نشت اکسیدکننده، پرواز کرو-۱۳ ناسا را متوقف کرد

نقصی کوچک، نامرئی و بسیار واکنش‌پذیر، یکی از پروازهای سرنشین‌دار آینده ناسا را متوقف کرده است. مهندسان در جریان بررسی‌های معمول پیش از پرتاب، نشتی اکسیدکننده را در سامانه پیشرانش فضاپیمای دراگون شناسایی کردند؛ کشفی که باعث شده ماموریت کرو-۱۳ تا زمان یافتن منبع نشتی و اطمینان کامل از ایمنی فضاپیما برای پرواز، در حالت تعلیق بماند.

اکسیدکننده‌ها شرکای شیمیایی سوخت‌های موشکی هستند و امکان سوختن پیشران‌ها را فراهم می‌کنند. در سامانه مانوردهی یک فضاپیما، این مواد به تولید رانش برای کنترل وضعیت، مانورهای فرار اضطراری و تنظیمات دقیق هنگام اتصال کمک می‌کنند. یک نشتی می‌تواند فشار و دما را در لوله‌کشی سامانه تغییر دهد، قطعات را آلوده کند و در بدترین حالت، شرایطی ایجاد کند که سامانه هنگام حضور خدمه قابل اعتماد نباشد. به همین دلیل، نه ناسا و نه اسپیس‌ایکس تا زمانی که مهندسان از رعایت حاشیه‌های سخت‌گیرانه ایمنی مطمئن نشوند، روند پرتاب را ادامه نخواهند داد.

اعضای ماموریت اسپیس‌ایکس کرو-۱۳ در جریان یک جلسه آموزشی پیش از پرواز در مقر این شرکت در هاثورن کالیفرنیا، با لباس‌های فشاری خود برای عکس یادگاری ژست گرفته‌اند. از چپ، سرگئی تتریاتنیکوف از روسکاسموس، جسیکا واتکینز و لوک دلینی فضانوردان ناسا، و جاشوا کوتریک فضانورد سازمان فضایی کانادا دیده می‌شوند. 

مهندسان اکنون چه می‌کنند

به محض آنکه نشتی در فرایند آماده‌سازی پیش از پرتاب آشکار شد، تیم‌های هر دو سازمان وارد مرحله عیب‌یابی شدند. بررسی‌های تکمیلی نشتی، آزمایش‌های فشار و جریان، و بازبینی دقیق داده‌های تله‌متری و گزارش‌های آزمون زمینی در حال انجام است. تکنسین‌ها هر قطعه‌ای را که خارج از محدوده مجاز باشد تعویض یا تعمیر می‌کنند و سپس کل سامانه پیشرانش را از طریق مجموعه‌ای از بررسی‌های تکرارپذیر دوباره اعتبارسنجی خواهند کرد.

این کار زمان‌بر است. لوله‌کشی فضاپیما در محیط اتاق تمیز که برای پردازش نهایی استفاده می‌شود قابل دسترسی است، اما هرگونه مداخله باید مطابق رویه‌های سخت‌افزار پروازی انجام و مستندسازی شود. ناسا اعلام کرده است تا زمانی که بازرسی‌ها و هر اقدام اصلاحی لازم تکمیل نشود و این آژانس مستندات ایمنی کافی برای حمل فضانوردان در اختیار نداشته باشد، تاریخ جدیدی برای پرتاب تعیین نخواهد کرد.

چهار عضو ماموریت ناسا اسپیس‌ایکس کرو-۱۳ به مقصد ایستگاه فضایی بین‌المللی، نشان ماموریت خود را درون یک ماکت آموزشی از ماژول ایستگاه فضایی نمایش می‌دهند. از چپ، فرمانده جسیکا واتکینز و خلبان لوک دلینی، هر دو از ناسا، و متخصصان ماموریت جاشوا کوتریک از سازمان فضایی کانادا و سرگئی تتریاتنیکوف از روسکاسموس دیده می‌شوند. 

قرار است پس از صدور مجوز نهایی، ماموریت کرو-۱۳ با موشک فالکون ۹ از مجتمع پرتاب فضایی ۴۰ در پایگاه نیروی فضایی کیپ کاناورال فلوریدا انجام شود. این پرواز جسیکا واتکینز، فرمانده ناسا، و لوک دلینی، خلبان ناسا، را به همراه جاشوا کوتریک فضانورد سازمان فضایی کانادا و سرگئی تتریاتنیکوف کیهان‌نورد روسکاسموس حمل خواهد کرد. آنها پس از رسیدن، به اکسپدیشن ۷۵ در ایستگاه فضایی بین‌المللی می‌پیوندند و در کنار آن تیم بلندمدت، در پژوهش‌ها و عملیات ایستگاه مشارکت خواهند داشت.

اهمیت این موضوع فراتر از یک لغزش در برنامه پرتاب است. هر تاخیر در پرتاب می‌تواند بر چرخش خدمه ایستگاه، زمان‌بندی محموله‌ها و جدول اجرای آزمایش‌ها اثر بگذارد. حتی زنجیره‌های کوتاه تاخیر ممکن است به ماموریت‌های بعدی سرایت کنند؛ بنابراین مدیران ماموریت فشار زمان‌بندی را در برابر حاشیه‌های ایمنی می‌سنجند. دو هفته پیش از پرتاب، خدمه برای کاهش خطر بیماری وارد قرنطینه در مرکز فضایی جانسون می‌شوند. این بازه نیز بخشی از ریتم نهایی ماموریت است، پس جابه‌جایی تاریخ پرتاب برنامه‌های پیش از پرواز را هم دوباره تنظیم می‌کند.

دیدگاه کارشناس

دکتر النا رامیرز، مهندس سامانه‌های پیشرانش که در برنامه‌های آزمون پیشرانش مایع فعالیت داشته است، می‌گوید: «نشت اکسیدکننده لزوما اتفاقی نمایشی نیست، اما بی‌اهمیت هم نیست. می‌توان آن را مانند چکه آرام در سامانه هیدرولیک یک هواپیما تصور کرد. اگر مهار نشود، حاشیه‌های ایمنی را فرسوده می‌کند و می‌تواند رفتار سامانه را در شرایط پرواز تغییر دهد. رویکرد درست، کنترل‌شده است: جداسازی، اندازه‌گیری، تعمیر و اعتبارسنجی. این کار هم از سخت‌افزار محافظت می‌کند و هم از خدمه.»

اسپیس‌ایکس و ناسا با پیشرفت روند عیب‌یابی و تعیین زمان آمادگی دراگون برای پرواز، به‌روزرسانی‌ها را منتشر خواهند کرد. برای عموم مردم و حامیان ماموریت، این رویداد یادآور آن است که پرواز فضایی سرنشین‌دار به هماهنگی دقیق هزاران جزئیات کوچک وابسته است. یک نقص بسیار کوچک می‌تواند بررسی‌های گسترده‌ای را به دنبال داشته باشد، زیرا ریسک‌ها بسیار بالا هستند.

پرواز فضایی مرزهای مهندسی را جابه‌جا می‌کند. گاهی همین مرزها در برابر مهندسان مقاومت می‌کنند. اکنون تیم‌ها زمان لازم را در اختیار دارند تا نشتی را پیدا کنند، آن را برطرف کنند و هنگامی که ایمنی و داده‌ها اجازه دادند، کرو-۱۳ را دوباره به فهرست پرتاب بازگردانند.