ماجرای لینکلن کانتیننتال وی۱۲ که فقط یک هفته دوام آورد

لینکلن در سال ۲۰۰۲ یک کانسپت کانتیننتال با پیشرانه وی۱۲ ساخت، آن را در نمایشگاه خودروی لس‌آنجلس به نمایش گذاشت و تنها یک هفته پس از رونمایی، برنامه تولید نسخه نهایی را کنار گذاشت.

این کانسپت از یک موتور ۵.۹ لیتری وی۱۲ با دو میل‌سوپاپ بالا استفاده می‌کرد که از استون مارتین گرفته شده بود، با کد ای‌ام‌ال وی۱۲ شناخته می‌شد و در اصل توسط فورد طراحی شده بود. این پیشرانه که در دی‌بی۷ ونتیج و وی۱۲ ونکوییش نیز به کار رفت، ۴۱۴ اسب بخار قدرت، معادل ۴۲۰ اسب بخار متریک، و ۴۱۳ پوند فوت گشتاور، معادل ۵۶۰ نیوتن‌متر، تولید می‌کرد و نیرو را از طریق گیربکس شش سرعته اتوماتیک به چرخ‌های عقب می‌فرستاد.

این خودرو روی معماری کشیده‌شده فورد تاندربرد دیفرانسیل عقب ساخته شده بود و از پنل‌های بدنه آلومینیومی و کامپوزیتی با رنگ سیلور سی اسپری بهره می‌برد. طراحی آن از فرم‌های نرم و قایق‌مانند لینکلن فاصله گرفت و به سمت شمایلی عضلانی، آینده‌نگرانه و الهام‌گرفته از گذشته حرکت کرد.

این کانسپت درهای کالسکه‌ای بدون ستون میانی و بازشونده از مرکز داشت که محفظه نگهداری چتر نیز در آن‌ها تعبیه شده بود. یک سامانه فشار یکپارچه هنگام بسته بودن سقف، شیشه را حدود شش اینچ پایین می‌آورد تا فشار داخل کابین کاهش یابد و باز کردن درهای سنگین آسان‌تر شود.

فضای داخلی، صندلی‌ها و رودری‌های چرمی سفید را با داشبوردی به رنگ آبی نیمه‌شب و مجموعه نشانگرهای مینیمال ترکیب می‌کرد. سرنشینان عقب به نمایشگر تاشوی دی‌وی‌دی و کنسول مرکزی با محفظه‌های برچسب‌دار برای تنقلات، قهوه، آب و نوشابه دسترسی داشتند. همچنین یک ست سفارشی پنج‌تکه چمدان فلزی در صندوق عقب مفصلی خودرو قرار گرفته بود.

فورد دو نمونه از این خودرو ساخت: یک پروتوتایپ نیمه‌عملیاتی و یک پوسته نمایشی ثابت با قابلیت جابه‌جایی روی چرخ. فورد تنها یک هفته پس از نمایشگاه خودرو، برنامه تولید را متوقف کرد و بعدها لینکلن و مرکوری را از گروه پریمیر اتوموتیو خارج کرد و آن‌ها را دوباره زیر مدیریت داخلی خود برد. بدون پشتیبانی این گروه، توجیه اقتصادی برای تولید یک پرچمدار وی۱۲ گران‌قیمت و اختصاصی از بین رفت.

پروتوتایپ نیمه‌عملیاتی وی۱۲ در حراج مکام شیکاگو در تاریخ ۲۰ سپتامبر ۲۰۲۵ با قیمت نهایی چکش ۱۱۰ هزار دلار فروخته شد و اکنون در مجموعه خصوصی یک کلکسیونر نگهداری می‌شود و گاهی در نمایشگاه‌های موزه‌ای به نمایش درمی‌آید. نمونه نمایشی ثابت را سم پک، فروشنده و کلکسیونر اهل تگزاس، خریداری کرد و بعدها در سال ۲۰۱۴ از طریق حراجی آر ام ساتبیز با قیمت ۲۷ هزار و ۵۰۰ دلار به یک خریدار خصوصی فروخته شد.

کانسپت سال ۲۰۰۲ یادآور میراث وی۱۲ لینکلن پیش از جنگ بود. آخرین موتور وی۱۲ تولیدی لینکلن، پیشرانه سری اچ با حجم ۲۹۲ اینچ مکعب، معادل ۴.۸ لیتر، بود که تا سال ۱۹۴۸ استفاده شد و حدود ۱۳۰ اسب بخار قدرت و ۲۲۵ پوند فوت گشتاور داشت. لینکلن در سال ۱۹۴۹ آن را با یک موتور وی۸ فلت‌هد جایگزین کرد.