تصور کنید یک موتورسوار جوان کنار جدول خیابان شهری توقف می‌کند: کلاه ایمنی سبک، لبخندی پرهیجان و نشان تازه کاوازاکی روی یک موتورسیکلت برقی جمع‌وجور. ظاهرش کاملا دل‌چسب است؛ فلاپ‌های اسپرت، خطوط مرتب و وعده رفت‌وآمدی بی‌صدا و بی‌دردسر. اما همین که مالک نگاهی به برگه مشخصات فنی می‌اندازد، لبخندش کم‌رنگ می‌شود.
نینجا ای-۱ به‌عنوان موتورسیکلت برقی پایه کاوازاکی برای سال ۲۰۲۷ وارد بازار می‌شود؛ مدلی که با سامانه ترمز ضدقفل و باتری جداشدنی عرضه خواهد شد. قیمت؟ حدود ۷٬۳۴۱ یورو. توان اوج آن چندان چشمگیر نیست: نزدیک به ۱۲ اسب بخار برای یک شتاب‌گیری کوتاه، اما توان معمولی آن بیشتر به حدود ۷ اسب بخار نزدیک است و حالت پرقدرت ای-بوست هم فقط در بازه‌ای ۱۵ ثانیه‌ای فعال می‌شود. برد حرکتی نیز به همان اندازه محدود است: کاوازاکی آن را حدود ۶۶ کیلومتر اعلام کرده و این عدد زمانی به دست می‌آید که در حالت اقتصادی برانید و از بوست استفاده نکنید.
جایی که حساب‌وکتاب جور درنمی‌آید
در اروپا ماجرا فرق می‌کند. قوانین سخت‌گیرانه رده‌بندی گواهینامه بسیاری از موتورسواران تازه‌کار را به سمت موتورسیکلت‌های کم‌قدرت هدایت می‌کند و نینجا ای-۱ به‌وضوح برای هماهنگی با مقررات رده A1 طراحی شده است. این موتورسیکلت بی‌صدا، ساده و برای زندگی روزمره در یک شهر شلوغ قابل‌تحمل است. برای ساکنان آپارتمان، باتری‌های جداشدنی یک مزیت مهم محسوب می‌شوند: می‌توانید آن‌ها را به طبقات بالا ببرید و در حدود ۳.۷ ساعت شارژ کنید، بی‌آنکه به پریز اختصاصی در پارکینگ نیاز داشته باشید. وزن موتورسیکلت حدود ۱۴۰ کیلوگرم است و حالت کمکی برای حرکت در سرعت پیاده‌روی هم دارد تا جابه‌جایی آن در فضاهای تنگ آسان‌تر شود؛ قابلیتی که در پارکینگ‌های شهری واقعا اهمیت دارد.
اما وقتی از آن سوی اقیانوس اطلس نگاه کنیم، منطق خرید تغییر می‌کند. در ایالات متحده محدودیت مشابهی برای توان موتورسیکلت‌های موتورسواران تازه‌کار وجود ندارد و خریدار اولی می‌تواند موتورسیکلت‌های بنزینی کم‌حجم را انتخاب کند که از نظر قیمت، عملکرد و برد، نینجا ای-۱ را کاملا پشت سر می‌گذارند. سبد محصولات درون‌سوز خود کاوازاکی این مشکل را پررنگ‌تر نشان می‌دهد: نینجا ۳۰۰ با ترمز ضدقفل حدود ۴٬۶۴۹ یورو قیمت دارد و نزدیک به ۳۹ اسب بخار تولید می‌کند، نینجا ۵۰۰ با ترمز ضدقفل حدود ۵٬۳۹۳ یورو برای ۵۱ اسب بخار قیمت‌گذاری شده و نینجا ۶۵۰ با ۶۷ اسب بخار نزدیک به ۷٬۶۱۵ یورو قیمت دارد، یا بدون ترمز ضدقفل حدود ۷٬۰۶۷ یورو. هرکدام از این مدل‌های بنزینی با یک باک سوخت دست‌کم ۲۷۵ کیلومتر حرکت می‌کنند؛ بسیار بیشتر از برد شهری اعلام‌شده برای ای-۱.
برای بیشتر خریداران خارج از چارچوب‌های سخت‌گیرانه گواهینامه در اروپا، نینجا ای-۱ گزینه‌ای دشوار برای توجیه خرید است.
با این حال، ای-۱ بی‌ارزش هم نیست. این موتورسیکلت، موتورسواری را به عناصر اصلی‌اش خلاصه می‌کند: گاز بدهید، ترمز کنید، فرمان بگیرید. نه کلاچی در کار است، نه گیربکسی و نه صدای پیشرانه. برای رفت‌وآمدکنندگانی که سکوت، نگهداری کم‌هزینه و شارژ آسان را در اولویت می‌گذارند، مزیت‌هایی دارد که یک موتورسیکلت بنزینی کوچک نمی‌تواند ارائه کند. باتری جداشدنی، مالکیت آن را برای زندگی آپارتمانی عملی‌تر می‌کند. کنترل‌های ساده و وزن نسبتا کم نیز آن را به سکویی بخشنده و قابل‌اعتماد برای مبتدیان کامل تبدیل می‌کند؛ به‌ویژه کسانی که طبق قانون باید با موتورسیکلتی کم‌قدرت رانندگی کنند.
در نهایت به نظر می‌رسد کاوازاکی روی یک شرط محتاطانه حساب کرده است: نینجا ای-۱ قرار نیست توده خریداران را به سمت موتورسیکلت برقی بکشاند، اما می‌تواند گوشه کوچکی از بازار را در اختیار موتورسواران شهری بگیرد؛ کسانی که راحتی، ظاهر آشنای یک موتورسیکلت اسپرت و بی‌دردسری نبود موتور درون‌سوز را می‌خواهند. اگر در جایی زندگی می‌کنید که گواهینامه‌ها توان موتور را محدود می‌کنند و سکوت، ابعاد جمع‌وجور و جابه‌جایی شهری برایتان اولویت دارد، ای-۱ منطقی به نظر می‌رسد. اما اگر در بازاری زندگی می‌کنید که انتخاب‌های بیشتری پیش رو دارید و ارزش خرید و برد حرکتی اهمیت بالاتری دارد، گزینه‌های بسیار قدرتمندتری با پول کمتر پیدا می‌شود.
نظر بگذارید
نظرات
هنوز نظری ثبت نشده. اولین نفر باشید.