آینده برقی شتاب میگیرد، مشتریان خودروهای درونسوز را همچنان در برنامههای مرسدس نگه دارد.
پس آیا این تغییرات یک ارتقای خوشایند هستند یا شتابی در مسیر طراحی بیش از حد آشنا؟ پاسخ واقعی در نمایشگاههای فروش و انجمنهای مالکان مشخص خواهد شد. فعلا این رندر کار خود را انجام داده است: بحث را روشن میکند و ما را وادار میسازد بپرسیم وقتی یک برند میخواهد همزمان در دو آینده کاملا متفاوت بازی کند، لوکس بودن باید چه شکلی داشته باشد.





نظر بگذارید
نظرات
هنوز نظری ثبت نشده. اولین نفر باشید.