8 دقیقه
یک نظرسنجی جدید از سوی دیزر و موسسه ایپساس واقعیتی چشمگیر را نشان میدهد: بیشتر شنوندگان نمیتوانند تشخیص دهند یک قطعه موسیقی توسط هوش مصنوعی تولید شده یا توسط انسان. این ابهام، بحثهای تازهای را درباره شفافیت، کپیرایت و آینده کار در صنعت موسیقی بهوجود آورده و پرسشهایی جدی درباره حقوق هنرمندان و پلتفرمهای پخش مطرح کرده است.
آمار نظرسنجی که جلب توجه کرد
مطالعه مشترک حدود ۹۰۰۰ نفر را در هشت کشور مورد پرسش قرار داده است، از جمله ایالات متحده، بریتانیا و فرانسه. نتیجه کلی قابل توجه بود: ۹۷٪ از شرکتکنندگان قادر به تمایز قابل اعتماد بین آهنگهای تولیدشده توسط هوش مصنوعی و قطعات ساختهشده توسط انسان نبودند. این رقم نشان میدهد که کیفیت صوتی و ساخت آواها در محصولات هوش مصنوعی به سطحی رسیده که تشخیص برای شنونده عادی بسیار دشوار شده است.
حدود ۷۱٪ از پاسخدهندگان گفتند که از ناتوانی خود در تشخیص متعجب شدهاند؛ نشانهای که تولیدات صوتی مبتنی بر هوش مصنوعی هر روز متقاعدکنندهتر میشوند. از منظر روششناسی، نمونه بزرگ و چندکشوری این بررسی به افزایش اعتبار یافتهها کمک میکند، هرچند جزئیات مربوط به دامنه خطا و ساختار نمونهگیری میتواند در تفسیر دقیقتر نتایج مؤثر باشد.
این نتایج نه تنها نشانگر پیشرفت فنی در حوزه تولید موسیقی با هوش مصنوعی است، بلکه پرسشهایی درباره اعتماد شنوندگان، اثربخشی شناسایی محتوای مصنوعی و نیاز به استانداردهای جدید برای برچسبگذاری و شفافیت در پلتفرمهای پخش موسیقی مطرح میکند.
شنوندگان از پلتفرمهای پخش چه میخواهند
پاسخدهندگان نظرسنجی انتظارات روشنی از پلتفرمهای پخش داشتند. ترجیحات کلیدی عبارت بودند از:
- ۷۳٪ از شرکتکنندگان از برچسبگذاری واضح برای آهنگهای تولیدشده توسط هوش مصنوعی حمایت کردند؛
- ۴۵٪ خواهان گزینهای بودند که موسیقی تولیدشده توسط هوش مصنوعی را فیلتر کند؛
- ۴۰٪ گفتند که بهطور کامل از گوش دادن به ترکهای ساختهشده با هوش مصنوعی خودداری میکنند.
این ترجیحات نشاندهنده تقاضای فزاینده برای شفافیت، کنترل کاربر و ابزارهای انتخابی در مواجهه با موج جدید محتوای تولیدشده توسط هوش مصنوعی است. در واقع درخواست برای «برچسبگذاری موسیقی هوش مصنوعی»، «فیلترهای شخصیسازیشده» و «گزینههای خروج از محتوا» بهطور مکرر توسط کاربران مطرح شده است.
علاوه بر این، بسیاری از شنوندگان تأکید کردهاند که برچسبگذاری باید دقیق، قابل فهم و در محلهای کلیدی رابط کاربری نمایش داده شود تا تصمیمگیری آگاهانه برای کاربران آسان شود. این موضوع به ویژه برای افرادی که نگرانیهای اخلاقی یا اقتصادی درباره تولیدات ماشینی دارند اهمیت دارد.
واکنش دیزر و ابعاد آپلودهای هوش مصنوعی
دیزر — سرویس پخش موسیقی که حدود ۹٫۷ میلیون مشترک دارد — اعلام کرده است که اکنون آهنگهای تولیدشده توسط هوش مصنوعی تقریباً یکسوم آپلودهای روزانه را تشکیل میدهند و روزانه بیش از ۵۰٬۰۰۰ ترک جدید از سوی کاربران بارگذاری میشود. این آمار نشاندهنده مقیاس سریع رشد تولید موسیقی مبتنی بر هوش مصنوعی در پلتفرمهای پخش است.
در واکنش به این رشد، دیزر ابزارهایی برای برچسبگذاری معرفی کرده، آثار تولیدشده توسط هوش مصنوعی را از فهرستهای تحریریهای و پیشنهادهای الگوریتمی حذف نموده و خواستار افشای واضحتر برای کاربران شده است. این اقدامات بهعنوان تلاشهایی اولیه برای ایجاد شفافیت و محافظت از تجربه شنیداری کاربران معرفی میشوند، اما چالشهای فنی و اجرایی بسیاری همچنان باقی است.
تشخیص دقیق آهنگهای تولیدشده توسط هوش مصنوعی به خودی خود مسئله پیچیدهای است؛ چرا که مدلهای تولید صدا میتوانند امضاهای صوتی و الگوهای سبک را تقلید کنند. علاوه بر برچسبگذاری دستی، توسعه روشهای اتوماتیک تشخیص، نشانهگذاری دیجیتال (digital watermarking) و پروتکلهای گزارشدهی آثار تولیدشده با هوش مصنوعی از جمله راهکارهای پیشنهادی است که پلتفرمها و شرکتها در حال بررسی آن هستند.
از منظر تجاری، حجم بالای آپلودها فشار بر زیرساختهای میزبانی، سیستمهای کاتالوگ و فرآیندهای حقوقی را افزایش میدهد. مدیریت حقوق، تشخیص مالکیت و تضمین پرداخت حقالزحمه برای آثاری که ترکیبی از منابع انسانی و ماشینی هستند، نیازمند قوانین و رویههای جدیدی خواهد بود.
