تصور کنید برای برداشتن دهان‌شویه دست دراز می‌کنید، اما به جای آن بطری آب زغال‌اخته بدون شکر را برمی‌دارید. عجیب به نظر می‌رسد. با این حال، یک مطالعه انسانی کوچک از دانشگاه ایلینوی شیکاگو نتایجی به دست آورده که برای سلامت دهان و دندان به شکلی غیرمنتظره امیدوارکننده است.
پژوهشگران ۲۲ داوطلب، شامل ۱۴ کودک و ۸ بزرگسال، را جذب کردند و سه نوع محلول شست‌وشو را با هم مقایسه کردند: آب زغال‌اخته خالص، بدون شکر و ۱۰۰ درصد طبیعی، یک نوشیدنی زغال‌اخته شیرین‌شده که فقط ۲۷ درصد آن آبمیوه بود، و آب ساده. شرکت‌کنندگان با پلاکی که به طور طبیعی در طول شب روی دندان‌ها تشکیل می‌شود وارد مطالعه شدند. دانشمندان از پلاک یک سمت دهان نمونه گرفتند، از شرکت‌کنندگان خواستند سه مقدار کوچک از نوشیدنی تعیین‌شده را در دهان بچرخانند، سپس نیم ساعت بعد از دندان‌های دست‌نخورده سمت دیگر نمونه‌برداری کردند تا ببینند چه تغییری رخ داده است.
یافته اصلی ساده و در عین حال جالب بود: پلاکی که در معرض آب زغال‌اخته بدون شکر قرار گرفته بود، کندتر دوباره رشد کرد و نسبت به نمونه‌های پیش از شست‌وشو اسید کمتری تولید کرد. چرا این موضوع اهمیت دارد؟ باکتری‌های پلاک دندان از قندها تغذیه می‌کنند و اسیدهایی دفع می‌کنند که مینای دندان را فرسایش می‌دهد. کاهش تولید اسید یعنی سایش شیمیایی کمتر روی دندان‌ها؛ تغییری ظریف اما مهم، البته اگر در مطالعات بعدی نیز تأیید شود.
احتمالاً ترکیبات فیتوشیمیایی زغال‌اخته به نام پروآنتوسیانیدین‌ها عامل اصلی این اثر هستند. این ترکیبات توانایی قابل توجهی در مختل کردن چسبیدن باکتری‌ها به سطوح دارند؛ پژوهش‌های پیشین نشان داده‌اند که می‌توانند اتصال جاندارانی مانند ای‌کولای را مهار کنند. در محیط دهان، اختلال در چسبندگی باکتری‌ها و شکل‌گیری اجتماع میکروبی می‌تواند هم تجمع پلاک دندان و هم اسیدی را که این میکروب‌ها تولید می‌کنند کاهش دهد.
کریستین وو، استاد دندانپزشکی کودکان که در این پژوهش مشارکت داشت، تأکید کرد که تیم تحقیقاتی از نوشیدنی‌هایی استفاده کرده که مردم می‌توانند به صورت آماده از فروشگاه‌ها تهیه کنند، نه عصاره‌های آماده‌شده در آزمایشگاه. همین موضوع نتیجه را به عادت‌های روزمره مرتبط‌تر می‌کند، به ویژه چون بیشتر تحقیقات مربوط به زغال‌اخته بر نمونه‌های غلیظ آزمایشگاهی تکیه داشته‌اند و به ندرت کودکان را نیز شامل شده‌اند.
این مطالعه کوچک نشان داد چرخاندن آب زغال‌اخته بدون شکر در دهان، رشد دوباره پلاک و تولید اسید باکتریایی را هم در کودکان و هم در بزرگسالان کاهش داد.
با این حال، هیجان درباره این یافته‌ها باید با احتیاط همراه باشد. این آزمایش اثرات فوری و کوتاه‌مدت را در گروهی بسیار کوچک اندازه‌گیری کرده است. نتایج آن محافظت بلندمدت در برابر پوسیدگی دندان یا از دست رفتن مواد معدنی دندان را ثابت نمی‌کند. همچنین همه نوشیدنی‌های زغال‌اخته یکسان نیستند: نوشیدنی شیرین‌شده در این مطالعه همان فایده را نشان نداد و این نکته را برجسته کرد که قندهای افزوده می‌توانند هر مزیت طبیعی احتمالی را خنثی کنند.
نتیجه کاربردی چیست؟ فعلاً این یافته بیشتر یک موضوع علمی جذاب است تا توصیه قطعی دندانپزشکی. آب زغال‌اخته خالص و بدون شکر ممکن است ویژگی‌های عملکردی داشته باشد که فعالیت میکروبی در دهان را کاهش دهد، اما برای تأیید اینکه این اثرات در طول ماه‌ها یا سال‌ها به پوسیدگی کمتر یا مینای سالم‌تر منجر می‌شوند، به کارآزمایی‌های بزرگ‌تر و طولانی‌تر نیاز است. وو اشاره کرد که خوش‌طعم‌تر کردن این آبمیوه با یک شیرین‌کننده بدون کالری می‌تواند راهی برای بررسی کاربرد واقعی آن بدون افزودن قند باشد.
گاهی آشناترین خوراکی‌ها هم ما را غافلگیر می‌کنند. یک جرعه ترش شاید فقط جوانه‌های چشایی شما را بیدار نکند؛ ممکن است تعادل میکروبیوم دهان را نیز اندکی به سمت بهتر شدن سوق دهد. اینکه این جرعه روزی به بخشی از ابزارهای مراقبت از دندان تبدیل شود یا نه، به مطالعات بعدی بستگی دارد؛ مطالعاتی که دوز، مدت مصرف و نتایج واقعی در زندگی روزمره را آزمایش کنند.
.avif)
نظر بگذارید
نظرات
هنوز نظری ثبت نشده. اولین نفر باشید.