ابرخودروی اس۱ گوردون ماری با موتور وی۱۲ و گیربکس دستی

تصور کنید یک ابرخودروی کمیاب به‌جای ثبت سریع‌ترین زمان در پیست، رانندگی طولانی در جاده‌ای ساحلی را ترجیح بدهد، اما همچنان قلب خشن یک ماشین مسابقه‌ای را در سینه داشته باشد. این همان اس۱ است، تازه‌ترین ساخته گوردون ماری اتوموتیو که در رویداد د کویل و هم‌زمان با هفته خودروی مانتری رونمایی شد. ظاهرش آشنا و یادآور مک‌لارن است، مانند یک اصیل‌زاده واقعی رفتار می‌کند و روی گیربکس دستی پافشاری دارد.

موتور وی۱۲ که هنوز آواز می‌خواند

زیر پوسته کربنی خوش‌تراش این خودرو، یک موتور اختصاصی ۴.۲ لیتری وی۱۲ ساخت کازورث قرار گرفته است؛ پیشرانه‌ای تنفس طبیعی که برای ارائه صدایی کلاسیک با مهندسی مدرن تنظیم شده است. خروجی نهایی به ۶۸۱ اسب بخار می‌رسد و موتور از دورهای پایین با قدرت جان می‌گیرد و تا خط قرمز فریادزننده در حدود ۱۲,۱۰۰ دور بر دقیقه پیش می‌رود. قطعات سبک‌وزن تیتانیومی و کاربید سیلیکون، دورگیری را دقیق و قابل اعتماد نگه می‌دارند، در حالی که کارتل خشک و اگزوز اینکونل باعث می‌شوند صدای اس۱ به اندازه ظاهرش هدفمند و جدی باشد.

اعداد بزرگ، جرم اندک. وزن خودرو حدود ۹۹۸ کیلوگرم است و همین موضوع باعث می‌شود موتور وی۱۲ واکنشی فوری داشته باشد، نه سنگین و کند. شصت درصد حس رانندگی از همین موتور می‌آید. باقی آن از فلز، هیدرولیک و گیربکس دستی شش‌سرعته‌ای سرچشمه می‌گیرد که نیرو را به چرخ‌های عقب می‌فرستد. بله، دستی. دنده ششم مناسب سفرهای جاده‌ای به‌صورت استاندارد در نظر گرفته شده تا مسیرهای طولانی بی‌زحمت طی شوند.

لوکس، بدون کم‌رنگ کردن نقش راننده

این خودرو یک نسخه پیست‌محور عریان نیست که فقط برای جاده لباس پوشیده باشد. گوردون ماری هدف داشت یک ابرخودروی مناسب سفر بسازد که رانندگی آنالوگ همچنان در مرکز تجربه آن بماند. بال ثابت عظیم، اسپلیتر نمایشی و رکاب‌های کم‌ارتفاع خودروی پیست‌محور ال‌ام کنار گذاشته شدند. به‌جای آن‌ها، فرم بدنه‌ای پاکیزه‌تر، آیرودینامیک فعال پنهان در بدنه و تعلیقی تنظیم‌شده برای آرامش و پایداری در مسیرهای طولانی وارد میدان شدند.

در کابین، صندلی‌های سطلی مسابقه‌ای جای خود را به چیدمان سه‌نفره‌ای متمدن‌تر داده‌اند که با موقعیت رانندگی متمرکز، حواس‌پرتی را کاهش می‌دهد. چرم، عایق‌بندی صوتی ارتقایافته، سیستم صوتی سبک‌وزن اختصاصی و نمایشگرهای بازنگری‌شده اطلاعات و سرگرمی، راحتی را اضافه می‌کنند بدون اینکه فلسفه سبک‌سازی قربانی شود. درهای دیهدرال به شیشه‌های پایین‌رونده مجهز شده‌اند تا ورود و خروج آسان‌تر باشد؛ جایگزینی کاربردی برای پنجره‌های کوچک و سخت لکسان در خودروی پیست.

دید بیرونی با آینه‌های نصب‌شده روی ستون ای تقویت شده است؛ آینه‌هایی که دوربین‌های دید عقب را در خود جای داده‌اند و می‌پذیرند که این خودرو با وجود زیبایی خیره‌کننده، قهرمان میدان دید نیست. رینگ‌ها سبک‌وزن هستند و از یک خودروی نمایشی موناکو مدل ۱۹۹۲ با طراحی ماری الهام گرفته‌اند. طراحی چراغ‌ها نیز از همان دوران نشانه‌هایی وام می‌گیرد، اما کاملا امروزی باقی می‌ماند.

پکیج آیرودینامیکی این ابرخودرو بیشتر هوشمندانه است تا خودنما. در سرعت‌های پایین، اسپویلر عقب هم‌سطح با عرشه کربنی عقب پنهان می‌شود. وقتی دینامیک خودرو آن را طلب کند، اسپویلر به‌صورت خودکار زاویه خود را تغییر می‌دهد تا میان مقاومت هوای پایین برای حرکت کروز و نیروی رو به پایین برای پیچیدن تعادل برقرار کند، و هنگام ترمزگیری شدید با زاویه‌ای تند بالا می‌آید تا نقش ترمز هوایی را بازی کند.

از نظر فنی، اس۱ معماری و پهنای تنظیم‌شده برای پیست نسخه ال‌ام را حفظ می‌کند، اما برای افزایش کاربری روزمره به تایرهای پهن‌تر و ۱۰ میلی‌متر ارتفاع بیشتر از سطح زمین مجهز شده است. روح حاکم بر خودرو برای هر کسی که کارهای ماری را دنبال می‌کند آشناست: کنترل افراطی وزن، حتی زمانی که کابین امکانات رفاهی بیشتری به دست می‌آورد. بالای موتور یک سپر حرارتی با روکش طلای ۲۴ عیار قرار دارد؛ جزئیاتی چشمگیر که هم به مدیریت حرارت کمک می‌کند و هم نمایشی خاص به بخش فنی خودرو می‌بخشد.

تنها ۶۴ دستگاه از این خودرو ساخته خواهد شد و هر کدام مطابق خواسته مالک خود شخصی‌سازی می‌شود.

قیمت هنوز اعلام نشده است، اما با توجه به اینکه تی.۵۰ از حدود ۲.۸ میلیون یورو آغاز می‌شد، باید انتظار داشت اس۱ کاملا در قلمرو خودروهای کلکسیونی قرار بگیرد. این خودرو برای کسی ساخته شده که یک ابرخودروی لوکس و قابل استفاده می‌خواهد، اما همچنان درگیر شدن واقعی با رانندگی را طلب می‌کند. اس۱ دست‌ها، گوش‌ها و تمرکز شما را می‌خواهد. شما را با آسایش از لس‌آنجلس به مانتری می‌رساند، اما وقتی جاده پیچ می‌خورد، چیزهای بسیار بیشتری از شما طلب خواهد کرد.