در صبحی آرام از ماه اکتبر در لسآنجلس، یکی از آخرین چهرههای درخشان هالیوود در سکوت از دنیا رفت. اوا ماری سنت، بازیگر برنده اسکار که کارنامه هنریاش بیش از هفت دهه را دربر میگرفت، در ۶ اکتبر ۲۰۲۶ در ۱۰۲ سالگی و در کنار خانوادهاش درگذشت. علت درگذشت او، عوامل طبیعی مرتبط با کهولت سن اعلام شد.
او به گونهای وارد سینما شد که بعضیها وارد یک اتاق میشوند و همان لحظه نور فضا را تغییر میدهند. سنت فعالیتش را با رادیو و تلویزیون آغاز کرد، اما نخستین حضورش در یک صحنه سینمایی بود که به روایتی افسانهای تبدیل شد. او در سال ۱۹۵۴ با فیلم بلند «در بارانداز» به کارگردانی الیا کازان، در نقش ایدی دویل در برابر مارلون براندو ظاهر شد. این حضور فقط یک شروع قدرتمند نبود؛ برایش جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش مکمل زن را به همراه آورد و جایگاهی را تثبیت کرد که منتقدان و تماشاگران تا نسلها به یاد سپردند.
اگر «در بارانداز» نام او را به سینما معرفی کرد، «شمال از شمال غربی» آلفرد هیچکاک تصویر تازهای از او ساخت. اوا ماری سنت در نقش ایو کندال، ظرافت را با رازآلودگی در هم آمیخت؛ شخصیتی که میتوانست در یک نگاه، هم جذابیت داشته باشد و هم خطر. او در کنار کری گرانت، یکی از ماندگارترین اجراهای زنانه سینمای هیچکاک را رقم زد؛ نقشی که هنوز روی پرده کلاسهای سینما و در فهرستهای علاقهمندان جدی فیلم دیده میشود.

او هرگز به ستارهای محدود به یک قالب مشخص تبدیل نشد. از «خروج» ساخته اتو پرمینجر تا «مرغ دریایی» و کمدی محبوب «روسها میآیند، روسها میآیند»، سنت با سهولتی کمنظیر میان حماسههای استودیویی و درامهای صمیمی حرکت میکرد. او با پل نیومن، الیزابت تیلور، ریچارد برتون و جیمز گارنر همبازی شد. دههها بعد حتی در سینمای معاصر نیز ظاهر شد و به مخاطبان تازه یادآوری کرد چرا نامش همچنان در تیتراژها دیده میشود.
با وجود همه فرشهای قرمز و نقدهای سینمایی، خانواده برای او در اولویت بود. اوا ماری سنت در سال ۱۹۵۱ با جفری هیدن، کارگردان تلویزیونی، ازدواج کرد؛ ازدواجی که تا زمان درگذشت هیدن در سال ۲۰۱۶ ادامه یافت. آنها دو فرزند را بزرگ کردند و او اغلب پروژههایش را با توجه به حفظ تعادل در زندگی انتخاب میکرد و هر زمان خانه و خانواده به حضورش نیاز داشتند، از مرکز توجه فاصله میگرفت. همین انتخابها کارنامهای ساخت که بیش از آنکه پیوسته باشد، طولانی، سنجیده و باشکوه بود.
از او دو فرزند، چهار نوه و دو نتیجه به یادگار مانده است. با این حال، اعداد به تنهایی نمیتوانند میراث آرامتری را که او بر جای گذاشت توصیف کنند: اجراهایی که هنوز به بازیگران میآموزند چگونه مقابل دوربین گوش کنند، و صحنههایی که همچنان نمونههای درسی خویشتنداری و شور در بازیگریاند. اگر تاریخ سینما چند اجرای شاخص را به عنوان آثار معیار نشانهگذاری کند، نقشآفرینیهای اوا ماری سنت در «در بارانداز» و «شمال از شمال غربی» در صدر آن صفحه قرار میگیرد.
چه کسی نخستین باری را که او را روی پرده دید به یاد دارد؟ برای ما بنویسید کدام لحظه از اوا ماری سنت در ذهن شما ماندگار شده است.
.avif)



نظر بگذارید
نظرات (3)
سختِ تو دهههای اخیر بازیگری اینقدر ساده و مؤثر بمونه. بعضی سکانسها شبیه درس دانشگاهن، اما بعضیشون باز کلیشهان؟
این خبر واقعیه؟ ۱۰۲ ساله و هنوز بعد از این همه سال نقشاش درس بازیگریه؟ عجب... کدوم سکانس برا شما موندگار بود؟
وای… تازه الآن میفهمم چرا بهش میگفتن یه حضور که نور اتاقو عوض میکنه. صحنهی نگاهش تو «شمال از شمال غربی» همیشه قلبم رو میگیره