وقتی طرفداران Helldivers 2 بازی را به سینما می آورند

For Liberty، فیلم کوتاه انیمیشنی ساختهٔ طرفداران Helldivers 2، با ترکیب زبان بصری بازی و رویکردی سینمایی، توجه جامعهٔ بازی و فیلم را جلب کرده و تعامل سازنده-طرفدار را نشان می‌دهد.

نظرات
وقتی طرفداران Helldivers 2 بازی را به سینما می آورند

7 دقیقه

وقتی طرفداران بازی را به سینما تبدیل می‌کنند

یک فیلم ساخته‌شده توسط طرفداران با الهام از Helldivers 2 به‌تازگی روی اینترنت منتشر شده و به‌سرعت در بین جوامع بازی و سینما مورد بحث قرار گرفته است. این فیلم کوتاه انیمیشنی یک‌ساعته که با عنوان For Liberty عرضه شده، توسط داوطلبانی از جمع تولیدکنندگان یوتیوبی Plot Coalition تهیه شده و زبان بصری شوتر را با رویکردی غیرمنتظره سینمایی ترکیب می‌کند. وب‌سایت Eurogamer آن را تا به امروز بزرگ‌ترین اثر طرفداری مرتبط با Helldivers 2 خوانده و تنها تریلر فیلم در هفته‌های اخیر حدود ۳۰۰٬۰۰۰ بازدید جذب کرده است.

سبک، بازیگری صوتی و موتور خلاقیت

For Liberty از زیبایی‌شناسی برجسته و نظامی‌شده Helldivers 2 پیروی می‌کند و داستان یک تیم کوچک از سربازان «سوپر ارث» را دنبال می‌کند که در کهکشانی به‌شدت خصمانه از دید یک شوتر سوم‌شخص دست‌وپنجه نرم می‌کنند. فیلم به‌طور کامل با صداپیشگی شش اجراکننده ضبط شده است که در میان آن‌ها نام Kevin Lawer دیده می‌شود؛ او نقش «Veteran» را صدا زده — یک آرکی‌تیپ سرباز که به‌عنوان نقطه‌ی مقابل ماسکات معروف بازی، John Helldiver، عمل می‌کند. Lawer توضیح داده که تنها پس از عرضه بازی روی Xbox او با Helldivers 2 آشنا شده و بازی کردنِ خودِ عنوان به او کمک کرده تا تعادل لحن نقش را پیدا کند: بخشی طنز خشک و بخشی تکبر قهرمانانه.

در پشت صحنه، تیم Plot Coalition به‌جای تلاش برای تقلید صرف از یک بلاک‌باستر سینمایی، روی شوخی‌ها و جهان‌سازی بازی تمرکز کرد. نتیجه اثری است که میان اکشن سختِ علمی–تخیلی و نوع بسیار خاصی از کمدی «درون‌گروهی» نوسان می‌کند — همان نوع شوخی‌هایی که در لابی‌های مسابقات همکاری به‌وفور دیده می‌شود. این ترکیب لحن کاملاً عمدی است: سازندگان سه تریلر منتشر کردند که هرکدام حالتی متفاوت را نشان می‌دادند (صراحتاً میهن‌پرستانه، تیره و متین، و یک تریلر میانه‌رو که هم سبکی شوخ و هم حس مسئولیت را منتقل می‌کند)، تا مخاطبان را برای فیلمی آماده کنند که بازیگوش است اما صرفاً پارودی نیست.

واکنش جامعه و پاسخ رسمی

اگرچه For Liberty پروژه‌ای رسمی نیست که توسط سونی یا سازنده Helldivers 2، Arrowhead، تأیید شده باشد، استقبال طرفداران به‌طرز چشمگیری مثبت بوده است. Lawer می‌گوید بازخورد منفی بسیار ناچیز بوده و بسیاری از بینندگان صرفاً در مورد مدت زمان فیلم سؤال می‌پرسند — نشانه‌ای از اینکه طرفداران خواستار محتوای بیشتر هستند. خود Arrowhead هم متوجه این پروژه شده‌اند؛ به گفته سازندگان فیلم، استودیو حتی برای انتشار فیلم یک تماشای دسته‌جمعی (watch-party) ترتیب داده است. این نوع تعامل توسعه‌دهنده-طرفدار بازتاب‌دهنده روندی در حال رشد در صنعت است: استودیوها خلاقیت مردمی را پذیرفته‌اند به‌جای آنکه صرفاً آن را به‌عنوان مسئله‌ای حقوقی تلقی کنند.

جایگاه For Liberty در اکوسیستم فیلم‌های طرفداری

فیلم‌های ساخته‌شده توسط طرفداران برای بازی‌ها پدیده‌ای تازه نیستند، اما For Liberty در انتهای بزرگ‌تر طیف آثار داوطلبانه قرار می‌گیرد. مقایسه آن با پروژه‌های مشابه روش خوبی برای درک ابعادش است: مثلاً Bungie و 343 Industries محتوای Halo را به سمت تلاش‌های لایو-اکشن صیقل‌یافته‌تری مانند Forward Unto Dawn سوق دادند، در حالی که فرنچایزهایی مثل Fallout با کوتاه‌فیلم‌های مستقل محبوبی مانند Nuka Break که از طریق کمدی و جهان‌سازی مخاطب جذب کردند، شناخته می‌شوند. For Liberty جایی بین این مدل‌ها قرار می‌گیرد — بلندپروازانه‌تر از بسیاری از کوتاه‌هاست، اما ریشه‌های تولیدش هنوز آماتور و داوطلبانه است.

