سرنوشت دنباله باربی در گرو قراردادهای تازه هالیوود

هالیوود عاشق ضرب‌الاجل‌های نفس‌گیر است. اما این یکی، میلیاردها دلار سرمایه و یک بازگشت فرهنگی بزرگ را در خود جای داده است.

«باربی»، موفقیت جسورانه گرتا گرویگ در سال ۲۰۲۳، چیزی فراتر از یک فیلم شد، به پدیده‌ای جهانی تبدیل شد و حدود ۱.۵ میلیارد دلار فروش داشت. منتقدان آن را پسندیدند. اسکار هم به آن توجه کرد. تماشاگران حتی برای دیدنش لباس مخصوص پوشیدند. با این حال، دنباله باربی همچنان در وضعیت بلاتکلیف مانده است، نه به‌دلیل کمبود خلاقیت، بلکه به‌خاطر قراردادها، اسناد حقوقی و رقم‌های سنگین.

قراردادهای اولیه گرویگ و ستاره‌های فیلم، مارگو رابی و رایان گاسلینگ، شامل تعهد خودکار برای ساخت دنباله نبود. این غفلت، یا شاید تصمیمی آگاهانه، اکنون وارنر برادرز را دوباره به میز مذاکره کشانده است. قراردادهای تازه ضروری‌اند. پول تازه هم همین‌طور. منابع می‌گویند گاسلینگ برای بازگشت حدود ۲۰ میلیون دلار درخواست کرده است. این رقم، در کنار سهم احتمالی از سود پس از اکران که reportedly روی میز مذاکره قرار دارد، روند پیشرفت را کند کرده و در اتاق‌های هیئت‌مدیره استودیو پرسش‌هایی جدی به‌وجود آورده است.

گفته می‌شود دیوید زسلاو، مدیرعامل وارنر، موضعی سخت‌گیرانه گرفته است. مذاکرات با رابی و گاسلینگ ماه‌ها ادامه داشت. پیشنهادها شامل دستمزدهای متعارف و مشارکت در سود بود. به‌نظر می‌رسد نقطه اختلاف، نسبت هزینه کلی پروژه با بازدهی پیش‌بینی‌شده باشد. در همین حال، گرویگ که حالا نوآ بامباک نیز در بخش خلاقانه به او پیوسته، سرانجام به ایده داستانی رسیده و آماده شروع نگارش فیلمنامه است.

وارنر تا اواخر امسال فرصت دارد قراردادها را نهایی کند، وگرنه کنترل پروژه دوباره به متل بازمی‌گردد. اگر تا آن زمان قراردادی امضا نشود، متل دوباره مالکیت کامل این فرنچایز را در اختیار می‌گیرد و می‌تواند بدون بازیگران اصلی یا ادامه همان مسیر روایی، این مجموعه را بازآفرینی کند. چنین تصمیمی تغییری بزرگ نسبت به لحن فراروایی، آگاه به خود و هوشمندانه‌ای خواهد بود که باعث درخشش فیلم اول شد.

حتی اگر توافق‌ها نهایی شوند، نباید انتظار داشت دوربین‌ها همین فردا روشن شوند. چراغ سبز تولید، هماهنگی برنامه‌ها و روندهای سنگین جلوه‌های بصری یعنی دنباله باربی احتمالا دست‌کم دو تا سه سال زمان نیاز دارد تا به سینماها برسد. طرفداران باید خود را برای انتظاری صبورانه آماده کنند، نه یک ادامه فوری.

پس چه کسی زودتر کوتاه می‌آید: استودیویی که می‌خواهد هزینه‌ها را مدیریت کند، چهره‌هایی که از اعتبار فرهنگی خود بهره می‌برند، یا مالک برندی که باید تصمیم بگیرد پروژه را رها کند یا از نو بسازد؟ پاسخ این پرسش فقط آینده باربی روی پرده سینما را تعیین نمی‌کند، بلکه نشان می‌دهد قراردادهای بلاک‌باسترهای مدرن در عصر استریم چگونه بسته می‌شوند. باید چشم به میز مذاکره داشت، چون حرکت بعدی می‌تواند همه‌چیز را تغییر دهد.