بیماری لثه؛ زنگ خطر پنهان برای افزایش خطر دیابت نوع ۲

پژوهشی تازه نشان می‌دهد پریودنتیت و از دست دادن کامل دندان‌ها می‌تواند پیش از تشخیص دیابت نوع ۲ دیده شود و نشانه‌ای مهم برای غربالگری زودهنگام و مراقبت یکپارچه دهان و متابولیسم باشد.

.2 دیدگاه
بیماری لثه؛ زنگ خطر پنهان برای افزایش خطر دیابت نوع ۲

3 دقیقه

دنبال کردن در گوگل

از دندان‌پزشک خود پرسشی بپرسید که شاید انتظارش را نداشته باشید: آیا لثه‌های شما می‌توانند نشانه‌ای از یک مشکل متابولیک باشند؟ شواهد پژوهشی رو به افزایش نشان می‌دهد پاسخ می‌تواند مثبت باشد. تحلیل تازه‌ای از مؤسسه اگاس مونیز در پرتغال، داده‌های ۲۸ مطالعه در ۱۶ کشور را کنار هم گذاشته و نتیجه آن هشداردهنده است: بیماری شدید لثه اغلب پیش از تشخیص دیابت نوع ۲ دیده می‌شود.

پژوهشگران حدود ۲۹ هزار نفر را در بازه‌ای بین پنج تا بیست سال پیگیری کردند. یافته‌ها الگوی ثابتی داشتند. افرادی که در آغاز مطالعات به پریودنتیت، شکل پیشرفته بیماری لثه، مبتلا بودند، در مقایسه با شرکت‌کنندگانی که لثه‌های سالم داشتند، با احتمال ۱۸ تا ۲۵ درصد بیشتر برای دریافت تشخیص جدید دیابت نوع ۲ روبه‌رو شدند. از دست دادن کامل دندان‌ها نشانه‌ای حتی جدی‌تر بود: افراد بی‌دندان حدود ۳۰ درصد بیشتر در معرض خطر قرار داشتند.

چه چیزی این ارتباط را توضیح می‌دهد؟ لثه‌های ملتهب را مانند فتیله‌ای تصور کنید که آهسته می‌سوزد. پریودنتیت التهاب مزمن موضعی ایجاد می‌کند؛ باکتری‌ها و مولکول‌های التهابی می‌توانند وارد جریان خون شوند. وقتی التهاب سیستمیک افزایش می‌یابد، پاسخ بدن به انسولین ممکن است دچار اختلال شود. با گذشت زمان، کاهش حساسیت به انسولین زمینه را برای دیابت نوع ۲ فراهم می‌کند. این رابطه دوطرفه است. قند خون بالا ترمیم بافت را کند می‌کند و دفاع ایمنی را تضعیف می‌سازد، در نتیجه افراد مبتلا به دیابت در برابر عفونت‌های شدید دهان و از دست دادن دندان آسیب‌پذیرتر می‌شوند.

این یافته‌ها فقط کنجکاوی‌های آزمایشگاهی نیستند. الگوهای آماری نشان می‌دهند که باید نگاه عملی ما به سلامت دهان و سلامت متابولیک تغییر کند: این دو حوزه عمیقا به هم مرتبط‌اند و نباید جدا از هم دیده شوند. دندان‌پزشکان ممکن است بی‌آنکه بدانند، در خط مقدم شناسایی خطرات متابولیک قرار داشته باشند. از سوی دیگر، افراد مبتلا به دیابت باید به‌طور منظم و پیشگیرانه معاینه سلامت دهان دریافت کنند تا پیش از تشدید عوارض، از آن‌ها جلوگیری شود.

نشانه‌هایی که باید به آن‌ها توجه کرد روشن‌اند: تورم یا عقب‌رفتگی لثه، قرمزی مداوم و خون‌ریزی هنگام مسواک زدن، همگی پرچم قرمز محسوب می‌شوند، نه بزرگ‌نمایی، بلکه داده‌هایی قابل اتکا. گفت‌وگو با دندان‌پزشک درباره این علائم، همراه با غربالگری معمول عوامل خطر دیابت، می‌تواند تشخیص را سرعت ببخشد و فرصتی برای پیشگیری ایجاد کند.

این یافته‌ها در نشریه لنست پابلیک هلث منتشر شده و به مجموعه شواهدی می‌پیوندد که بر مراقبت یکپارچه تأکید دارند. بنابراین دفعه بعد که روی صندلی دندان‌پزشکی می‌نشینید، به یاد داشته باشید: ممکن است موضوع فقط یک معاینه دندان نباشد، بلکه هشداری زودهنگام درباره سلامت شما باشد که ارزش جدی گرفتن دارد.

منبعsmarti.news
نگار بابایی
من نگارم، عاشق آسمون و کشف ناشناخته‌ها! اگر مثل من از دیدن تلسکوپ و کهکشان‌ها ذوق‌زده می‌شی، مطالب من رو از دست نده!

نظر بگذارید

نظرات (2)

بیونیکس

واقعاً؟ منطقی به نظر می‌آد اما باید دید عوامل دیگه مثل وزن و رژیم چه نقشی دارن... شواهد کافی هستن یا فقط correlation؟

دیتاپالس

وااای، هرگز فکر نمی‌کردم لثه‌های ملتهب بتونن زنگ خطر دیابت باشن! دفعه بعد که پیش دندون‌پزشک می‌رم کلی سوال دارم، جدی می‌گیرمش. خب حالا چی؟