ابعاد اقتصادی و حوزهٔ حقوقی خاکستری این آثار نیز شایان توجه است. فیلم‌های غیررسمی طرفداری معمولاً در مرز میان ادای احترام و محدودیت‌های مالکیت فکری حرکت می‌کنند. در حال حاضر، رویکرد حمایتگرایانه Arrowhead نشان می‌دهد که رویکردی تساهل‌آمیز اتخاذ شده، به‌ویژه زمانی که پروژه به برند منبع ارزش می‌افزاید نه اینکه آن را تضعیف کند. از منظر فرهنگی، For Liberty نشان می‌دهد چگونه یک بازی چندنفرهٔ تعاونی می‌تواند تقریباً به‌طور خودجوش تولیدات روایتی جانبی ایجاد کند؛ همان دینامیک‌های اجتماعی که Helldivers 2 را درون بازی سرگرم‌کننده می‌کند — کار تیمی، شوخی‌های مشترک و هرج‌ومرج فزاینده — به‌طور طبیعی به یک فیلم طرفداری منتقل می‌شوند.

چرا Helldivers 2 این سطح از فداکاری را الهام می‌بخشد

پاسخ تا حدی در دی‌ان‌ای تعاونی بازی نهفته است. Helldivers 2 بر روایت مشترک تأکید دارد: بازیکنان مأموریت‌های خود را روایت می‌کنند، حوادث ناشی از آتش دوستانه و پیروزی‌های نامحتمل تبدیل به ماده خام میم‌ها و داستان‌های کوتاه می‌شوند. در کنفرانس GDC، کارگردان بازی حتی بحث روایت‌پردازی هدایت‌شده توسط بازیکن را به‌عنوان یک هدف طراحی مطرح کرد؛ For Liberty یک بیان فرهنگی مستقیم از همین ایده است.

دیدگاه Kevin Lawer به‌خوبی روحیه جامعه را خلاصه می‌کند: بازیکنان شوخی‌های درون‌گروهی یکدیگر را می‌پذیرند، عبارات خاصی را به آداب بدل می‌کنند و شعارهای طنزآمیز میهن‌پرستانه را با شادمانی جدی می‌گیرند. این نوع طنز جمعی، بازی را به زمینه‌ای مستعد برای فن‌فیکشن، آثار هنری و اکنون یک فیلم انیمیشنی قابل‌توجه تبدیل می‌کند.

دیدگاه انتقادی: محبت با حدود

شایان ذکر است که یک نگاه انتقادی ملایم نیز لازم است. فیلم‌های طرفداری گاهی منابع پیچیده را به کاریکاتور فرو می‌کاهند یا بیش‌ازحد روی شوخی‌های داخلی تکیه می‌کنند. For Liberty از بدترین اشکال این مسئله با پایبندی به هویتی بصری منسجم و ستون روایی مشخص اجتناب می‌کند، اما بینندگانی که با فرهنگ درون‌بازی Helldivers 2 آشنا نیستند ممکن است نیمی از ارجاعات را متوجه نشوند. برای مخاطبان بین‌المللی و تازه‌واردان، فیلم بهتر است به‌عنوان یک قطعهٔ همراه دیده شود تا یک حماسهٔ مستقل.

منتقد فیلم Anna Kovacs دیدگاهی بیرونی ارائه می‌دهد: «For Liberty ثابت می‌کند که خلاقیت طرفداران می‌تواند بدون بودجهٔ استودیو به ارتفاعاتِ سینمایی برسد. جذابیت فیلم ریشه در جامعهٔ بازیکنان دارد — شما می‌توانید خندهٔ بازیکنان را در هر دیالوگ حس کنید — هرچند آن صمیمیت گاهی از گسترهٔ عاطفی گسترده‌تر باز می‌ماند.»

این برای بازی‌ها و سینما چه معنایی دارد

For Liberty بخشی از تغییر بزرگ‌تری است که در آن جوامع طرفداری به‌عنوان هم‌آفرینندگان اسطوره‌شناسی یک فرنچایز عمل می‌کنند. با ادامهٔ روندی که توسعه‌دهندگان بازی ابزارها را منتشر و کانال‌هایی را برای سازندگان باز می‌کنند، انتظار می‌رود شاهد فیلم‌های طرفداری بلندپروازانه‌تر، کوتاه‌انیمیشن‌ها و پروژه‌های مشترک صوتی-بصری بیشتری باشیم که به‌صورت همکارانه تولید می‌شوند.

فرقی ندارد شما یک کهنه‌کار Helldivers باشید یا فقط کنجکاو باشید که چگونه یک شوتر چندنفره به انیمیشن تبدیل می‌شود — For Liberty ارزش تماشا دارد؛ نه به‌عنوان یک توسعهٔ رسمی، بلکه به‌عنوان سندی از علاقهٔ طرفداری در پرکارترین و مهرآمیزترین حالتش.

خلاصه اینکه: این فیلم پرصدا، مهربان، گاهی مضحک و دقیقاً همان نوع کارِ عاشقانه‌ای است که نشان می‌دهد چگونه بازی‌ها و فیلم‌ها می‌توانند الهام‌بخش یکدیگر باشند.

منبع: smarti

ارسال نظر

نظرات

مطالب مرتبط