داروهای ضدالتهاب؛ امیدی تازه در درمان نوین سرطان پستان

ماجرا با یک مشاهده گذرا آغاز شد: داروهایی که به مهار التهاب و تنظیم نسبی سیستم ایمنی معروف‌اند، گاهی به نظر می‌رسید بر رفتار تومور اثر می‌گذارند. این نشانه در ابتدا کوچک بود. به‌تدریج شواهد بیشتر شد. اکنون پژوهشگران همین الگو را در انواع مختلف تومورها می‌بینند و این علامت دیگر ظریف و کم‌رنگ نیست.

در ایالات متحده، انتظار می‌رود امسال بیش از ۳۲۰ هزار زن با تشخیص سرطان پستان روبه‌رو شوند و حدود ۴۰ هزار نفر بر اثر این بیماری جان خود را از دست بدهند. این اعداد سرسخت‌اند و به‌آسانی تغییر نمی‌کنند. دقیقاً به همین دلیل است که حتی یک مزیت کوچک از دارویی که هم‌اکنون در دسترس است، می‌تواند زندگی‌ها را تغییر دهد.

در نشست سالانه انجمن سرطان‌شناسی بالینی آمریکا در شیکاگو، سه مقاله مستقل داده‌هایی را ارائه کردند که به ارتباط‌های پایدار میان داروهای ضدالتهابی، عوامل تعدیل‌کننده ایمنی و بهبود پیامدهای سرطان اشاره داشت. همگروه‌های متفاوت. زیرگونه‌های متفاوت تومور. سطحی غافلگیرکننده از همخوانی. وقتی مجموعه داده‌های جداگانه روایتی منسجم می‌سازند، بدبینی کمتر می‌شود. پرسش‌ها کم‌کم شبیه برنامه‌های عملی به نظر می‌رسند.

آنچه این یافته‌ها را چشمگیر می‌کند، مقیاس و ثبات آن‌هاست. مجموعه داده‌های بزرگ احتمال اینکه یک الگو صرفاً حاصل تصادف باشد را کاهش می‌دهند. وقتی همین الگو در زیرگونه‌های مختلف سرطان پستان و حتی در انواع دیگر تومورها دیده می‌شود، یک پرسش عملی مطرح می‌شود: آیا باید این داروها را به‌صورت آینده‌نگر در کارآزمایی‌های تصادفی آزمایش کنیم؟ بسیاری از متخصصان سرطان‌شناسی اکنون پاسخشان مثبت است.

یک داروی در دسترس با اثرات ضدالتهابی و ایمنی ممکن است همین حالا در جعبه ابزار درمانی ما وجود داشته باشد، و شواهد کنونی ارزش آن را دارد که در کارآزمایی‌های دقیق و کنترل‌شده بررسی شود تا مشخص شود آیا واقعاً می‌تواند مرگ‌ومیر را کاهش دهد یا نه.

البته موانعی هم وجود دارد. داده‌های مشاهده‌ای می‌توانند گمراه‌کننده باشند. عوامل مخدوش‌کننده در پس‌زمینه پنهان می‌مانند. تنها مطالعات تصادفی می‌توانند سود واقعی را ثابت کنند و نشان دهند چه کسانی بیشترین بهره را خواهند برد. با این حال، این ایده که یک داروی ارزان، خارج از انحصار ثبت اختراع و در دسترس بتواند به بهبود پیامدهای درمان سرطان کمک کند، نوعی امید کم‌یاب است؛ آرام، عمل‌گرایانه و به‌شدت شایسته پیگیری فوری.