چرا هنرمندان و صنعت موسیقی نگراناند
افزایش ترانهسرایی و تولید موسیقی با هوش مصنوعی سوالات دشواری را پیش آورده است. کارشناسان حقوقی درباره چالشهای کپیرایت هشدار میدهند، بهخصوص زمانی که مدلها سبکها، ملودیها یا الگوهای خاص هنرمندان را تقلید میکنند. سوال این است که اگر یک مدل بر اساس آثار محافظتشده آموزش ببیند و در خروجی، ملودی یا عبارتهای موسیقایی مشابه تولید کند، چه کسی مسئول است و چه حقوقی برای صاحب اصلی اثر محفوظ است.
بسیاری نگراناند که در نبود مقررات و نظارت مناسب، جریان گستردهای از محتوای ارزانقیمت و ماشینی بتواند بازار را اشباع کند و درآمد هنرمندان را کاهش دهد. تولید خودکار و کمهزینه محتوا میتواند به کاهش ارزش آثار انسانی، کاهش فرصتهای شغلی در زمینههای تولید، تنظیم و اجرا منجر شود و مدلهای درآمدی مرسوم در صنعت موسیقی را به چالش بکشد.
نگرانیها پس از آن بالا گرفت که یک آهنگ ساختهشده بهطور کامل توسط هوش مصنوعی به رتبه اول جدول بیلبورد رسید — این اولین بار بود که یک قطعه کاملاً تولیدشده توسط ماشین به صدر جدول میرسید — و در هفتههای اخیر نیز نمونههای دیگری از حضور آثار هوش مصنوعی در نمودارهای این مجله مشاهده شده است. این دستاورد نشان میدهد که چگونه محصولات مبتنی بر هوش مصنوعی میتوانند به سرعت توجه شنوندگان و دینامیک جدولهای رتبهبندی را تغییر دهند.
پاسخ صنعت در برابر این تغییرات میتواند شامل توسعه چارچوبهای جدید حقوقی، سیستمهای درآمدزی تقسیمشده و قراردادهای شفاف برای استفاده از دادههای آموزش باشد. همچنین پیشنهادهایی برای ایجاد صندوقهای حمایتی، مکانیسمهای جبران خسارت و استانداردهایی برای شناسهگذاری آثار ارائه شده که میتواند به محافظت از حقوق هنرمندان کمک کند.
چه چیزی در انتظار سیاستگذاری و شنوندگان است؟
پلتفرمها، دارندگان حقوق و نهادهای قانونگذاری هماکنون تحت فشارند تا قواعد جدیدی تعیین کنند. پرسشهای کلیدی عبارتند از: آیا سرویسهای پخش ملزم به برچسبگذاری خواهند شد؟ آیا قوانین کپیرایت به گونهای تکامل خواهد یافت که مسأله آموزش مدلها و خروجیهای آنها را پوشش دهد؟ چگونه میتوان تعادل میان نوآوری فنی و حفاظت از سازندگان انسانی را برقرار نمود؟
برای شنوندگان، خواسته فوری ساده و روشن است: شفافیت بیشتر و امکان انتخاب آنچه میشنوند. این شامل قابلیتهایی مانند فیلترهای محتوای هوش مصنوعی، گزینههای تنظیم اولویت در نتایج پیشنهادی و اطلاعات دسترسیپذیر درباره منشأ هر اثر است.
در سطح سیاستگذاری، راهکارهایی مانند الزام به افشای دادههای آموزش، استانداردهای برچسبگذاری اجباری، مکانیزمهای ردیابی مالکیت فکری و قوانین جدید جبران خسارت برای آثار تولیدشده با هوش مصنوعی مطرح شدهاند. همچنین همکاری بین پلتفرمها، ناشران موسیقی، نهادهای حقوقی و جامعه فنی برای تدوین راهنماییهای عملی و تکنولوژیک ضروری به نظر میرسد.
همزمان که ابزارهای هوش مصنوعی در تقلید صداها و سبکها پیشرفتهتر میشوند، صنعت با یک عمل متعادلسازی روبرو است: استفاده از نوآوریهای فنی برای گسترش خلاقیت و دسترسی به موسیقی، بدون تضعیف سازوکارهایی که از خالقان انسانی حمایت میکنند. رسیدن به این تعادل نیازمند ترکیبی از فناوری تشخیص و برچسبگذاری، سیاستگذاری هوشمند و مکانیسمهای اقتصادی مبتنی بر عدالت است.
در نهایت، آینده موسیقی در فضای پخش آنلاین بستگی مستقیم به تصمیماتی دارد که امروز درباره شفافیت، حقوق و مقررات میگیریم. اگر پلتفرمها و قانونگذاران به سرعت و با هماهنگی عمل کنند، امکان خواهد داشت تا از مزایای تولید موسیقی با هوش مصنوعی بهره برد و در عین حال نظامی عادلانه برای حمایت از هنرمندان و خالقان انسانی ایجاد کرد.
منبع: smarti
نظرات
داNیکس
نگاه منطقی لازمه، هم فرصت هست هم تهدید. ابزار تشخیص، برچسب و قوانین مشخص، تنها راه حل واقعیه.
پمپزون
من مدیر یه پادکستم، الان کلی ترک هوشمصنوعی بهم پیشنهاد میشه، واقعا روند کاری رو بهم زده، باید فیلتر یا برچسب باشه
دیتاپالس
واقعاً ۹۷٪؟ یعنی ما آدمها دیگه توان تشخیص نداریم؟ اینکه هر روز آهنگای ماشینی قانعکنندهتر میشن ترسناکه...
ارسال نظر