3 دقیقه
تصور کنید ۳۶۵ روز با همان هوای بازیافتی از خواب بیدار شوید، روی غبار سرخ شبیهسازیشده قدم بگذارید و مریخنوردی را آزمایش کنید که هرگز آسمان واقعی را نخواهد دید. این همان سناریویی است که ناسا به چهار نفر پیشنهاد میدهد، افرادی که حاضرند در یک زیستگاه مشابه مریخ روی زمین زندگی کنند.
ماموریت چگونه خواهد بود
این پروژه در مرکز فضایی جانسون ناسا در هیوستون اجرا میشود. شرکتکنندگان در تاسیساتی کاملا ایزوله زندگی خواهند کرد که برای بازآفرینی بسیاری از محدودیتهای عملیاتی و محیطی یک ماموریت مریخی طراحی شده است. وظایف آنها شامل راهپیماییهای فضایی شبیهسازیشده، فرایندهای سفر میانسیارهای، عملیات سطحی و هدایت مریخنورد خواهد بود. ناسا قصد دارد از دادههای گردآوریشده برای بهبود سختافزارها، تدوین پروتکلهای عملیاتی و دقیقتر کردن راهبردهای مراقبت سلامت در ماموریتهای طولانیمدت و همچنین برای پایگاه دائمی برنامهریزیشده روی ماه از سال ۲۰۲۹ استفاده کند.
داوطلبان منتخب ۱۲ ماه را داخل این زیستگاه سپری خواهند کرد. آنها همچنین در دو ماه آزمایش و آموزش تکمیلی شرکت میکنند، یک ماه پیش از ماموریت اصلی و یک ماه پس از آن، تا دادههای پایه پزشکی و روانشناختی جمعآوری شود و اطمینان حاصل شود که گروه برای ماموریت آماده است. این ماموریت با پرداخت دستمزد همراه خواهد بود، هرچند میزان دقیق آن هنوز منتشر نشده است.

چه کسانی میتوانند درخواست بدهند و چرا این شرایط مهم است
معیارهای واجد شرایط بودن ناسا دقیق است. متقاضیان باید ۳۰ تا ۵۵ سال داشته باشند، قدشان کمتر از ۱۸۸ سانتیمتر باشد و شهروند ایالات متحده یا مقیم دائم این کشور باشند. داوطلبان باید پیشینهای در حوزههای فنی، مهندسی، علوم یا عملیات نظامی داشته باشند. آنها باید از نظر پزشکی و روانشناختی در وضعیت مناسبی باشند، محدودیت غذایی نداشته باشند و دچار خوابگردی نباشند یا به داروهای خواب وابستگی نداشته باشند. متقاضیان موفق باید آزمونهای آمادگی جسمانی و ارزیابیهای روانشناختی را با موفقیت پشت سر بگذارند.
- سن: ۳۰ تا ۵۵ سال
- قد: کمتر از ۱۸۸ سانتیمتر
- تابعیت: شهروند ایالات متحده یا دارنده گرینکارت
- پیشینه: تجربه فنی، مهندسی، علمی یا نظامی
- سلامت: نداشتن بیماری جدی جسمی یا روانپزشکی؛ نداشتن خوابگردی یا وابستگی به داروهای خواب
ثبتنام از هماکنون آغاز شده است، اما شبیهسازی پیش از اوت ۲۰۲۷ شروع نخواهد شد. این فاصله به داوطلبان فرصت آمادهسازی میدهد و به ناسا نیز زمان میدهد تا طراحی ماموریت را نهایی کند.
چرا این برنامه برای اکتشافات آینده اهمیت دارد
دورههای طولانی در محیطهای محدود و ایزوله بر چرخه خواب، سلامت روان و عملکرد شناختی اثر میگذارد. مطالعات گذشته تغییراتی در ریتم شبانهروزی، افزایش استرس و گاهی افت عملکرد در انجام وظایف را نشان دادهاند. پژوهشگران با بازآفرینی شرایط مشابه روی زمین امیدوارند راهکارهای کاهش اثرات منفی را شناسایی کنند؛ از اصلاحات در طراحی زیستگاه و برنامههای نورپردازی گرفته تا مداخلههای رفتاری و پروتکلهای پزشکی که سلامت خدمه را در پروازهای چندماهه یا چندساله حفظ میکند.
دادههای این مطالعه مستقیما وارد برنامهریزی عملیات قمری عصر آرتمیس و ماموریتهای سرنشیندار آینده به مریخ خواهد شد. میتوان آن را تمرینی در شرایط سخت و کنترلشده دانست؛ هرچه این تمرین دقیقتر باشد، اجرای واقعی ایمنتر خواهد بود.
ناسا این برنامه را گامی کلیدی برای شناخت تابآوری انسان فراتر از مدار پایین زمین توصیف کرده است. گزارشهای مستقل نیز بر ظرفیت این ماموریت برای شکل دادن به آموزش فضانوردان و سامانههای فضاپیما تاکید کردهاند.
متقاضیان علاقهمند باید الزامات دقیق ناسا را بررسی کنند و هم چالشها و هم فرصت کمنظیر آن را در نظر بگیرند: یک سال زندگی در انزوا که میتواند شیوه سفر انسان به جهانهای دیگر را تغییر دهد.
.avif)



نظر بگذارید
نظرات (3)
من با ایزوله شدن مشکل دارم، ۱۲ ماه خیلی طولانیه اما اگه دادهها واقعا کمک کنن ارزشش رو داره. یه نکته: چرا مقدار دستمزد نگفتن ؟
واقعاً فقط شهروند آمریکا؟ یعنی بقیه محققین کجان؟ این شرط تبعیضیه یا دلیل فنی داره؟ یه سوال ساده ولی مهم..
وای، یه سال تو یه محفظه بسته با هوای بازیافتی؟ حس میکنم مثل یه تجربهٔ آخرالزمانیه... هم هیجان داره هم ترس، کنجکاوم بدونم روحیهها چطور میمونه