4 دقیقه
یک کرایسلر را تصور کنید که بهجای یک استیشن خانوادگی جعبهای، حالوهوای یک کوپه خمیده و پویا را دارد. خط سقف کشیدهتر، ایستایی محکم روی جاده و چهرهای که از نشانههای پاسیفیکا الهام میگیرد اما تهاجمیتر به نظر میرسد. این همان تصویری است که کلبر سیلوا، هنرمند دیجیتال شناختهشده با نام آنلاین کیدیزاین ایجی، در برداشتهای رایانهای خود از ارو و ارو کراس آینده به نمایش گذاشته است.
وقتی پیکسلها فصل تازه یک برند را ترسیم میکنند
استلانتیس درباره ابعاد برنامه پیشرو کاملا شفاف بوده است: این گروه در قالب برنامه فستلین ۲۰۳۰ حدود ۶۴.۴ میلیارد یورو سرمایهگذاری میکند تا در تنها سه سال، نزدیک به ۱۱۰ مدل جدید یا بهروزرسانیشده را عرضه کند. اعداد اصلی چشمگیرند: حدود ۶۰ مدل کاملا تازه و ۵۰ بهروزرسانی میاندورهای. این شرکت همچنین اولویتهای خود را بازچینی کرده است. جیپ، رم، پژو و فیات در سطح جهانی پیشتاز خواهند بود، در حالی که کرایسلر، داج، سیتروئن، اوپل و آلفا رومئو نقشهای منطقهای را با زبان طراحی تیزتر و متمایزتر دنبال میکنند.
ترجمه این رویکرد در دنیای خودرو چیست؟ باید منتظر اشتراک گسترده پلتفرمها باشیم؛ استخوانبندی فنی آشنا که با لباسی تازه عرضه میشود. بعضیها آن را مهندسی نشان تجاری مینامند. برخی دیگر آن را استفاده هوشمندانه از صرفهجویی مقیاس میدانند. در هر صورت، کرایسلر برای آمریکای شمالی یک سبد کوچک اما معنادار خواهد داشت: تا سال ۲۰۳۰، ۹ مدل جدید از رم، داج و کرایسلر انتظار میرود و خود کرایسلر سه محصول شاخص با نامهای ایرفلو، ارو و ارو کراس را وارد میدان خواهد کرد.
طرحهای کیدیزاین ایجی درست از جایی ادامه میدهند که شایعات متوقف میشوند. ارو استاندارد در رندرهای او بر معماری پژو ۵۰۰۸ تکیه دارد؛ یک کراساوور خانوادگی سهردیفه که در جلو و عقب از جزئیات طراحی پاسیفیکای تازهسازیشده الهام میگیرد تا برای خریداران آمریکای شمالی چهرهای آشناتر و دوستانهتر داشته باشد. این یک ترکیب عملگرایانه است: زیرساخت اروپایی با شخصیت یک برند آمریکایی.
ارو کراس نمایشیتر پیش میرود. سیلوا بهجای یک شاسیبلند معمولی، یک شاسیبلند کوپه را بر پایه پلتفرم کوپه پژو ۴۰۰۸ تصور کرده است. نتیجه شبیه پیوندی میان فیسلیفت پاسیفیکا و جزئیات آیندهنگرانه است: سقفی پایینتر، گلگیرهای عقب عضلانیتر و جلوپنجرهای با پرداختی تهاجمیتر. این بیشتر یک پیشنهاد سبک زندگی است؛ خودرویی با شخصیت و جسارت بیشتر تا صرفا کاربرد روزمره.
چرا این موضوع اهمیت دارد؟ چون تصویرسازی رایانهای خودرو دو کار انجام میدهد: ما را هیجانزده میکند و ایدهها را میآزماید. طراحان و مدیران برند واکنش عمومی را زیر نظر میگیرند. علاقهمندان اسکرینشات میگیرند، بحث میکنند و مطالبه میسازند. مدیران صنعت خودرو هم یادداشت برمیدارند. یک کانسپت که توجهها را جلب کند، میتواند بر مدل گِلی بعدی یا حتی بر برگه نهایی تولید اثر بگذارد.
پویایی بازار هم این تصمیمها را تحت فشار قرار میدهد. جیپ و رم احتمالا الگوی بصری و فنی را با مدلهایی مانند چروکی هیبریدی احیاشده، بازگشت نامهای عملکردمحور مثل رم ۱۵۰۰ اسآرتی تیآرایکس و رامبل بی، و ورود فیات به قلمرو خودروهای سرسخت با گریزلی و گریزلی فستبک تعیین خواهند کرد. درباره داج زمزمههایی از جیالاچ و کاپرهِد شنیده میشود، در حالی که رم شاید نامهای رمپیج، داکوتا و رمچارجر را دوباره به بازی برگرداند. وظیفه کرایسلر این است که در عین هماهنگی با این اکوسیستم گسترده، هویت مستقل خود را حفظ کند.
پس از یک خیالپردازی رایانهای واقعا چه چیزی میآموزیم؟ قطعا نه جزئیات تولید نهایی. اما تصویری از مسیر احتمالی به دست میآوریم: کرایسلر میتواند توانایی کاربردی یک خودروی سهردیفه خانوادگی را با طراحی تیزتر و بلندپروازانهتر ترکیب کند. خودرویی خانوادگی را تصور کنید که ظاهرش آماده ایستادن روی سکوی نمایش است. یا به بیان سادهتر: برندی که میخواهد هم مفید باشد و هم خواستنی.
آیا این کانسپت برای شما قانعکننده است؟ آیا کرایسلری با استخوانبندی اروپایی و سبک طراحی پاسیفیکا منطقی به نظر میرسد، یا بیشتر شبیه یک محصول حاصل از مهندسی نشان تجاری است که خریدار را سردرگم میکند؟ هنوز قطعیتی وجود ندارد، فقط نشانهها دیده میشوند. فعلا این رندرها یادآوری میکنند که گفتوگوهای طراحی خودرو بیش از هر زمان دیگری از صفحهنمایشها آغاز میشود و گاهی همین صفحهنمایشها مسیر جاده آینده را شکل میدهند.
نظر بگذارید
نظرات (3)
خودم تو یه پروژه داشتم، رندرها موج میزدن و مدیران سریع واکنش دادن. رندر مهمه، ولی تا خط تولید راهه، تجربهام اینه.
این واقعاً منطقیه؟ پژو + پاسیفیکا = کرایسلرِ نو؟ حس میکنم بیشتر مهندسی نشان باشه تا تصمیم مشتریمحور، سوال دارم
وای کرایسلرِ کوپهای؟ غیرمنتظره و جذاب... ولی نگرانم توی تولید نهایی کلی جزئیات ساده از بین بره، اگه واقعی باشه که عالیه