واکسن تازه علیه سرطان پانکراس و جهش کی راس امید می آفریند

سرطان پانکراس به‌ندرت جایی برای خوش‌بینی باقی می‌گذارد. تومورها در عمق شکم پنهان می‌شوند، اغلب عود می‌کنند و در برابر بیشتر درمان‌ها سرسختانه مقاومت نشان می‌دهند. بنابراین وقتی یک واکسن جدید سیستم ایمنی را به حرکت درمی‌آورد، در جایی که امید کم‌رنگ است، توجه‌ها را به خود جلب می‌کند.

پژوهشگران کلینیک مایو واکسنی به نام کاموپپیموت را در یک کارآزمایی تصادفی فاز ۲ آزمایش کردند که بر یک هدف مشخص و بدنام متمرکز بود: کی راس. این ژن، وقتی دچار جهش می‌شود، محرک حدود ۹ مورد از هر ۱۰ مورد آدنوکارسینوم مجرایی پانکراس است. اگر کی راس هدف قرار گیرد، دست‌کم در نظریه، می‌توان راهبردهای بقای سرطان را تضعیف کرد.

در این کارآزمایی ۱۴۴ بیمار وارد شدند که پیش‌تر جراحی و شیمی‌درمانی را پشت سر گذاشته بودند و در اسکن‌ها نشانه‌ای از بیماری قابل مشاهده نداشتند. ۹۶ نفر واکسن را دریافت کردند و ۴۸ نفر واکسن نگرفتند. یافته اصلی درمان قطعی نبود، بلکه یک نشانه مهم بود: واکسن سلول‌های تی را بیدار کرد.

تقریبا هر بیماری که کاموپپیموت دریافت کرد، پاسخ قابل اندازه‌گیری سلول‌های تی را علیه کی راس جهش‌یافته نشان داد.

از میان ۹۰ بیمار واکسینه‌شده که از نظر ایمنی‌شناسی قابل ارزیابی بودند، ۹۸.۹ درصد افزایش فعالیت سلول‌های تی را در هدف‌گیری جهش‌های کی راس نشان دادند. در بیش از ۸۰ درصد این بیماران، پاسخ ایمنی بیش از ۹ برابر بیشتر از پیش از واکسیناسیون بود. جمله کوتاه است. جهش بزرگ.

این اعداد اهمیت دارند، زیرا پاسخ‌های ایمنی می‌توانند چیزی فراتر از کنجکاوی‌های آزمایشگاهی باشند و گاهی به افزایش طول عمر بیماران منجر شوند. با این حال، احتیاط ضروری است: این کارآزمایی تفاوت معنادار آماری در بقای بدون بیماری میان گروه واکسینه‌شده و گروه کنترل نشان نداد. بنابراین پرسش اصلی همچنان بی‌پاسخ مانده است: آیا این بیداری ایمنی می‌تواند مسیر بیماری را تغییر دهد؟

بن جورج، نویسنده نخست مطالعه و انکولوژیست پزشکی در کلینیک مایو، موضوع را روشن بیان می‌کند: این تیم اثبات مفهوم را نشان داده است. آنها با رساندن قطعات پپتیدی که سلول‌های تی را در غدد لنفاوی آماده می‌کنند، به سیستم ایمنی آموزش دادند هفت جهش شایع کی راس را شناسایی کند. سیستم ایمنی گوش داد. اینکه آیا به اندازه کافی قاطع عمل خواهد کرد تا جلوی عود سرطان را بگیرد، هنوز در حال بررسی است.

طراحی این واکسن حساب‌شده است. کاموپپیموت با تمرکز بر چند گونه تکرارشونده کی راس، به‌دنبال رویکردی گسترده‌کاربرد و آماده مصرف است، برخلاف واکسن‌های شخصی‌سازی‌شده آران‌ای پیام‌رسان که برای تومور هر بیمار تنظیم می‌شوند. این کار تولید و توزیع را ساده‌تر می‌کند، اما ممکن است به این معنا باشد که حمله ایمنی کمتر اختصاصی و فردمحور است.

برنامه‌ریزی برای کارآزمایی فاز ۳ از هم‌اکنون آغاز شده است و قرار است رژیم درمانی اصلاح شود: دوزهای یادآور بیشتر و ترکیب واکسن با دیگر درمان‌های سرطان در دست بررسی است. این راهبرد یادآور موفقیت‌های اخیر در ملانوماست، جایی که یک واکسن شخصی‌سازی‌شده آران‌ای پیام‌رسان در ترکیب با ایمونوتراپی استاندارد، در مطالعه فاز ۳ خطر عود یا مرگ را ۴۲ درصد کاهش داد. در آن مورد، پاسخ‌های ایمنی به سود بالینی روشن تبدیل شدند.

برای سرطان پانکراس، مسیر پیش رو چندین راه را شامل می‌شود. یک واکسن شخصی‌سازی‌شده آران‌ای پیام‌رسان با هدف تومورهای پانکراس نیز در کارآزمایی‌ها در حال پیشرفت است. تاکنون پژوهشگران گزارش کرده‌اند که هفت بیمار مبتلا به سرطان پانکراس که به آن واکسن آران‌ای پیام‌رسان پاسخ ایمنی نشان داده‌اند، همچنان زنده و در وضعیت خوبی هستند؛ یک بیمار که در ۶۶ سالگی تشخیص گرفت، ۹ دوز دریافت کرد و اکنون ۷۲ ساله است.

آنچه این مطالعه جدید فاز ۲ در اختیار ما می‌گذارد، نقشه است، نه مقصد. این مطالعه نشان می‌دهد که می‌توان سیستم ایمنی را آموزش داد تا جهش‌های کی راس را در افرادی که به‌تازگی درمان استاندارد را به پایان رسانده‌اند، شناسایی کند. اما هنوز نشان نمی‌دهد که این آموزش برای دور نگه داشتن همیشگی تومورها کافی است. با این حال، در بیماری‌ای که عود در آن شایع است و گزینه‌های درمانی محدودند، برانگیختن یک پاسخ ایمنی تقریبا فراگیر گامی معنادار به شمار می‌آید.

این کارآزمایی که در نیچر مدیسین منتشر شده، یک پرسش عملی را پیش می‌کشد: چگونه می‌توان یک موج ایمنی قدرتمند را به جریانی پایدار تبدیل کرد؟ پاسخ این پرسش مسیر کارآزمایی‌های آینده و شاید آینده واکسن‌ها در سرطان پانکراس را شکل خواهد داد.